Dragon Boat Festival

Ok. Het EK voetbal is begonnen.
He-le-maal niets van gemerkt hier in het Verre Oosten. Het kan aan mij liggen, hoor. Maar nergens grote schermen of groepen mensen in apenpakkies gezien. Gelukkig. Zou het kunnen dat mensen niet zo geinteresseerd zijn in Europees Voetbal?

We laten dat maar even in het midden.
Vandaag is het Dragon Boat Festival. (Onder de Chinezen beter bekend als: Duan Wu of Tuen Ng Festival). Op deze dag herinneren wij Qu Yuan.
Een dichter die zijn leven beeindigt door in een rivier te springen. Uit angst dat vissen zijn lichaam zouden opeten, gooien bewonderaars pakketjes rijst, zhong zi, in de rivier. En deze zhong zi’s eten wij nog steeds. Dat was het Dragon Boat Festival in het kort.

Omdat deze feestdag op een zondag valt, hebben de meeste Chinezen morgen nog een dagje vrij. Extra lang weekend dus! Reden waarom drie collegaatjes naar Shanghai zijn afgereisd om met mij het drakenboot feest te vieren. Dus wordt er uitgebreid geluncht, exclusief gedineerd en nemen we elke dag een massage. Bovendien zullen we vanavond zingen voor de grote Qu Yuan, want er staat karaoke op het programma.
Karaoke?? Karaoke, ja! Schaamteloos met een microfoon in de hand blerren! Als je eenmaal over de drempel heen bent, maakt het je niet meer uit dat je slightly naast de maat zit en niet zo toonvast zingt. En nee, daarvoor hoeven we géén liters alcohol te benutten. Het lijkt meer op… uhm…
“You never walk alone” blerren in een voetbalstadion. Heus! Maakt daar iemand zich ooit druk dat het nergens naar klinkt? Of dat andere mensen hem kunnen horen? Daar gaat het ook alleen maar om het produceren van volume. En herrie maken, dat doen wij zeker!

HAPPY DRAGON BOAT FESTIVAL!!

 

EK 2008

Vandaag stond er een mailtje in mijn inbox.
Van Gijs, dat over drie weken het EK voetbal weer begint.
Bij dit nieuws werd meteen Alarmfase Rood ingelast.
Over drie weken, dat betekent dat ik midden in het voetbalgeweld thuiskom!

Lief en voetbal, daar komt niemand tussen.
En ik al helemaal niet.
Zet maakt-niet-uit-wat-voor-voetbalwedstrijd op tv, al is het herhaling van de zevenentachtigste divisie uit Lutjesbroek, Lief moet er naar kijken.
En zoals het een man betaamt, kan Lief maar één ding tegelijk. Oftewel:
Lief + Voetbal = No Kwangie

Het idee dat tweeëntwintigmannen en een bal of 45 als je de scheids niet meerekent de aandacht van mij zouden afpakken, daar ga ik groen en geel van zien.
Toch een beetje jammer als je na anderhalf jaar thuiskomt en meteen de vervelende zeikvriendin moet uithangen. Zo eentje die de tv uitzet vlak voor een penalty om gezellig bij kaarslicht te dineren en -jawel- te kletsen “Hoe was jouw jaar, schat?”
Ik zag al helemaal voor me hoe ik terug in het vliegtuig (en aan de kant) zou worden gezet voor die voetbalellende.

Toch maar even het EK gegoogled om mezelf gerust te stellen.
En och, wat hebben we een geluk gehad: Het hele voetbalgedoe eindigt 29 juni.
Het EK en ik zitten dus welgeteld één dag met elkaar opgescheept. En die finale? Daar slaap kom ik wel overheen!