Categorie archief: kwangie denkt

Million dollar baby

Geplaatst in je hebt van die dagen, kwangie denkt, kwangie denkt moeilijk door
Toen ik vanmorgen rustig aan mijn ontbijtje de nieuwe Cosmo doorbladerde, verslikte ik me bijna in mijn yoghurt. Niet omdat de yoghurt over datum was, daar kwam ik helaas pas achter ná het veroberen van een heel bord, waardoor ik nu met een onbehaaglijk gevoel rondloop, maar om wat er in een artikel stond.

Maar liefst drie pagina’s wijdt de Cosmo aan“Hoe word je een million dollar baby“. Hierin staan tips hoe je HEM aan de haak kunt slaan. En zoals de titel al verraadt, is de hem in kwestie niet zomaar je grote liefde, nee het is hém met de zes nullen! Goeie hemel!
Ik citeer: “Maak een kind – wil je voor eens en altijd aan zijn geld binden: zorg dat er een ‘liefdesbaby’ komt – en jij hebt je pensioen binnen.”

Nu heb ik van Gijs gehoord dat een kind elk jaar een miljoen kost, dus zo heel rijk zul je er niet van worden. Toch? TOCH!?!?! Levert ‘gewoon’ trouwen en scheiden niet al genoeg op? Heeft de kredietcrisis dusdanig toegeslagen dat we weer om economische redenen kinderen gaan baren?

Maar goed, ieder zijn ding.
En de miljonair in kwestie is er zelf natuurlijk ook bij.

Laten we maar gauw over gaan op de orde van de dag: de koelkast uitruimen en alles weggooien wat over datum is.

Hokjes denken

Geplaatst in kwangie denkt door
Laten we het even hebben over het fenomeen pashokje.
Het pashokje.
Regelmatig gekscherend paskamer genoemd, maar in wezen een vierkante meter ellende waarin je zonder gêne van je kleding kunt ontdoen en waar je wederom tot de conclusie komt dat:
    – het tijd wordt voor een light versie van het Sonja B. menu;
    – je vanaf twee meter afstand er echt véél beter uitziet;
    – online shoppen meer bij je lifestyle past.

Dit geldt natuurlijk niet voor iedereen.
Sommige mensen raken van zo’n kleine vierkante meter nogal in the mood.
Want een pashokje is ook erg geschikt voor:
    – some loving;
    – het verstoppen van gebruikte tampons;
    – je kleine chihuahua zijn grote blaas te laten legen;
    – het kakken schijten poepen in een plastic zakje.

U ziet: blijkbaar ontstaan de meest geniale ideeën in die kleine hokjes!

Teenage assassin

Geplaatst in kwangie denkt, kwangie leest door
Laten we even teruggaan naar het jaar dat je 18 was.
Je bent zelfstandig en slim.
Heel erg slim.
Je weet het altijd beter dan alles en iedereen.
En omdat je zo intelligent bent, kunnen anderen jou niet bijbenen.

Dat is best wel vermoeiend.
Zeikende leraren, zeurende ouders.
Iedereen schijnt het beste met je voor hebben.
En later, láter zou je het wel begrijpen.
Ja ja.
Whatever!

Dus trek je je eigen plan.
Alleen heb je daar geld voor nodig.
En hoe kom je snel aan geld?
Niet werken natuurlijk.
Dat is zoooo 2007.
Bovendien, waarom zou je werken als het ook anders kan?

Stel, je wilt de boobjob van je vriendinnetje financieren.
Wat ligt er dan het meest voor de hand?
Juist!
Een moord.
Op je eigen moeder.
Want dan komen haar spaarcenten vrij.
Maar hee, je moeder eigenhandig ombrengen, dat is toch wel erg wreed.
Daarom schakel je twee vrienden in.
En die twee vrienden, die stemmen gewoon in.
Daar ben je toch vrienden voor!
Alles voor een cup D.

Ongelooflijk, maar helaas waar.
(bron: Nu.nl)

TIENER BERAAMDE MOORD VOOR BORSTIMPLANTATEN
Uitgegeven: 27 september 2008 20:52

WASHINGTON – Een 18-jarige jongen in de Amerikaanse staat Colorado heeft twee leeftijdgenoten ingehuurd om zijn moeder te doden. Nikita Lee Weis wilde het spaargeld van zijn moeder besteden aan borstimplantaten voor zijn vriendinnetje, berichtte CNN zaterdag. 

 
De twee ingehuurde leeftijdgenoten vielen de moeder van Weis, Hyun, donderdag in haar huis aan met een baseballknuppel, maar ze wist te ontsnappen. Het viertal had onder meer besproken Hyuns lichaam in plastic te wikkelen en het daarna in de woestijn van Arizona of New Mexico te dumpen.

 
De politie heeft de zoon, zijn vriendin en de twee aanvallers gearresteerd voor medeplichtigheid aan het beramen van een moord.

Die is oud!

Geplaatst in kwangie denkt, kwangie denkt vooruit door
Ik word oud.

Deze week kwam ik erachter dat mijn nieuwe collega maar liefst elf (!) jaar jonger is dan ik.
Goeie, goeie! Een jaren negentiger! Zij aan zij. Naast mij. Op de werkvloer!
Het arme ding schrok zich een hoedje toen ze erachter kwam dat ik al een rijbewijs had.
En een auto. En een huis. En ging trouwen. (als we toch bezig zijn, kunnen we net zo goed alles op tafel leggen, niet?) Je zag haar denken. Die is oud!
Maar ik loop haar er zo uit, hoor! Want zij rookt.

Hoe dan ook.
Het was een traumatische ervaring.
Geconfronteerd worden met ‘de jeugd’ en mijn eigen ‘ouderdom’.
Maar ik heb het geaccepteerd.

Mag ik dan nu met pensioen?

 

Terug

Geplaatst in broer & zus, kwangie denkt door
De eerste dag Nederland zit er weer op!

Vanmorgen gaf de weegschaal +4 kilo aan.
Geen idee of dat het resultaat is van anderhalf jaar Chinees eten of het menu van gisteren: twee keer ontbijten (in het vliegtuig en later met Lief en zijn ouders), uitgebreide lunch (met Lief, Zuslief en Gijs) en een geniaal diner – Mayonaise met frietjes. Je voelde de aderen al dichtslibben, maar och, wat smaakte het goed!

Het was zeer speciaal om zwangere Zus voor het eerst te zien. Of ja, Zus voor het eerst zwanger te zien. Vooraf verzekerden schoonouders-in-spe mij dat mijn zus nog niet zo heel zwanger uit zou zien. Dat zou pas later komen. Ik had geen idee.
Zus is nu 24 weken, maar ik kan je verzekeren: Zo zag mijn zus er vooraf echt niet uit! Met een strakke bolle buik waar je U tegen zegt. Ik meende ook al een waggelloopje te signaleren. Helemaal geweldig!

En ons huisje, waar ik welgeteld twee maanden in heb gewoond voor de grote oversteek: wat ben ik in mijn sas! Lief heeft alles netjes opgeruimd (inclusief mijn jassen-tassen-schoenen collectie: die ligt nu in een grote doos) en er staan verse bloemetjes op de vensterbank. Ook de plantjes zien er nog wel levensvatbaar uit. Denk ik. Iemand enig idee hoe je een uitgemergelde orchidee tot leven kunt reanimeren?

 
Met de konijntjes gaat het ook allemaal goed, al herkende Red Bean mij niet meer. Die verstopte zich toen ik binnenkwam. Altijd al een angstig verlegen type geweest, die Red Bean. En ik probeerde het op de charmante toer “Rrrrred Bean… Joehoe!” en op de coole manier “Als jij mij niet wilt zien, dan wil ik jou ook niet zien”. Niets hielp. Behalve brokjes dan. Voor een handje korreltjes liet ze zich wel verleiden om naar buiten te komen. Wat dat betreft is ze net haar moeder: altijd te porren voor eten. Vandaar die vier kilo’s extra. Waarschijnlijk.   

 
U ziet: het is eigenlijk best wel heel erg leuk hier! En dus kon ik in alle vroegte niet meer slapen* en hoop ik dat Dag 2 van het Leven in Nederland gauw kan beginnen!

*Het kan natuurlijk ook door de jetlag komen dat ik om 5 uur al naast het bed stond te springen.