Categorie archief: je hebt van die dagen

Dragon Boat Festival

Geplaatst in je hebt van die dagen door

Ok. Het EK voetbal is begonnen.
He-le-maal niets van gemerkt hier in het Verre Oosten. Het kan aan mij liggen, hoor. Maar nergens grote schermen of groepen mensen in apenpakkies gezien. Gelukkig. Zou het kunnen dat mensen niet zo geinteresseerd zijn in Europees Voetbal?

We laten dat maar even in het midden.
Vandaag is het Dragon Boat Festival. (Onder de Chinezen beter bekend als: Duan Wu of Tuen Ng Festival). Op deze dag herinneren wij Qu Yuan.
Een dichter die zijn leven beeindigt door in een rivier te springen. Uit angst dat vissen zijn lichaam zouden opeten, gooien bewonderaars pakketjes rijst, zhong zi, in de rivier. En deze zhong zi’s eten wij nog steeds. Dat was het Dragon Boat Festival in het kort.

Omdat deze feestdag op een zondag valt, hebben de meeste Chinezen morgen nog een dagje vrij. Extra lang weekend dus! Reden waarom drie collegaatjes naar Shanghai zijn afgereisd om met mij het drakenboot feest te vieren. Dus wordt er uitgebreid geluncht, exclusief gedineerd en nemen we elke dag een massage. Bovendien zullen we vanavond zingen voor de grote Qu Yuan, want er staat karaoke op het programma.
Karaoke?? Karaoke, ja! Schaamteloos met een microfoon in de hand blerren! Als je eenmaal over de drempel heen bent, maakt het je niet meer uit dat je slightly naast de maat zit en niet zo toonvast zingt. En nee, daarvoor hoeven we géén liters alcohol te benutten. Het lijkt meer op… uhm…
“You never walk alone” blerren in een voetbalstadion. Heus! Maakt daar iemand zich ooit druk dat het nergens naar klinkt? Of dat andere mensen hem kunnen horen? Daar gaat het ook alleen maar om het produceren van volume. En herrie maken, dat doen wij zeker!

HAPPY DRAGON BOAT FESTIVAL!!

 

Ni hao!

Geplaatst in je hebt van die dagen, kwangie denkt moeilijk door

Ni hao!

Chinezen groeten elkaar met ‘ni hao’.
Een erg slimme zet. Waarom het risico nemen te vragen hoe het gaat en een klaagzang op je afgevuurd te krijgen? In plaats daarvan stellen de Chinezen gewoon vast, dat het goed met je is!
‘Ni hao!’ oftewel:  ‘Jij goed!’

Want klagen kunnen we allemaal. Dat is iets universeels.
Mopperen we in Nederland over het weer of over de kwaliteiten van de bondscoach, in China kniezen ze over het weer of over hun gezondheid.
En tjongejonge, als ze eenmaal beginnen, komt er geen eind aan, he?
Dan moet je ‘ja’ knikken en ‘och’ roepen en een motiverende wat-heb-jij-toch-een-hard-leven-blik op je gezicht toveren.
En laat dat nou nét iets zijn, waar ik niet altijd zin in heb.

Wat dat betreft ben ik echt een luisterend oor.
Uit het gejammer, filter ik je probleem en kom ik met gratis advies.
Oplossing. Actie.
Niet lijden, maar aanpakken!
“Luister, dan zeg je toch gewoon…” of “Misschien moet je eens proberen …”
“Gewoon doen, geen dank! Ik luister graag, veel succes!”
Een stelregel is dat mijn betoog langer moet duren dan het klaaglied.
In Nederland werkt het 9 van de 10 keer.
Wanneer ik de volgende keer vraag hoe het gaat, is het antwoord steevast “Prima!” Waarvoor mijn dank.

Helaas werkt het niet zo in China.
Blijkbaar is het niet voldoende om met een Plan van Aanpak te komen.
En mijn antwoorden zijn simpelweg onbevredigend en dus beginnen ze weer van voor af aan. Altijd hetzelfde verhaal. In dezelfde woorden.
En het zoeken naar bevestiging, “Vind je niet?”
En als je dan te principieel bent en weigert ‘ja’ te knikken en ‘och’ te roepen en een motiverende wat-heb-jij-toch-een-hard-leven-blik op je gezicht te toveren, dan is het hek van de dam.

Dan kun je uren in rondjes praten met je gesprekspartner.
“Och, Kwan, die taxichauffeur heeft me gewoon afgezet. Af-ge-zet, weet je wel! Ik heb bijna 300 RMB betaald! Maar ik wist de weg niet en hij heeft er gewoon misbruik van gemaakt!”
“Jij mag toch reiskosten declareren op je werk?”
“Ja, maar toch, 300 RMB!”
“Dat is inderdaad veel geld, maar je krijgt die 300 RMB toch gewoon terug?”
“Och, Kwan, die taxichauffeur heeft me gewoon afgezet. Af-ge-zet, weet je wel! Ik heb bijna 300 RMB betaald! Maar ik wist de weg niet en hij heeft er gewoon misbruik van gemaakt!”
“Dan lever je die bon toch in bij je werk, dan krijg je dat geld toch terug?”
“Ja, maar toch, 300 RMB!”
“Ik snap je probleem denk ik niet, je kunt dat geld toch terugkrijgen… “
“Och Kwan, die taxichauffeur heeft me gewoon afgezet. Af-ge-zet, weet je wel! Ik heb bijna 300 RMB betaald! Maar ik wist de weg niet en hij heeft er gewoon misbruik van gemaakt!”
“Och ja hee!?! 300 RMB!?! Wat een afzetter, arme jij en jij wist de weg helemaal niet en hij heeft gewoon misbruik van je gemaakt! Dat jou dat nou moest overkomen, zeg! Och, och…”

… Wat ik je brom! Dag principes! Dag moraal! Ni Hao!

 

Fanatiekelingen (5)

Geplaatst in je hebt van die dagen door
Moeder Natuur heeft een vreemd gevoel voor humor.
Tot je 25e ben je nog baas in eigen buik.
Wil je die ene dag, op dat ene feestje, die ene broek aan?
Twee daagjes niet snoepen en hup! Je glijdt in de broek.
Geeft de weegschaal wat extra kilo’s aan?
Boel water drinken, wat rondjes rennen en die kilo’s zijn verdwenen.
Eraf gevlógen.

Thans na vijfentwintig lentes, kun je stoppen met eten tot je een ons weegt, maar nope! Nada! Niets!
Geen gram die het lijf wil verlaten!
Nu doe ik niet aan lijnen en laat ik me niet gek maken door zo’n skinny jeans-hype, maar een béétje meer richting, uhm, laten we zeggen Jessica Alba, zou niet gek zijn!
Zeker met de onvermijdelijke bikini´s in zicht.

En dus vertrok ik vandaag met een stoïcijns gezicht richting dansschool.
Voor de verandering had ik mijn dansschoenen aangetrokken.
Dát zijn pas killer heels; 8 cm de lucht in en bij elkaar gehouden door vijf bandjes.
Kleine teen was niet zo blij met de onderdrukking maar och, ze zijn zo charmant, die dansschoenen van mij.
En láng dat ik was. Stak er met kop en schouders boven uit!

Hoge hakken.
Ik kan het iedere vrouw aanraden.
Het is net Photoshop: Je benen lijken langer, je lijf dunner…
En als ik me niet vergis, is het achterwerk opeens ook minder aanwezig.
Hoge hakken dus!
Goedkoper dan ieder cosmetische ingreep en gemakkelijker dan welk dieet ook.

Maar goed, er moest ook nog gedanst worden.
Op die hakken, die al een jaar in de kast hadden gelegen.
Eerst de samba, toen de rumba.
Drie uur lang.
Basics, spirals, cucaracha’s.
Draai hier, draai daar.
En dan drie draaien achter elkaar.
Allemaal op je tenen.

Tja, dan kan het spontaan gebeuren, dat je kleine teen haar onbehagen omzet  in een grote blaar.
Of dat je benen je weigeren van dienst te zijn en je de volgende morgen – zelfs op platte schoenen – als een kreupele naar het werk moet strompelen.
Erg oncharmant.
En ook wel een beetje pijnlijk.
Maar ja, wie mooi wil zijn, moet pijn lijden.

En dat lijf van Jessica Alba? Daar blijft na haar zwangerschap vast niets van over, toch?

 

Enkele manieren om iets te zeggen zonder iets te zeggen (2)

Geplaatst in je hebt van die dagen door
JIJ STINKT

“Heb je al gedoucht?”
 

JIJ STINKT HARD

“Je hebt al gedoucht?!”
 

JIJ WORDT DIK

“Het is wel een beetje breed.” (over een foto waar mijn rug op staat of over mijn rug die op een foto staat)
 

IK HEB GEEN HANDJES

“Hebben jullie al honger? Ik heb echt honger! Is jullie vader al wakker?”

???

“Het maakt niet uit dat je niets te eten hebt, als je maar kleding om het lijf hebt.”
 

JIJ HOUDT NOOIT REKENING MET MIJ

“Waarom vertrek je op zondag? Dan kan ik niet!”

 

Dutch people according to the Chinese

Geplaatst in je hebt van die dagen door

Enkele van onze collega’s zijn zo’n twee, drie maanden in Nederland geweest voor training. Nu ze alweer een tijdje in het Verre Oosten zijn, hoor ik nog regelmatig wonderbaarlijke feiten over de dutchies:

DUTCH PEOPLE ONLY EAT BREAD
Chinezen eet het liefst warm. Ontbijt, lunch, avondeten en supper. Dat die gekke Hollanders de dag doorkomen op een broodje als ontbijt, lunch en soms zelfs als diner, vinden zij uitermate vreemd. Als er al eens broodjes op het Chinese menu staan, dan worden die eerst netjes warm gestoomd.
Koud, droog brood als maaltijd. Poor dutch people.

 
DUTCH PEOPLE ONLY EAT POTATO
Aardappels worden in de Chinese keuken als groente voorbereid. In een curry of geroerbakt met andere groentes. Maar om nou elke dag aardappeltjes te eten, dat lijkt hen net zo smakeloos als elke dag worteltjes eten! (dit geldt niet voor de Chinezen uit het Noorden, maar dit even terzijde)

DUTCH PEOPLE HAVE ANOTHER DEFINITION FOR CHINESE FOOD
Een ver-weg-van-huis-Chinees die eindelijk een plaatselijke keuken tegenkomt, hoopt natuurlijk een vleugje thuis te kunnen meepikken. Maar al die gekke gerechten op de menukaart, daar worden ze niet vrolijk van. “That’s not REAL Chinese!”

DUTCH PEOPLE LIKE TO LICK THEIR FINGERS
Herken je dit? Dat je even door een tijdschrift bladert en, onbewust, je vingers langs je tong haalt voordat je de bladzijde omslaat. Vinden de Chineesjes wal-ge-lijk! Die vingers… Die gaan overal langs en dan stop jij alle onzichtbare viezigheden IN JE MOND!
Bovendien als zij hetzelfde blad doornemen, zijn zij noodgedwongen jouw speeksel aan te raken. Zou jij ooit jouw vingers in hun gegorgel willen zetten? Net zo lief willen zij jouw speeksel niet aanraken.

AMSTERDAM IS VERY FAR AWAY
Zoals zoveel andere buitenlanders, dachten de Chineesjes dat Amsterdam een ander woord voor Nederland was. Net als dat Holland ook Nederland is. Aangezien zij respectievelijk in Tilburg en in Enschede werden getraind, bleek Amsterdam heel ver weg. “More than an hour by train!”

DUTCH PEOPLE EAT BLACK TOXIC FOR FUN
Uit nieuwsgierigheid proefden ze het lekkerste snoepje van Nederland om hem weldra uit te spugen. Drop. Hoe kunnen die gekke Hollanders dat nou voor hun plezier eten? Het lijkt wel vergif!

 
AFTER SIX O’ CLOCK THERE IS NOTHING TO DO IN HOLLAND
Om zes uur sluiten de winkels, keren de mensen naar huis en zijn de straten leeg. Het is zelfs donker. Saai hoor, vinden deze 24 uur economische Chineesjes. “What do you do after six?”
En wij maar volhouden dat we het zo druk, druk, druk hebben!

Toch willen alle collega’s graag een keertje terug naar Nederland. In 2009 of in 2010 misschien.
Er valt immers nog veel te ontdekken in ons Kikkerlandje:
“Let’s visit Holland, one day or so and then go to Italy!”
One of the colleagues, 30 May 2008, Mongkok – Hong Kong