Auteursarchief: k.

For the non-dutchies

Geplaatst in lezers & ik door
My dearest colleagues from Hong Kong,

this blog is dedicated to you!

You wondered what Kwan(n) was writing all about, well… I hope it’s not too disappointing that it is all about nothing. It is an honour that you thought my writing would make any sense at all, since you should know me by now.

Even though the text is written in dutch, which is abbacadabra to you, I think it does not differ from talking to me in real life. I still create non-excisting combinations like “lai jam” which should be “lai yum” (sorry, Miss Strawberry) and I still have great interest in antique, but I could use some fresh eyes from times to times. I would treasure all the moments I would like to forget so badly that I have to die first.
Thank God I had you to understand my gibberish!

It was a great pleasure being with you.
FAIRWELL!

*please feel free to leave a message. Just click on reacties below

 

… For your information: I DO know how to spell Farwell!
 

fairwell cake.jpg

What to do in Shanghai

Geplaatst in je hebt van die dagen, kwangie denkt moeilijk door
Veel Chinese collega’s zijn nieuwsgierig hoe ik mijn weekenden doorbreng. Als deze vraag van vrienden en familie komt, kan ik me er nog wel wat bij voorstellen. Tenslotte plannen niet veel mensen een romantisch weekendje Shanghai. Moet je ook niet doen. Boek dan toch maar lekker safe naar Parijs.

Daarentegen snap ik niet zo goed waarom de Chineesjes willen weten hoe ik de vrije dagen doorkom. Wat willen zij dan horen? Dat ik de vrijdag, zaterdag en zondag benut om me helemaal te bezatten aan Xin Tian Di? En daar een of andere ouwe kerel wijs maak dat hij zijn true love en soulmate heeft gevonden? Of dat ik de dagen tel alleen, zielig en huilend in mijn appartementje wachtend totdat het weer maandag is? Ik hoop toch echt niet het laatste. En ook niet het tweede.

Een cosmopolic girl like me met glamorieuze baan aan de andere kant van de wereld heeft in het weekend een volgeboekt programma. (wees er dan ook vroeg bij aangezien de wachttijden flink zijn opgelopen!) Je bent voor je werk in het buitenland of je bent het niet en dus neem je het er van!

Zo staat altijd de was op het programma. Bérgen was, want dat krijg je als je in je eentje woont. Daarnaast moet ik naar Carrefour, waar de boodschappen op me wachten. Moet per se op zaterdag gebeuren, want dan is het zo gezellig druk. We ruimen het huisje op en poetsen de boel met de ChineseFranse slag. Natuurlijk nog een beetje internetten en een beetje bellen naar Lief’s voicemail en nog een keer bellen om te checken of de voicemail nog steeds aanstaat. Tussendoor naar de dansschool, eten en drinken en niet te vergeten: Het Dutje. Je ziet, het bruisende weekend van een fashion babe is druk, druk, druk en voor je het weet is het weer maandag. Time flies when you are having fun!

Over slippertjes en bijna rampen (2)

Geplaatst in je hebt van die dagen door
Sommige opmerkingen kunnen je nek echt doen draaien.
Shanghai, 6 mei 2008
 
Geachte lezer,
het is tegenwoordig slecht gesteld. Het hoofd is volledig buitenspel gezet. De hersenen uitgeschakeld en het spookt Chinees in de achterkamer. “Deu ah! Deu, deu, deu*!”
Het is complete onzin wat uit de mond rolt.
 
Dat wordt bij thuiskomst lastig communiceren, aangezien lief Limburgs praat is. Nu is er niets mis met de zachte g. Gel/sjel… Een kniesoor die daar op let! Het zijn de kleine dingen als aanlopen, aanfietsen, aanrijden die me telkens weer hartverzakkingen bezorgen. En dan die teleurstelling wanneer er pudding wordt aangeboden en er yoghurt onder je neus wordt geschoven.
Of zompig. Ook zoiets. Dat woord gebruikt lief voor een nat koekje. (dat schijnt gewoon  Nederlands te zijn) 
Bij nader inzien…
Het is zo slecht nog niet, mien dutjs. Maar ik mis het hier wel de gggezelligheid en het gggenieten van de zachte g… Ik verheug me nu al op het AANrijden naar het vliegveld! Nog maar 7 weekjes slapen.
* Uit de losse pols vertaald: “Klopt! Klopt, klopt, klopt!”
 
Mede tot stand gekomen door ibendebiben

Stoppen met werken

Geplaatst in kwangie denkt vooruit door
Ik ben geen altruïst. Nope. Hoewel ethisch onverantwoord – ik kan niet zeggen dat ik dat ben. Ben ook alles behalve zo’n boomlange schone die meedingt naar de Miss Universe titel en graag haar bijdrage wil leveren tegen armoede/honger/oorlog en alles wat ze maar verzinnen om het felbegeerde kroontje te winnen – als je echt wat om die arme kindjes zou geven, zou je dat diamanten kroontje van je eens moeten verkopen. Levert meer melkpoeder op dan die praatjes van je, tssss!!  

 
Begrijp me niet verkeerd, ik zou ook graag willen dat deze wereld oorlogvrij en hongerloos was. En als het kan ook nog diervriendelijk en milieubewust en dat alle middelen over alle mensen werden verdeeld.

Als ik iets mocht wensen dan laat ik toch echt  liever mijn eigen meisjesdroom in vervulling gaan: jong met pensioen. Hoe jong is jong? Nou, dat heb ik allang uitgevogeld: vóór mijn dertigste. Dat lijkt mij een prima leeftijd. Serieus, als je 80 wordt, dan heb je gewoon nog vijftig, vijf-tig jaar om van alles te doen – alles behalve werken dan. Werken is optional, hoe cool is dat? Bijna net zo cool als 22,4 miljoen verdienen met fotogeniek zijn, zoals die ene Gisele Bündchen. Als zij wil, maakt ze van iedere Nederlander een miljonair en van mij een multimiljonair!

Tot die dag zou ik het toch echt zelf moeten doen, he? Dat jong met pensioen gaan. En ookal zit ik nog aan de goede kant van de twintig  het wordt toch eens tijd dat ik  harder ga werken een kapitaal bij elkaar verzamel. Ik breek mijn hersenen over hoe dat te doen zonder met een ijslolly in een rolstoel de bank een bezoekje te brengen. Voorlopig blijft het dus bij gewone noestere arbeid en stug doorgaan. Gelukkig vind ik werken leuk. Heel erg leuk zelfs! Maar hee, je moet blijven dromen, he?  
  

Naar aanleiding van: