Categorie archief: kwangie denkt moeilijk

What to do in Shanghai

Geplaatst in je hebt van die dagen, kwangie denkt moeilijk door
Veel Chinese collega’s zijn nieuwsgierig hoe ik mijn weekenden doorbreng. Als deze vraag van vrienden en familie komt, kan ik me er nog wel wat bij voorstellen. Tenslotte plannen niet veel mensen een romantisch weekendje Shanghai. Moet je ook niet doen. Boek dan toch maar lekker safe naar Parijs.

Daarentegen snap ik niet zo goed waarom de Chineesjes willen weten hoe ik de vrije dagen doorkom. Wat willen zij dan horen? Dat ik de vrijdag, zaterdag en zondag benut om me helemaal te bezatten aan Xin Tian Di? En daar een of andere ouwe kerel wijs maak dat hij zijn true love en soulmate heeft gevonden? Of dat ik de dagen tel alleen, zielig en huilend in mijn appartementje wachtend totdat het weer maandag is? Ik hoop toch echt niet het laatste. En ook niet het tweede.

Een cosmopolic girl like me met glamorieuze baan aan de andere kant van de wereld heeft in het weekend een volgeboekt programma. (wees er dan ook vroeg bij aangezien de wachttijden flink zijn opgelopen!) Je bent voor je werk in het buitenland of je bent het niet en dus neem je het er van!

Zo staat altijd de was op het programma. Bérgen was, want dat krijg je als je in je eentje woont. Daarnaast moet ik naar Carrefour, waar de boodschappen op me wachten. Moet per se op zaterdag gebeuren, want dan is het zo gezellig druk. We ruimen het huisje op en poetsen de boel met de ChineseFranse slag. Natuurlijk nog een beetje internetten en een beetje bellen naar Lief’s voicemail en nog een keer bellen om te checken of de voicemail nog steeds aanstaat. Tussendoor naar de dansschool, eten en drinken en niet te vergeten: Het Dutje. Je ziet, het bruisende weekend van een fashion babe is druk, druk, druk en voor je het weet is het weer maandag. Time flies when you are having fun!

Wakker worden

Geplaatst in kwangie denkt moeilijk door
Als je je ouders om tien uur in bed legt, een verhaaltje hebt verteld en een kusje hebt gegeven, dan loop je de kans dat ze op zondagmorgen errrugh vroeg wakker worden. Dat ze de televisie aanzetten op het educatieve ochtendprogramma* en rondlopen en kletsen en druk doen en eten pakken en borden laten rinkelen.

Dan sta je maar op en denk je terug aan die zondagen dat je in bed bleef liggen en er absoluut niet uit ging behalve om je maag te vullen. Als je dan ziet dat het regent, regent, dat de zon je dus adios heeft gezegd zonder jouw toestemming, dan krijg ik echt zin om een potje te chagerijnen. Moeilijk doen. Drama te maken.

Maar dan wordt er een kopje thee voor je neus gezet en een boterham voor je gesmeerd en zijn pap en mam reuzelief  en niet meer druk, druk, druk en vragen ze of je lekker hebt geslapen en tja, dan krijg ik toch wel weer zin in deze zondag. Onze laatste dag samen in Shanghai. Kom maar op!

* De televisieshow over WOII is echt een godsgeschenk. Pa en ma zitten lekker rustig aan de buis gekluisterd. Zo nu en dan hoor je allerlei nationalistische kreten, maar verder hoef je niet naar ze om te kijken. Heerlijk!

 

Pirouettes en misselijkheid

Geplaatst in kwangie denkt moeilijk door
Je hebt van die dagen dat je thuis komt en helemaal niets te doen hebt.
He-le-maal niets.
En dus ga je pirouettes draaien.
Geef maar toe, wie zou dat nou niet doen?

Een keer rond, eitje.
Twee keer moet ook lukken! Niet?
Dat dacht jij! Wedden van wel!
Tja, een weddenschap met jezelf aangaan, dat is pas een trieste win-win situatie!
En zo draaide ik me een slag in de rondte… en nog een keer… en nog een keer!
Gewoon stug doorgaan, dat is pas echte mentaliteit!
Niet zeuren, maar draaien!

Je voelt hem vast al aankomen, zoals ik het na zestig rondjes voelde opkomen: Chinees eten en pirouettes, das niet zo’n goede combinatie.

 

05/05/08
 In de categorie “FYI”, zinloze feiten, oninteressante weetjes…
 
Ik kom eindelijk 2 keer rond!
 
Op naar de drie!!!
(is mijn maag niet zo blij mee, maar hee, ieder zijn ding )

Lekker belangrijk

Geplaatst in kwangie denkt moeilijk door
ik en ijsjeIk doe niet aan dieten. Ik let alleen maar een beetje op de lijn. Dat ik regelmatig aan de sla ben, ookal ben ik in een fancy restaurant aan de andere kant van de wereld heeft niets te maken met dat ik mezelf te dik vind. Ik wil alleen maar dunner zijn 😉

De Hong Kongse en Shanghainese meisjes letten ook allemaal op hun lijn. Wat zeg ik, ze zijn erdoor geobsedeerd! Hier streven ze allemaal naar het perfecte maatje zero. Skinny jeans horen nu eenmaal baggy te zitten!
Slank is vol, dun is normaal, spriet is perfect. Wanneer zij nog niet beschikken over een huwelijkskandidaat, dan wijten zij dat vaak aan hun figuur (let wel: zij kunnen dan met gemak in een maatje 34/36 kruipen!). Laten we in Nederland de aardappeltjes staan, hier raken ze hun rijst niet aan. Van rijst word je namelijk dik. Heb ik nog nooit van gehoord, zullen ze wel van de lokale Sonja Bakker hebben.

Ik krijg regelmatig naar mijn hoofd geslingerd “ooooh, you gained weight!” of “ooooh, you lost weight”. Dat laatste natuurlijk alleen als ze iets van me moeten hebben.
Een meisje zei letterlijk tegen mij “that is exactly why I don’t want children”, want zwangerschap… dat is pas een dikmaker! Laten we de mensen hier maar het voordeel van de twijfel geven en dit meisje bestempelen als een extreem geval.

En ze doen het niet eens omdat het bijna bikinitijd is, aangezien bikini’s veel te bloot zijn!
Zoveel moeite om niet dik te worden/ dun te worden/ dun te blijven… Je wordt er gewoon moe van! Uit protest tegen het genadeloos dun zijn, neem ik lekker nog een ijsje!

Tomatenfilosofie

Geplaatst in kwangie denkt moeilijk door
Het is maar waar je je druk over maakt. Mij verbaast het elke keer weer hoezeer eten aan de locale smaak wordt aangepast. Een overbekend voorbeeld is de babi pangang die je wel bij de Chinees kunt halen, maar die je nooit bij een Chinees kunt eten. Of mayonaise, heerlijk bij de friet maar volgens de rest van de wereld is het maar vreemd dat wij ‘slasaus’ bij de friet gooien. (bron: Pulp Fiction, niet dat Pulp Fiction representatief is voor de rest van de wereld, maar goed, you get the point).

Waar ik me nu druk over maak zijn cherrytomaatjes. Jaren terug aten we gewone tomaten, tegenwoordig kiezen we massaal voor de mini tomaat. Lekker makkelijk geen gedoe met snijden, vieze handen en de helft van de inhoud van de tomaat op het snijplankje. Toch ken ik mensen die niet houden van tomaat; tomatensoep, tomatenpuree, tomatenketchup en warme tomaten op de pizza, daar hebben ze weer geen problemen mee, als ie maar niet rauw is. Los van deze groep mensen*, zou je kunnen stellen dat de cherrytomaat helemaal HOT is.

Zijn cherrytomaatjes in Nederland klein en rond, in China hebben ze de vorm van een muisje zonder staart. Precies zoals die muisjes die je op een beschuitje strooit wanneer er sprake is van gezinsuitbreiding (wist je trouwens dat anijs, het hoofdbestanddeel van muisjes, de melkproductie na de zwangerschap op gang brengt? Beetje raar dus om die aan het bezoek uit te delen, maar goed daar kunnen we later nog wel een keer een stuk aan wijden).

Waarom de cherrytomaatjes in China in een punt moeten groeien is mij een raadsel. Ik weet alleen dat ze precies hetzelfde smaken als de ronde variant en dat de ‘gewone’ tomaat normaal rond is. Waar maar raar!!

 tomaten.jpg

* eerlijk gezegd kan je niet spreken van een groep, als je maar een iemand kent die dit tomatenprobleem heeft.