Categorie archief: je hebt van die dagen

Dreigmail

Geplaatst in je hebt van die dagen door
Je bent je leven niet veilig in China.

Alles wat je doet wordt in de gaten gehouden: je telefoonverkeer wordt meegeluisterd, internetgebruik gescand en niet te vergeten de camera’s die je 24 uur per dag op film vastleggen.

Dat je een buitenlander bent – hoe hard ik ook blijf roepen DAT IK EEN CHINEES BEN – maakt de situatie er niet beter op. Je wordt persoonlijk verantwoordelijk gesteld voor het doen en laten van Nederland. En dat is niet altijd even prettig. Zeker niet als andere nationaliteiten in China zich óók tegen je Holland-schap keren.

Gisteren, in mijn inbox:

If we beat Russia this Wednesday, I’m afraid we have to beat YOU guys as well.
It will be sad to see you go out so early in the tournament.

Laten we maar hopen dat Guus vanavond weer stunt…

Doorhalen wat niet van toepassing is

Geplaatst in je hebt van die dagen door
Wegens zes uur tijdsverschil, gelieve zelf even doorhalen wat niet van toepassing is:

YEAHHHHH!!!
Lars Lagerbäck heeft het weer geflikt! We spelen zaterdag tegen de Zweden!
Eens kijken of we ze er weer uit kunnen schoppen.
YEAHHHHH!!!
Guus heeft het weer geflikt!  We spelen zaterdag tegen de Russen!
In the world of Kwangie gaat er hoe dan ook een Nederlander door, goed genoeg toch?

Huisjes kijken

Geplaatst in broer & zus, je hebt van die dagen door

Goh, wat moet je eens doen op zaterdag met je Grote Broer in Shanghai? Je kunt moeilijk in bed blijven liggen en hopen dat hij hetzelfde doet. Dus sta je vroeg op en slaap je op de bank verder. Zo tegen lunchtijd kom je pas weer tot leven: tijd voor Belangrijke Zaken!

Eenmaal buiten de deur volgden onze taxische moves. Gisteren tot twee keer toe tevergeefs op een taxi gewacht en ik kan je vertellen; dat is mij in de afgelopen maanden nog nooit overkomen! En er rijden me toch veel taxi´s door Shanghai! Niet één wilde ons oppikken. Of dat nou lag aan de regen of aan Broer, dat laten we maar even in het midden.
Dus speelden we het vandaag anders. Broer bleef op de hoek wachten en ik ging taxi’s leuren.

Et voila! De eerste de beste uit-huur-auto stopte voor mijn neus. Weet je meteen waar het gisteren aan lag.

 

Hup, richting Gubei, want allebei nog nooit geweest. Gubei is een luxere wijk in Shanghai en ik moet zeggen, ongelooflijk! Zoveel nieuwe gebouwen, luxe spa’s en Real Estate Agents bij elkaar! Alle vrouwtjes liepen met een bruine Louis Vuitton aan de arm en alle mannen liepen met een bruine Louis Vuitton aan de arm. Gelukkig had ik mijn grijze Margaretha van den Bosch* bij me anders had ik me vast erg opgelaten gevoeld.

“Kom! Laten we wat huisjes bekijken!” opperde Broer. Mij best. Ik had toch geen ander voorstel. “Jij kan geen Chinees en ik ben jouw vertaler!” riep Broer enthousiast, waarbij onze rollen voor het komende uur werd vastgelegd.

Wij bij zo’n Real Estate Agent binnengelopen. Broer babbelt er vrolijk op los en ik praat exclusief Nederlands tegen Broer. “Ik ben haar vertaler!” roept hij een paar keer en ik knipper evenzoveel keer onbegrijpend met mijn ogen. “Bent u op zoek naar een woning van 4.000 of 5.000 RMB?” vraagt de woonbemiddelaar, waarop Broer quasi beledigd antwoordde dat het budget rond de tien- à vijftienduizend lag.

En zo geschiedde het dat Broer en ik op een rondje Hoge Prijsklasse Appartementen werden getrakteerd. Samen bekeken we drie appartementen. Alledrie rond de 150 / 160m2 en dat is GROOT! Nog niet zo lang geleden woonde ik met heel mijn hebben en houden op 19m2.

Het kostte nogal wat moeite om niet met open mond de vier slaapkamers, twee badkamers, vier (!) balkonnen en een woonkamer zo groot als onze hele woning in Nijmegen te bezichtigen.

Maar je moet koel blijven, he? Mensen die zich zo’n woning kunnen veroorloven, zijn wel wat gewend. En dus klaagde ik over het uitzicht of over de meegeleverde meubels. Of over de lelijke indeling van de woning en het grote raam in de badkamer. Zeg nou zelf, das toch ontzettend onhandig??

Zo’n hoog eisenpakket dat wekt argwaan bij de woonbemiddelaar.
“Waar komen jullie vandaan?”
“Ik kom uit Canton.”
“En zij?”
“Zij? Zij komt niet uit China.”
“O, een buitenlander!” dat verklaart alle rare klachten op prima woningen!

“Een buitenlander, ja!”

Ben ik daar gewoon eventjes ont-Chinees door mijn bloedeigen broer! En Broer maar lachen, he? Die houdt wel van een beetje leedvermaak. Nou, vanavond gaan we eten in een Frans restaurant, zal ik ze daar wel eventjes toefluisteren dat Broer Nederlands is.

* Voor degenen die Margaretha van den Bosch niet kennen: H&M dus!

Open brief aan de lezer

Geplaatst in je hebt van die dagen, lezers & ik door
Shanghai, 12 juni 2008
Geachte Lezer,

Hartelijk dank voor uw getoonde belangstelling in kwangie.punt.nl.
Onze teksten worden met de grootste zorg samengesteld, waarbij kwaliteit en leesplezier voorop staan. kwangie.punt.nl staat niet achter het bewust kwetsen van individuen en/of groepen met verschillende culturele achtergronden.

Helaas kunnen wij niet altijd aan alle verwachtingen voldoen, maar waar mogelijk zullen wij uw wensen inachtnemen en zorgdragen dat u kunt blijven rekenen op de kwaliteit van kwangie.punt.nl, zoals u gewend bent.

Bij deze bieden wij onze welgemeende excuses voor uw teleurstelling toen u “pyjamafeest” en “borsten” invoerde bij Google en op het leven van een muts eindigde.

Tevens vragen wij om uw begrip om de ontstane communicatiestoornissen, gevolgen van een verblijf in een ver oord, waar het gebruik van Nederlands geminimaliseerd is. Hopelijk kunnen wij uw gevoelens van verbijstering compenseren met de mededeling dat ondergetekende geen aanbieding tot columniste heeft ontvangen. Met zulks verwarrend taalgebruik kan geen enkel tijdschrift overweg. Voorlopig kunt u dus enkel en alleen terecht bij kwangie.punt.nl.

Rest ons u te danken voor uw begrip en het uitspreken van de wens u in de toekomst te kunnen blijven welkomen op kwangie.punt.nl.

Met vriendelijke groet,
Kwan

Kwangie, de columnist

Geplaatst in in de publiciteit, je hebt van die dagen door

Vandaag ben ik benaderd door de projectmanager en acquisiteur van een mediabedrijf, dat gespecialiseerd is in het werken met freelancers. Mijn logjes zijn ze namelijk opgevallen en meneer de projectmanager vindt mijn stukjes – ik citeer – grappig. Het lezen over mijn mutsenleven is zelfs onderdeel van zijn ochtendritueel geworden! WOW!

“Is een column niets voor jou?” vroeg hij mij.
Nou! En of, natuurlijk! Maar we mogen niet te happig zijn, he? Nee, altijd koel spelen! Bescheidenheid siert de mens. En een profesional like me wordt natuurlijk elke dag wel benaderd! Genoeg aanbiedingen om uit te kiezen. Niets van waar natuurlijk, maar dat hoeft hij niet te weten!  In mijn hoofd stond ik al in een studio foto’s te maken voor mijn column. Wat moet ik aan? Wat moet ik aan?!

“Dank u” diende ik van repliek. Niet te veel zeggen, dan daalt je marktwaarde. Altijd een waas van mysterie om je heen behouden. Hoe graag ik ook wilde schreeuwen omdat überhaupt iemand mijn schrijfsels leest, laat staan ze grappig vindt, we bleven kalm. Helemaal niet hysterisch of door het dolle heen. Gewoon professioneel. Zoals het hoort.

Nu loop ik met mijn hoofd in de wolken.

Kwangie, de columnist, zie je het al voor je? Moi? Muts eerste klas? In stilte wordt er nagedacht over een gouden toekomst in schrijversland. Misschien zelfs ooit een boek. En de salarisonderhandelingen niet te vergeten. Toch goed dat ik het koel heb gespeeld.

 

 HOE HET IN WERKELIJKHEID GING:
Vandaag sprak vriend Niels  mij aan op MSN. Of ik al heimwee had naar China. “Hoe weet jij dat nou?” vroeg ik, gevolgd door het ochtendritueel-verhaal en het gegeven dat hij sommige stukjes grappig vond.

“Is een column niets voor jou?” vroeg hij mij.

Ik helemaal vereerd. Het kan natuurlijk ook een vorm van beleefdheid zijn geweest. Een vriendelijk woord, omdat dat hoort. Laten we hem (en mijzelf) maar even het voordeel van de twijfel geven en er van uitgaan dat hij inderdaad onder de indruk is van mijn schrijfkunsten. Of dat hij gewoon graag op de hoogte blijft van mijn Shanghai-avontuur.

 

Eventjes zag ik mezelf als een betaalde columniste bij één of ander fancy blad. Met deadlines en een laptop, misschien wel een auto van de zaak. En lezers, héél veel lezers, want een muts zijn, das HOT! Naast columnist zijn, een nieuwe trend zetten! Klinkt niet verkeerd. 

Het mocht niet lang duren.

Toen Niels zelfs onder de indruk bleek van mijn voetbalkennis, wisten we genoeg. Hier hebben we te maken met een klassiek geval van een, uhm, beleefde jongen. Toch bedankt.