Auteursarchief: k.

Kwangie’s Summer Drill Program

Geplaatst in kwangie denkt moeilijk, kwangie denkt vooruit door
Onze konijnen krijgen een heropvoeding.
Aan het  Kwangie’s Summer Drill Program for Derailed Bunnies leren ze één en ander bij over Beschaving.

Tafelmanieren bijvoorbeeld.
Brokjes worden naar binnen geschrokt en weggewerkt.
Hopeloos fatsoenloos!
En dus hoort u mij ’s ochtends tegen twee wildenthousiaste konijnen roepen fluisteren:
“Rustig maar, jongens! Ruuuuuustig maar! Er is genoeg voor iedereen!”

En de toiletetiquettes.
Ook zoiets.
Hoewel ze van het vrouwelijke geslacht zijn en met mij als lichtend voorbeeld *kuch* toch echt dametjes in de dop moeten zijn, hoor ik mezelf opvallend vaak “Niet spetteren, nijntjes! Nètjes plassen!” zeggen.
Serieus!

Het is maar de vraag of de intensieve konijnentraining nog enige vormen van beschaafdheid aan kan brengen. Je kunt een konijn immers wel uit het slob halen, maar hoe haal je de sloeber uit het konijn?

Hoe dan ook.
De tijd dringt.
Nog drie dagen.
Tot ZIJ komt komen.
Papa en Moeders.

En dat is in Kwangie’s wereld zoiets als Hoog Staatsbezoek meets Inauguratie Van Individuen Met Buitenproportioneel Veel Macht.
Niets wordt aan het toeval overgelaten.
Voorbereidingen worden getroffen.
Kosten noch moeite bespaard.
Alles moet voortreffelijk spik en span.

Mams ziet namelijk álles.
Werkelijk al-les.
Ik zeg je: MEER DAN ALLES!

En als ze het niet ziet, dan ruikt ze het wel.
Mijn angstzweet.
Angst om betrapt te worden op woning-mishandeling.
Nalatigheid en verwaarlozing van het ergste soort.

Mensen, ik heb nog maar drie dagen om de boel aan kant te krijgen.
Drie dagen!
Dat is zoveel als… Helemaal niets.

Dus zit er maar één ding op: De konijntjes drillen, drillen, drillen!
Totdat zij non stop schrobben, stoffen, poetsen en boenen.
Dan komt het vast goed.

Vast.

The day after the hairstylist finished his piece of art

Geplaatst in je hebt van die dagen, kwangie denkt moeilijk door
Soms heb je gewoon zin in de kapper.
Even een knipbeurt.
Een vluggertje.

Tussen de bedrijven door.

Dan kan het zomaar gebeuren.
Dat je plaatsneemt.
Zonder afspraak.
En je dus ook niet bij de vaste kapper terecht kan.

Je weet wel, die ene, die precies weet hoe het moet.

 
Maar deze – die dan nog over is – lijkt gelukkig wel een beetje kundig.
Hij heeft in ieder geval een schaar in zijn handen.
En een fancy kapsel.

Dus mag hij je knippen.

En je zegt netjes: “Maakt niet uit!”
Als hij vraagt: “Hoeveel mag er van af?”
Misschien zeg je zelfs: “Mooi, hoor!”
Om hem moed toe te spreken.

Terwijl er zoveel haar op de grond ligt, dat je je serieus zorgen maakt of je geen skinhead bent geworden.

Wie zo roekeloos naar de kapper gaat.
En alle regie uit handen durft te geven.

Mag natuurlijk het ene na het andere compliment ontvangen!

Hier een greep uit de vele lofuitingen:
Gijs:    “Goh, ik bedoel, ik heb je nog nooit met zo’n hip kapsel gezien!”
Lief:     “Toch knap dat ze je zo’n Chinees kapsel weten aan te meten!”

Pap:    “Uhm, uh… Kort?”

Hmmm.
Ja.
Tja…
Kwangie heeft dus rigoreus betaald om er als een korte, hippe Chinees uit te zien.
Mooi is dat.

Hij en ik: melk, gulp en een helpdesk

Geplaatst in hij & ik door
Ik:       “Zeg eens melk.”
Hij:      “Melluk.”
Ik:       “MELK!”
Hij:      “Melluk.”
Ik:       “Zo zeg je dat toch nooit? Zeg je normaal ook melluk?”
Hij:      “Jawel, melluk.”
Ik:       “En kun je dan ook geen gulp zeggen?”
Hij:      “Gul-lup. Gul-lup.”
Ik:       “Of help?”
Hij:      “Hel-lup. Een hel-lupdesk.”
Ik:       “Nee, echt? Kun je dat écht niet? HELP-desk.”
Hij:      “Hel-lup-desk.”
Ik:       “Hel-lup-pe-desk.”
Hij:      “Niet hel-lup-pe-desk. Hel-lup-desk!”

Ik:       “Nee, hélp-desk.”

Melk, gulp, een Limburger en een helpdesk. Meer heb je niet nodig als je je verveelt in de auto!

The winner takes it all (and Kwangie gets nothing)

Geplaatst in kwangie denkt door
Heb je dat ook?
Dat iedereen om je heen ooit wel eens íets heeft gewonnen?

Een jaar gratis zwemmen (Broer), een fotocamera (Zus), een paar nieuwe sportschoenen (vriendinnetje) en nu mag ook Lief zich voegen tot dit rijtje geluksvogels.

Natuurlijk heeft hij de Hoofdprijs jaren geleden al gewonnen, toen hij mij na tien dagen eindelijk voor zich wist te winnen. Maar gisteren was Lief toch echt eventjes nóg meer de gelukkigste man op aarde: Als 102e beller won hij warempel twee hele kaartjes voor Nederland-Noorwegen deze woensdag. en nee, ik mag wil niet mee!

En nu?
Nu blijf ik over.
Als de enige echte loser die nog nooit iets in d’r leven gewonnen heeft.
Geen rooie cent van alle Staatsloten die mij in één klap rijk moeten maken.
Niets geen auto van al die belspelletjes op televisie.

Nog niet eens zo’n reisje naar Portugal of zo!

Maar ik geef niet op.
En ga gestaag door.
Want.
Is meedoen niet belangrijker dan winnen?

Nu even serieus, mensen.
IK WIL GEWOON OOK EENS EEN KEERTJE IETS WINNEN!
Het hoeft niet veel te zijn, hoor. Met een miljoentje ben ik tevreden. En alle mensen die menen dat ze dat soort bedragen niet op hun rekening bijgeschreven willen zien: Stuur mij een mailtje en je krijgt mijn rekeningnummer!