Jackpot!

*tromgeroffel*

Dames en heren,

éindelijk is het zo ver:

KWANGIE IS IN DE PRIJZEN GEVALLEN!!!

En hoe!

Voor het luttele bedrag van €15 heeft zij maar liefst VIJF-TIEN EU-RO gewonnen!!

WOWOWOW!
Natuurlijk zijn we hartstikke blij met deze geldprijs.
Toch blijven we gewoon ons ding doen.
Hier voor de deur geen Ferrari.
Of een butler die de gasten verwelkomt.
En natuurlijk blijven we voorlopig ook nog werken.

Wellicht tot ons 67e, net als ieder ander!

U ziet, die prijs verandert weinig!

Geprakte banaan met lauwwarm water in een tuitbeker

Als trotse eigenaar tante van vier neefjes draai ik mijn hand niet meer om voor een dagje oppassen. Niet dat ik zo vaak op bebies zit.
Dat doe ik schandalig weinig eigenlijk.
Maar als de nood aan de man is en de ouders ten einde raad word ik weleens opgeroepen voor wat quality time met de neefjes.
Gisteren mocht ik een dag en een avond op L. passen.
Maar niet zonder waslijst met instructies van Zus en Gijs.
Want anders zou het zomaar kunnen, dat L. zich misdraagt tegenover zijn liefste tante.
En dan is het – puur hypothetisch –  zomaar mogelijk dat de tante de eierstokken op slot doet en nooit meer neefjes of nichtjes voor L. tevoorschijn tovert.
Je weet maar nooit.
 
Die waslijst met instructies.
Die bestond voornamelijk uit maaltijden.
Want behalve slapen en spelen, mag de bofkont ook nog eens de hele dag door éten.
Hoe goed kan je leven zijn?
 
En natuurlijk hield ik me netjes aan de menukaart.
Zo ben ik nu eenmaal opgevoed.
Doe wat je gevraagd wordt.
Tenzij je beter weet, natuurlijk. Dan is alles geoorloofd.
En dus.
Maakte ik een heerlijk maaltje voor L.
 
Een héle banaan geprakt
met lauwwarm water
in een tuitbeker
 
Klinkt niet heel aantrekkelijk.
Maar Zus zal het wel weten.
Toch?
 
En dus prakte ik een hele banaan en voegde een scheutje lauwwarm water toe.
Dit alles deed ik in de tuitbeker en schoof ik onder de neus van de jongeman.
Die weinig interesse in de bananenshake had.
Hij deed wel alsof hij slokjes nam, maar hij kreeg er weinig uit.
Wat raar eigenlijk.
Die bananenprut gaat gewoon in die tuit zitten.
Dat krijg je er toch niet zo uit?
 
Ach ja, L. had veel plezier in de beker op de grond te gooien.
En dat vond de tante wel weer grappig.
Maar goed dat zet ik hem nog wel een keertje betaald de boodschap was duidelijk:
Dit hoefde L. niet!
 
Bij thuiskomst biechtte ik maar meteen op dat de bananenshake een fiasco was en dat L. door zijn tante een groot vitaminetekort heeft opgelopen.
Zus fronste bij deze mededeling.
Pakte de menukaart.
Las nogmaals de instructie.
En begon te lachen.
 
Want.
L. krijgt een geprakte banaan.
Daarnaast, bovendien en tevens lauwwarm water in een tuitbeker.
 
O.
Dat was eigenlijk.
Wel logisch.
Laat die eierstokken voorlopig nog maar op slot. Eerst wat meer gezond verstand aan laten groeien.

Last year hit

Jazeker, mensen!

Kwangie is still alive and kicking!

Ze is niet verzwolgen door de fruitvliegjes-brigade.
Ook is ze niet blijven hangen in een bord noodles, toch bedankt dat je meeleeft, Alice!

Noch is Lief bij haar weggegaan, zodat ze verstoken is van leuke opmerkingen.

Wat er wél aan de hand is?
Nou.
Dit.
Kwangie is in de ban van de trouwring Stieg Larsson.
Wie?
Stieg. Larsson.

Uit Zweden.

Stieg Larsson heeft een trilogie geschreven met de nogal opmerkelijke titels: “Mannen die vrouwen haten”, “De vrouw die met vuur speelde” en “Gerechtigheid”. Deze noemde hij samen het Millenium-trilogie. Voeg daaraan toe een fantasy-achtige voorkant en je komt tot de conclusie: Dat is helemaal niets voor Kwangie.

Kwangie houdt meer van *kuch* intellectuele boeken. Liefst met een tragisch randje zodat ze de ogen uit de kop kan janken, want dat lucht zo lekker op na een dagje werken die een dialoog waard zijn. Die nog een tijdje in je hoofd blijven hangen en die imposant in de boekenkast staan.

In de kast dus geen Harry Potter of Lord of the Rings* maar boeken waar je u tegen zegt.

Toch bestelde ze alle drie de boeken van Stieg Larsson.
Ondanks haar prestigieuze collectie.
Want.
Collega E. noemde de boeken – ik citeer – “Het beste wat ik heb gelezen, vorig jaar!”

VORIG JAAR!

Als Kwangie érgens gevoelig voor is, dan is het wel voor de boekenmode.
Fashion-victim-eerste-klas, vind ik niets vervelender dan gezien te worden met last year hit.
Zo van.
“O ja, die ken ik. Goed is die, hè? Die heb ik twee jaar geleden in het vliegtuig naar Kuala Lumpur gelezen.”

Soooo not cool.

Om dit te voorkomen, ging Kwangie even bij de bolle langs en werd met een klik op de muis de trotse eigenaar van een nieuwe verslaving.

Tussen de bedrijven door moet ze ook nog een beetje werken, Lief aan de praat houden en een visum regelen om over drie weken Moskou weer in te mogen.

U leest het: Ik heb het druk.
Razend druk.
Maar ik ben niet verdwenen.
Of blijven hangen in mijn noodles.

Nog maar zeshonderd pagina’s te gaan!

* kwangie behoudt alle rechten voor om deze boeken alsnog wél te lezen en er helemaal enthousiast over te zijn! Soms ben ik gewoon een beetje laat wat boeken betreft. 

Fruitvliegjes-terreur

Ik háát fuitvliegjes.
En fruitvliegjes haten mij.

Het is allemaal begonnen, zo’n twaalf jaar geleden.
In de biologieles van meneer Heine.

Iedere leerling kreeg twaalf fruitvliegjes voor zijn neus.
En ether.
Daarmee moest je de vliegjes verdoven.
Om uit te zoeken of het mannetjes of vrouwtjes waren.
Of dood.
Dan stonden hun vleugeltjes raar.
En moest je nieuwe halen bij meneer Heine.
Ik hoef vast niet te vermelden dat het doel van die hele les mij ontgaan is.

En ever since wordt mij de genocide van de jaren negentig verweten.
Niet alleen heb ik de klas (en meneer Heine) niet tegengehouden bij de fruitvlieg-onterende-experimenten, nee, ik heb er zelfs aan deelgenomen.

Ik zal niet zeggen dat ik het niet gewußt heb, want ik wist het wel degelijk.
Van al die vliegjes die onnodig het loodje hebben gelegd.
Terwijl ik toekeek.

Nu, jaren later, achtervolgt het mij nog.
In groten getale.
Blijven die dingen hier binnendringen.
Om al het fruit in huis op te eisen.
En de boel te terroriseren.
Ter compensatie van die twaalf die destijds te zwak waren om 30 seconde ether te overleven.

Daarom.
Háát ik fruitvliegjes.