De Nijmeegse Literatuurprijs 2018 en het jaar van de hond

Ik ben niet groot, maar als je mij hoort hoesten, zou je denken dat ik een Sint Bernard ben. Nu is dat vooral vervelend voor de mensen om mij heen. Zij riskeren blijvende gehoorschade, speekselbesproeiing en een ongemakkelijk gevoel dat besmetting op de loer ligt. Toch moest en zou ik naar de prijsuitreiking van de Nijmeegse Literatuurprijs gaan. Hoe vaak krijg ik nou de kans om aan de kinderen te ontsnappen mensen over literatuur te horen praten?

Van tevoren maakte ik me wel een beetje druk over de akoestiek; wat als ik een onbedwingbare, niet te negeren, allesoverheersende kriebel in mijn keel kreeg terwijl iemand voordroeg? Ik zag voor me hoe de spreker noodgedwongen wachtte tot ik was uitgeblaft, terwijl de rest van de mensen me hoofdschuddend aankeken en hoopten dat ik erin zou stikken.

Om de blaffende hond niet wakker te maken, stopte ik keelsnoepjes in mijn tas, vulde een fles met water en slikte zelfs een anti-allergiepil in de hoop hoestbuien te onderdrukken. Niemand kon mij beschuldigen van een slechte voorbereiding.

Tot mijn naam werd genoemd.

De juryleden noemden mijn inzending ‘sober’ en ‘haast minimalistisch’. Intussen zullen ze zich vast achter de oren krabben of dat mijn schrijfstijl of het gevolg van mijn hersensinhoud is.

Ik was zo overdonderd, dat ik bleef zitten terwijl ik naar voren moest komen. Vervolgens zei ik niets waaruit bleek dat mijn schedel iets huisvestte en als klap op de vuurpijl liet ik mijn tas – die met de keelsnoepjes, fles water en anti-allergiepillen – op het podium staan. De rest van de avond blafte ik de avond aaneen, liep als een dolle blij te zijn en als ik een staart had gehad, had ik energie kunnen opwekken voor heel Nijmegen en omstreken met mijn gekwispel.

Maar dat mag de pret niet drukken, het is tenslotte het jaar van de hond.
En wanneer twee vechten om één been, loopt de derde ermee heen!

Ik kan het zelf ook nauwelijks bevatten, maar het is echt zo! Mijn verhaal heeft de derde prijs gewonnen bij De Nijmeegse Literatuurprijs 2018 en zelfs de publieksprijs! Mocht je me zoeken, ik zweef ergens boven Nijmegen. Dank! Dank! Dank!

Advertenties

Interview Indebuurt Nijmegen

Onlangs ben ik benaderd door Indebuurt Nijmegen. Zij hadden mijn schrijfsels op Instagram gelezen en vroegen of ik tijd had voor een praatje.
Zo professioneel normaal mogelijk vroeg ik wat de bedoeling was en warempel, in mijn mega-super-knetterdrukke agenda vond ik een gaatje voor een interview.

Ik nam me voor om alleen maar interessante en wijze dingen te zeggen.
Uiteindelijk werd het een gezellig uurtje, waarin ik aan één stuk heb lopen tetteren en de interviewster met een berg onzin heb achtergelaten.
Toch mooi dat ze er iets van heeft weten te maken 😀

Het interview vind je hier.

Enne…
3 april is de uitslag van de shortlist van de schrijfwedstrijd!
Hoe dan ook wil ik iedereen duizendmaal bedanken voor de likes en volg! Daarmee hebben jullie me in de top 10 gekregen van de meeste likes en volgers – en dat van de vele, vele inzendingen!!! Ik kan niet uitleggen hoeveel dat voor me betekent!

Breaking news

Mijn hele boek staat online!

Je vindt het hier. Ben je net zo enthousiast als ik?
Tot 14 maart kun je op De Tussenwereld stemmen door het te volgen en te liken.
Het aantal volgers bepaalt namelijk mede de shortlist. Het aantal likes zorgt voor een grotere vindbaarheid – en dat is hard nodig!
Er zijn maar liefst 333 inzendingen voor de wedstrijd.
Met jouw stem, maak ik kans op een uitgeefcontract!

Help je mijn droom waar te maken?

– einde reclameblok –

Kwangie goes offline

Kwangie zag dit en dacht…
Dat wil ik ook!
Dat wil ik ook!

Dus klikte ik op Mail&Win.
Stuurde het adres van kwangie.punt.nl op.
Wachtte.
… en wachtte…
Wel veertien dagen lang.
Op het antwoord van ene Lars:

Hoi Kwan,
Je staat in de Revu van 18 februari met je blog over vriendschappen
verbreken.
Dank voor je inzending!
Groet,
Lars

Hou hem in de gaten!