Categorie archief: je hebt van die dagen

Over vogeltjes en zo

Geplaatst in je hebt van die dagen, kwangie denkt moeilijk door

Het is hier heet. Broeierig. Benauwd.

Bij gebrek aan een koel hoofd, vragen we – tegen beter weten in – Broer om inspiratie. En ik heb het geweten, hoor! Dit is zijn verzoek voor het logje van vandaag: Over de vogeltjes die hier, in het dorp, zingen.

Uhm…
Eh…

Vogeltjes.

Bij Hong Kong denken de meeste mensen aan een hypermoderne stad, aan een schitterende skyline en misschien ook wel aan SARS…

Wat minder bekend is, is dat je in Hong Kong ook prachtige flora en fauna kunt vinden. En dan heb ik het niet over de arme kippetjes op de markt, die je levend mee naar huis neemt om te veroberen (niet meer mogelijk na de kippengriep, maar dat terzijde).

Mijn familie leeft niet tussen de hoge gebouwen. Wij wonen gewoon in een huis op het platteland, waar wij een simpel leventje leiden tussen de bomen en de bloemetjes en de vogeltjes. Heel veel soorten vogeltjes. Van kleine mussen tot reigers. Van papegaaien tot ‘rode billetjes’.

Rode billetjes? Rode billetjes! Kennen jullie zeker niet, he? Stadsmensen!

’s Morgensvroeg beginnen de vrolijkerds al aan hun repetoires. De een nog harder dan de andere. En ze laten zich niet op ‘snooze’ zetten, die vogeltjes. Nope. Dat gaat de hele dag zo door. Tutututut – Woehoe WoeHOE – Tjirp Tjirrrrrrrrrrrrp!

Gelukkig gaan vogeltjes met de kippen op stok en houdt het fluitconcert op met het vallen van de avond. Dit betekent geenszins dat de rust in het dorp wederkeert. In grote getale zorgen kikkers en padden voor een avondvullend programma. De enthousiastelingen weten niet van ophouden en kwaken door tot in de late uurtjes.

Knaller van de avond is een intiem concert in bed, featuring: de Mug.

Het is heerlijk rustig hier in ons dorp.

China Delay Airlines

Geplaatst in je hebt van die dagen door
“Flight MU 725 is delayed. We will announce the new boarding time soon.”

China Delay Airlines – 28 May 2008, Shanghai Pudong Airport

Als je op World’s Most Boring Airport moet wachten, zit er niets anders op dan je kennis uit te breiden. Altijd handig, die weetjes over het verrassingshuwelijk van Mariah Carey. Kan zomaar een Triviant vraag worden.
Alles beter dan voor je uit kijken…
Shanghai airport 2
Of naar het plafond staren…
Shanghai airport
Uiteindelijk om 2:00 in het dorp aangekomen, waar:
  • broer al op een oor lag (want moest gewoon weer werken);
  • paps all my favourite food in huis heeft gehaald, zodat ik geen honger hoef te lijden;
  • moeder mij vanmorgen begroette met “Jij bent vroeg wakker, zeg! Ik ga! Doei!!”
  • het er vandaag zo uitziet:

    Hong Kong rain

Bakje koffie

Geplaatst in aanraders, je hebt van die dagen door
Als ik iets onbegrijpelijk vind, dan is het wel koffie.
De aroma’s die vrijkomen als er koffie wordt gezet… Heerlijk!
Maar zodra je eraan begint te sippen, kan ik alleen maar concluderen dat ik het walgelijk vind! Vies, sterk en bitter. Bepaald geen drankje dat je voor je lol nuttigt.

Toch onderneem ik regelmatig een nieuwe poging om het te leren drinken. “Waarom toch?”, denk ik dan, als ik met man en macht die nare smaak uit mijn mond wegwerk. Heb het geprobeerd met véél melk en véél suiker en nog krijg ik het niet weg. Caffe latte en cappuccino gaan nét als ik mijn neus dichtknijp en alles achter in de keel laat stromen. Maar ja, het klinkt zo gezellig, he? “Effe een bakkie doen.”

Vandaag opnieuw geprobeerd koffie te waarderen. Op het werk. Zo tegen tweeën toen ik in slaap dreigde te kukkelen, ben ik naar de keuken gestrompeld. Daar staat namelijk zo´n superdeluxe koffiezetapparaat. Inclusief stoompijpje. Heel cool. Alleen lastig dat die moderne apparaten een eigen wil hebben. Er stond iets van [cleaning] op het schermpje en dan kun je op alle knoppen drukken die je wilt, maar koffie wordt er niet gezet. Erg vervelend, aangezien ik gewend ben iedere noodkreet om schoonmaak te negeren. Even een mevrouwtje, ayi, erbij geroepen om de boel schoon te maken (lui, he?)

Goed, machine klaar. Kopje eronder gezet en vervolgens aangelengd met heel veel water. Eens kijken hoe dat smaakt! Nou, niet dus! Zo sterk, dat spul! Zelfs aangelengd sperden de spleetoogjes open! WOW!

Voorlopig laat ik het hier maar bij, want van al het gestuiter in de uren die daarop volgen, word je toch alleen maar moe. Doe mij maar een kopje thee!

 

Fanatiekelingen (4)

Geplaatst in je hebt van die dagen door
Bijna had ik een smoes bedacht om deze week niet te dansen.
Bijna.
Dinsdag stond ik met mijn sporttas voor gesloten deuren. Nationale Rouw voor de slachtoffers van de aardbeving 12 mei jl.
O ja…
Foei dat ik gedurende de rouwperiode zoiets schandelijks wilde gaan doen als dansen!
Vrijdag had ik een, uhm, zakendiner.
Etentje. Met mijn collega.
En het was erg gezellig!
Collega leek het wel leuk om een keertje mee te gaan naar het dansen.
“Morgen is er weer les!” riep ik enthousiast, waarop zij schoorvoetend antwoordde “Uh… ik moet even kijken of ik morgen op tijd wakker ben…”
Die zou wel niet meewillen, dacht ik nog.
Zaterdag begon de gebruikelijke tweestrijd:
“Ik ga niet!”, “Maar dan voel je je weer zo schuldig…”, “Kan me niet schelen!”
En ik besloot te doen alsof mijn neus bloedde als iemand zou vragen naar mijn vorderingen op de dansschool. Totdat ik een smsje kreeg van Collega.

“Hoi, ik ben wakker! Heb zin om mee te gaan naar je dansen! Waar, hoe laat?”

Sh*t!!

Ingmar heeft gewoon de calorie-politie naar Shanghai gestuurd! Die heeft ook altijd alles door! Dus zat er niets anders op dan met 30 graden braafjes naar de dansschool te reizen en anderhalf uur te samba-en. Het was natuurlijk heel erg leuk omdat mijn collega er was. Maar zweten dat we deden! Zweten! En de leraar fanatiek! Pffff…. Véél te fanatiek. De dikke lunch na al dat gezweet maakte gelukkig veel goed.

Zondag vroeg opgestaan voor de les van 11:30. Anderhalf uur samba met een heel irritant mens die er niets van snapte en overal doorheen gilde. Ik weet niet wat erger was, de extra heupen die ik ter hoogte van mijn, uhm, heupen ontdekte of die schreeuwlelijk.

Maar ja, die aangegroeide heupen, die moeten er af!
Derhalve werd anderhalf uur samba gevolgd door: anderhalf uur JIVE!
Je moet weten, ik heb een hékel aan de jive.
Echt zo’n dans waar je veel voor moet doen en hard van gaat zweten.
Ik wist niet dat het een Jiveles zou zijn, anders was ik hem natuurlijk gepeerd. Ver-schrik-ke-lijk!

Na de les was het allemaal duidelijk: dat doen we dus nooit meer!
Wie offert vrijwillig zijn weekend op om te sauna-samba-en-jive-en?
De idioterie!
Als je in deze hitte achter de laptop zit, zweet je er ook wel genoeg calorien af!
Maar ja, die strippenkaart, he?
We zijn pas op de helft.
Da’s wel een beetje zonde.
Bovendien, hoe moet het dan met de deze-keer-is-het-helemaal-anders-mentaliteit?
En niet te vergeten het strakke lijf dat dadelijk in bikini moet…
Mietje dat ik ben.