Pirouettes en misselijkheid

Geplaatst in kwangie denkt moeilijk door
Je hebt van die dagen dat je thuis komt en helemaal niets te doen hebt.
He-le-maal niets.
En dus ga je pirouettes draaien.
Geef maar toe, wie zou dat nou niet doen?

Een keer rond, eitje.
Twee keer moet ook lukken! Niet?
Dat dacht jij! Wedden van wel!
Tja, een weddenschap met jezelf aangaan, dat is pas een trieste win-win situatie!
En zo draaide ik me een slag in de rondte… en nog een keer… en nog een keer!
Gewoon stug doorgaan, dat is pas echte mentaliteit!
Niet zeuren, maar draaien!

Je voelt hem vast al aankomen, zoals ik het na zestig rondjes voelde opkomen: Chinees eten en pirouettes, das niet zo’n goede combinatie.

 

05/05/08
 In de categorie “FYI”, zinloze feiten, oninteressante weetjes…
 
Ik kom eindelijk 2 keer rond!
 
Op naar de drie!!!
(is mijn maag niet zo blij mee, maar hee, ieder zijn ding )

Fanatiekelingen (2)

Geplaatst in je hebt van die dagen, kwangie denkt terug door
Vandaag heb ik een nieuwe mijlpaal bereikt!
Sinds mijn komst in Shanghai loop ik met een veel te dure seizoenskaart danslessen. Vastbesloten dat het dit keer toch echt helemaal anders word, heb  ik vandaag mijn tiende les gevolgd. En daarmee heb ik de kaart voor 33,3333% (1/3 dus) verbruikt! Een derde!! Dat is al reden voor een feestje, gezien mijn historie:

*** De zwemkaart ***
Met F. en J. heb ik een tijdje elke week gezwommen. Lekker baantjes trekken en dan heerlijk met natte haren frietjes eten. (Iemand enig idee waarom friet het beste smaakt na een dagje zwemmen???) Na een paar weken was ik om. Ik ook aan zo’n zwemkaart, naar verhouding vele malen goedkoper! Moest je in één keer een groot bedrag neerleggen, maar dan kon je wel telkens gratis naar binnen. Zo redeneer ik dus 😉
Al gauw bleek het frietje voor het zwemmen ook wel goed te smaken. En na het eten moet je vooral rusten en zeker niet zwemmen. Krijg je kramp van. Niet lang daarna is die strippenkaart verlopen, zonder ook maar een keer ‘gratis’ te hebben gezwommen.
Moet ik wel even vermelden dat F. en J. gewoon verder zijn gaan zwemmen, hoor! Niet iedereen is zo hopeloos als ik!

*** De jaarkaart van de uni ***
Het ding kostte geloof ik 50 euro, maar dan kon je er een heel jaar mee vooruit. Niet dus! Slechts een lesje BOMMEN had ik er mee gevolgd. Bewegen Op Muziek klonk veelbelovend, maar betekende in de praktijk Heel Erg Veel Bewegen met een klein beetje muziek op de achtergrond. Het inlopen op zich was al een ramp en ergens halverwege werd me duidelijk dat ik dat dus nooit meer ging doen. Een lesje van 50 euro. Mijn buik trekt er nog steeds samen van!!

*** De tweede jaarkaart van de uni ***
Als je ouder wordt dan blijft het allemaal niet meer vanzelf strak. Daarvoor moet je sporten. En dus kocht ik voor de tweede keer zo’n unikaart, ondertussen in prijs gestegen. Het begon goed, ben twee keer gaan spinnen (das fietsen in gewoon Nederlands) en heb ook zo’n drie a vier keer met Lief een balletje geslagen op het squashveld (hij zal het tegendeel beweren, maar ik was dus ECHT wel beter dan hij! En nee, hij liet mij niet winnen, wil je mij alsjeblieft niet zo beledigen?!)
Het ging mis toen Lief niet meer tegen zijn verlies kon en voorstelde eens een keer te gaan tennissen.

Tennissen et Moi. Gaat niet samen. Met mijn badmintonverleden verwacht ik dat zo’n bal ook met vertraging in de lucht blijft hangen. En als ik de bal dan – veel te laat – alsnog lichtelijk raakte dan vloog de bal meer dan uit en kon Lief de hele tijd ballenjongen spelen. Laten we het erop houden dat er weinig spel en sportiviteit was die dag!
Maar dit keer is het helemaal anders 😉
… Nog maar twintig lessen te gaan …

 

Netjes zij aan zij

Geplaatst in kwangie denkt door

Als je je bedenkt hoeveel geld de Chinese regering investeert in de Olympische Spelen, censuur, geboorteregeling en rechtzaken tegen de Gewone Man, is het toch vreemd dat de Staat haar kinderen niet aanleert om in de rij te staan. In een land met zoveel inwoners is het op zijn zachtst gezegd opmerkelijk.

In de rij staan dat kennen ze hier niet. Daarentegen ‘vloeien’ ze. Zodra er een opstopping ontstaat, aan een kassa bijvoorbeeld (omdat er zoveel nep RMB’s in de omloop zijn) dan wachten de mensen niet netjes achter de eerstvolgende, nee zij schuiven er naast. Zo ontstaat er al gauw een mensenmassa en kun je in de chaos gauw je beurt claimen. Ik laat dat meestal niet gebeuren en zeg dan in gebrekkig mandarijns du bu shi, wo shi di jie ke wat zoveel betekent als pardon, ik ben de eerste en dan is het 10% verbaal en 90% lichaamstaal wat de Chinees in kwestie moet overtuigen dat er mij niet te sollen valt. Begrijp me niet verkeerd, in de rij staan kennen ze gewoon niet. Meestal zijn ze zich geen kwaad bewust, terwijl jij je opgefokt afvraagt waarom iedereen zo onbeleefd is.

Groot voordeel is dat je zelf ook nooit meer in de rij hoeft te staan. Is gewoon een kwestie van goed aanvloeien 😉

Elke dag bij de ochtendgymnastiek kunnen ze het ineens WEL:
Vooraanzicht
Zijaanzicht

Lekker belangrijk

Geplaatst in kwangie denkt moeilijk door
ik en ijsjeIk doe niet aan dieten. Ik let alleen maar een beetje op de lijn. Dat ik regelmatig aan de sla ben, ookal ben ik in een fancy restaurant aan de andere kant van de wereld heeft niets te maken met dat ik mezelf te dik vind. Ik wil alleen maar dunner zijn 😉

De Hong Kongse en Shanghainese meisjes letten ook allemaal op hun lijn. Wat zeg ik, ze zijn erdoor geobsedeerd! Hier streven ze allemaal naar het perfecte maatje zero. Skinny jeans horen nu eenmaal baggy te zitten!
Slank is vol, dun is normaal, spriet is perfect. Wanneer zij nog niet beschikken over een huwelijkskandidaat, dan wijten zij dat vaak aan hun figuur (let wel: zij kunnen dan met gemak in een maatje 34/36 kruipen!). Laten we in Nederland de aardappeltjes staan, hier raken ze hun rijst niet aan. Van rijst word je namelijk dik. Heb ik nog nooit van gehoord, zullen ze wel van de lokale Sonja Bakker hebben.

Ik krijg regelmatig naar mijn hoofd geslingerd “ooooh, you gained weight!” of “ooooh, you lost weight”. Dat laatste natuurlijk alleen als ze iets van me moeten hebben.
Een meisje zei letterlijk tegen mij “that is exactly why I don’t want children”, want zwangerschap… dat is pas een dikmaker! Laten we de mensen hier maar het voordeel van de twijfel geven en dit meisje bestempelen als een extreem geval.

En ze doen het niet eens omdat het bijna bikinitijd is, aangezien bikini’s veel te bloot zijn!
Zoveel moeite om niet dik te worden/ dun te worden/ dun te blijven… Je wordt er gewoon moe van! Uit protest tegen het genadeloos dun zijn, neem ik lekker nog een ijsje!

Over slippertjes en bijna rampen

Geplaatst in je hebt van die dagen door

Soms wil het kwartje niet vallen.

Vanmorgen geblogd en vanmiddag na de dansles ging er pas een lampje branden: ‘ongenadeloos’ , dat is een contaminatie! Natuurlijk meteen veranderd, maar niet voordat er al vier lezers het hadden gelezen…

Sorry voor meneer Altena die ons zes jaar lang een beetje fatsoenlijk Nederlands heeft geprobeerd bij te brengen. Nu bijna 9 (NEGEN!!!) jaar na de middelbare school en een jaar en een paar maanden in het buitenland is mijn Nederlands nog verder in verval geraakt. Er zijn regelmatig slippertjes en bijna rampen. Zo had ik in ‘What’s in a name’ bijna de dierenrechtenorganisatie op mijn dak. ‘Geen hond die er naar kraait’ was de originele uitdrukking die ik er neerplantte. Ik moet er niet aan denken wat je allemaal moet doen voordat een hond kraait.

Zucht… De eerste stap richting herstel is erkennen dat we hier een probleem hebben:
Het wordt weer tijd voor de schoolbanken.

28 april: het kan nog erger “je stijven kaak op elkaar houden” bijvoorbeeld.