Fanatiekelingen (5)

Moeder Natuur heeft een vreemd gevoel voor humor.
Tot je 25e ben je nog baas in eigen buik.
Wil je die ene dag, op dat ene feestje, die ene broek aan?
Twee daagjes niet snoepen en hup! Je glijdt in de broek.
Geeft de weegschaal wat extra kilo’s aan?
Boel water drinken, wat rondjes rennen en die kilo’s zijn verdwenen.
Eraf gevlógen.

Thans na vijfentwintig lentes, kun je stoppen met eten tot je een ons weegt, maar nope! Nada! Niets!
Geen gram die het lijf wil verlaten!
Nu doe ik niet aan lijnen en laat ik me niet gek maken door zo’n skinny jeans-hype, maar een béétje meer richting, uhm, laten we zeggen Jessica Alba, zou niet gek zijn!
Zeker met de onvermijdelijke bikini´s in zicht.

En dus vertrok ik vandaag met een stoïcijns gezicht richting dansschool.
Voor de verandering had ik mijn dansschoenen aangetrokken.
Dát zijn pas killer heels; 8 cm de lucht in en bij elkaar gehouden door vijf bandjes.
Kleine teen was niet zo blij met de onderdrukking maar och, ze zijn zo charmant, die dansschoenen van mij.
En láng dat ik was. Stak er met kop en schouders boven uit!

Hoge hakken.
Ik kan het iedere vrouw aanraden.
Het is net Photoshop: Je benen lijken langer, je lijf dunner…
En als ik me niet vergis, is het achterwerk opeens ook minder aanwezig.
Hoge hakken dus!
Goedkoper dan ieder cosmetische ingreep en gemakkelijker dan welk dieet ook.

Maar goed, er moest ook nog gedanst worden.
Op die hakken, die al een jaar in de kast hadden gelegen.
Eerst de samba, toen de rumba.
Drie uur lang.
Basics, spirals, cucaracha’s.
Draai hier, draai daar.
En dan drie draaien achter elkaar.
Allemaal op je tenen.

Tja, dan kan het spontaan gebeuren, dat je kleine teen haar onbehagen omzet  in een grote blaar.
Of dat je benen je weigeren van dienst te zijn en je de volgende morgen – zelfs op platte schoenen – als een kreupele naar het werk moet strompelen.
Erg oncharmant.
En ook wel een beetje pijnlijk.
Maar ja, wie mooi wil zijn, moet pijn lijden.

En dat lijf van Jessica Alba? Daar blijft na haar zwangerschap vast niets van over, toch?

 

Enkele manieren om iets te zeggen zonder iets te zeggen (2)

JIJ STINKT

“Heb je al gedoucht?”
 

JIJ STINKT HARD

“Je hebt al gedoucht?!”
 

JIJ WORDT DIK

“Het is wel een beetje breed.” (over een foto waar mijn rug op staat of over mijn rug die op een foto staat)
 

IK HEB GEEN HANDJES

“Hebben jullie al honger? Ik heb echt honger! Is jullie vader al wakker?”

???

“Het maakt niet uit dat je niets te eten hebt, als je maar kleding om het lijf hebt.”
 

JIJ HOUDT NOOIT REKENING MET MIJ

“Waarom vertrek je op zondag? Dan kan ik niet!”

 

Dutch people according to the Chinese

Enkele van onze collega’s zijn zo’n twee, drie maanden in Nederland geweest voor training. Nu ze alweer een tijdje in het Verre Oosten zijn, hoor ik nog regelmatig wonderbaarlijke feiten over de dutchies:

DUTCH PEOPLE ONLY EAT BREAD
Chinezen eet het liefst warm. Ontbijt, lunch, avondeten en supper. Dat die gekke Hollanders de dag doorkomen op een broodje als ontbijt, lunch en soms zelfs als diner, vinden zij uitermate vreemd. Als er al eens broodjes op het Chinese menu staan, dan worden die eerst netjes warm gestoomd.
Koud, droog brood als maaltijd. Poor dutch people.

 
DUTCH PEOPLE ONLY EAT POTATO
Aardappels worden in de Chinese keuken als groente voorbereid. In een curry of geroerbakt met andere groentes. Maar om nou elke dag aardappeltjes te eten, dat lijkt hen net zo smakeloos als elke dag worteltjes eten! (dit geldt niet voor de Chinezen uit het Noorden, maar dit even terzijde)

DUTCH PEOPLE HAVE ANOTHER DEFINITION FOR CHINESE FOOD
Een ver-weg-van-huis-Chinees die eindelijk een plaatselijke keuken tegenkomt, hoopt natuurlijk een vleugje thuis te kunnen meepikken. Maar al die gekke gerechten op de menukaart, daar worden ze niet vrolijk van. “That’s not REAL Chinese!”

DUTCH PEOPLE LIKE TO LICK THEIR FINGERS
Herken je dit? Dat je even door een tijdschrift bladert en, onbewust, je vingers langs je tong haalt voordat je de bladzijde omslaat. Vinden de Chineesjes wal-ge-lijk! Die vingers… Die gaan overal langs en dan stop jij alle onzichtbare viezigheden IN JE MOND!
Bovendien als zij hetzelfde blad doornemen, zijn zij noodgedwongen jouw speeksel aan te raken. Zou jij ooit jouw vingers in hun gegorgel willen zetten? Net zo lief willen zij jouw speeksel niet aanraken.

AMSTERDAM IS VERY FAR AWAY
Zoals zoveel andere buitenlanders, dachten de Chineesjes dat Amsterdam een ander woord voor Nederland was. Net als dat Holland ook Nederland is. Aangezien zij respectievelijk in Tilburg en in Enschede werden getraind, bleek Amsterdam heel ver weg. “More than an hour by train!”

DUTCH PEOPLE EAT BLACK TOXIC FOR FUN
Uit nieuwsgierigheid proefden ze het lekkerste snoepje van Nederland om hem weldra uit te spugen. Drop. Hoe kunnen die gekke Hollanders dat nou voor hun plezier eten? Het lijkt wel vergif!

 
AFTER SIX O’ CLOCK THERE IS NOTHING TO DO IN HOLLAND
Om zes uur sluiten de winkels, keren de mensen naar huis en zijn de straten leeg. Het is zelfs donker. Saai hoor, vinden deze 24 uur economische Chineesjes. “What do you do after six?”
En wij maar volhouden dat we het zo druk, druk, druk hebben!

Toch willen alle collega’s graag een keertje terug naar Nederland. In 2009 of in 2010 misschien.
Er valt immers nog veel te ontdekken in ons Kikkerlandje:
“Let’s visit Holland, one day or so and then go to Italy!”
One of the colleagues, 30 May 2008, Mongkok – Hong Kong

 

Over vogeltjes en zo

Het is hier heet. Broeierig. Benauwd.

Bij gebrek aan een koel hoofd, vragen we – tegen beter weten in – Broer om inspiratie. En ik heb het geweten, hoor! Dit is zijn verzoek voor het logje van vandaag: Over de vogeltjes die hier, in het dorp, zingen.

Uhm…
Eh…

Vogeltjes.

Bij Hong Kong denken de meeste mensen aan een hypermoderne stad, aan een schitterende skyline en misschien ook wel aan SARS…

Wat minder bekend is, is dat je in Hong Kong ook prachtige flora en fauna kunt vinden. En dan heb ik het niet over de arme kippetjes op de markt, die je levend mee naar huis neemt om te veroberen (niet meer mogelijk na de kippengriep, maar dat terzijde).

Mijn familie leeft niet tussen de hoge gebouwen. Wij wonen gewoon in een huis op het platteland, waar wij een simpel leventje leiden tussen de bomen en de bloemetjes en de vogeltjes. Heel veel soorten vogeltjes. Van kleine mussen tot reigers. Van papegaaien tot ‘rode billetjes’.

Rode billetjes? Rode billetjes! Kennen jullie zeker niet, he? Stadsmensen!

’s Morgensvroeg beginnen de vrolijkerds al aan hun repetoires. De een nog harder dan de andere. En ze laten zich niet op ‘snooze’ zetten, die vogeltjes. Nope. Dat gaat de hele dag zo door. Tutututut Woehoe WoeHOETjirp Tjirrrrrrrrrrrrp!

Gelukkig gaan vogeltjes met de kippen op stok en houdt het fluitconcert op met het vallen van de avond. Dit betekent geenszins dat de rust in het dorp wederkeert. In grote getale zorgen kikkers en padden voor een avondvullend programma. De enthousiastelingen weten niet van ophouden en kwaken door tot in de late uurtjes.

Knaller van de avond is een intiem concert in bed, featuring: de Mug.

Het is heerlijk rustig hier in ons dorp.

China Delay Airlines

“Flight MU 725 is delayed. We will announce the new boarding time soon.”

China Delay Airlines – 28 May 2008, Shanghai Pudong Airport

Als je op World’s Most Boring Airport moet wachten, zit er niets anders op dan je kennis uit te breiden. Altijd handig, die weetjes over het verrassingshuwelijk van Mariah Carey. Kan zomaar een Triviant vraag worden.
Alles beter dan voor je uit kijken…
Shanghai airport 2
Of naar het plafond staren…
Shanghai airport
Uiteindelijk om 2:00 in het dorp aangekomen, waar:
  • broer al op een oor lag (want moest gewoon weer werken);
  • paps all my favourite food in huis heeft gehaald, zodat ik geen honger hoef te lijden;
  • moeder mij vanmorgen begroette met “Jij bent vroeg wakker, zeg! Ik ga! Doei!!”
  • het er vandaag zo uitziet:

    Hong Kong rain