Nieuwe ontwikkelingen

Zoals u wellicht weet, ben ik net terug van het Verre Oosten.
Drie weken en een paar dagen om precies te zijn.
Hierdoor loop ik nogal achter wat betreft nieuwe ontwikkelingen in Nederland.

Zo had Lief het laatst met M. -het jongste broertje van Gijs, de Lief van Zus- over ‘jumpen’.
“Dat is zoiets als dansen”  zeiden de heren. Voordoen konden zij niet. Een betere omschrijving dan “Het is dansen op de maat, maar ik kan het niet” kreeg ik niet. “Moet je maar op Youtube kijken.”
Heel fijn. Moet je maar op Youtube kijken. Tsss…

Of Sonja Bakker.
Ik heb er weleens van gehoord, maar me nooit in verdiept. Ben nu eenmaal niet zo van het niet-eten. Lijnen is een tijdelijke hype. Als je maar lang genoeg wacht, raakt mollig weer in de mode.
En laat ik nou graag een trendsetter zijn. Dus knabbelen we lekker door en bakken we er niets van, als je het Sonja vraagt.

Bovendien hebben de klimaatveranderingen hun intrede gedaan in mijn afwezigheid.
Ik kan er geen touw aan vastknopen. De eerste week was het stralend weer. Zon, zon, zon. Geen wolkje aan de lucht en lekker zonder jas op pad. Heerlijk!

Hoe anders waren de afgelopen dagen.
Ik kan me niet herinneren dat de zomers zo kort waren.
Begint herfst tegenwoordig in juli?
Regen, nat, vies. Bah! En koud dat het is. Koud!
Dan is zonder jas op pad lang zo lekker niet meer.
Zeker niet als je Kitsch Kitchen fietstas onder water is gelopen en je met geen mogelijkheid het water eruit krijgt tenzij je een gat aan de onderkant maakt, maar dat gaat niet zo gemakkelijk zonder gereedschap en in beide handen een volle tas die in de ondergelopen fietstas gepropt moeten worden. Daar sta je dan! Te vloeken en te klagen over het weer!

 
U ziet.
Ik werk hard aan de reïntegratie!

Zoals het was voor 1 juli

Er schijnen geurmachines te bestaan die sigarettenrook-geur kunnen verspreiden.
Horecagelegenheden schijnen daar wel neus naar te hebben, aangezien de lucht van zweet en bier nog erger blijkt te rieken dan sigaretjes.

De geur is niet schadelijk voor de gezondheid en trekt niet in de kleding.

Wel de lusten, niet de lasten, dus!

 
Het moet niet gekker worden, zeg!
Ik zal het maar bekennen.
Vandaag wil het niet lukken. Dat loggen.
Het gaat gewoon niet.
Ben een paar keer opnieuw begonnen. Telkens een ander onderwerp aangesneden, maar nee. Er verscheen niets op papier of online.
Zoals:

Over dat gesprek dat ik gisteren opving. “Alle mannen gaan vreemd. Als je eens wist hoeveel getrouwde mannen …
Te depressief en dus maar geschrapt. Zulke dingen hoort een bruid-to-be niet te horen.

Over de quarterlife crisis. Dertigersdip. Dertigersdillemma.
Is dit alles? En dan staat er nog driekwart van je leven voor de boeg!
Het leek mij zo leuk om te babbelen over de Tweede Puberteit. Maar ben nog geen dertig en ook niet in een identiteitscrisis, dus zou ik er niet over moeten beginnen.

Over aambeien, die volgens de Cosmo van augustus eigenlijk niets meer [zijn – red.] dan een sponsachtige samenkomst van bloedvaatjes, bedekt door een dun laagje slijmvlies, die aan de binnenkant van je endeldarm en aan het begin van de sluitspier zitten.
En dan ben ik vooral verbaasd over het “eigenlijk niets meer dan” gevolgd door zo’n relaas
van heb ik jou daar!

Over hoe Kwangie in China belandde.
Naar aanleiding van Toaske die een tijdje geleden vroeg hoe ik eigenlijk in China terecht ben gekomen. Moet er toch nog even langer over nadenken, want heb wel groot hoofd en toch maar een klein geheugen.

Over hoe rokers stiekem meer pauze kunnen nemen onder de noemer “Even een peukje roken” terwijl er voor niet-rokers geen sociaal geaccepteerde smoezen bestaan om even niets te doen. En dat iemand die alleen in de hoek staat met een sigaret er minder ‘verloren’ uitziet dan iemand die niets om handen heeft.

U ziet, het wil allemaal niet lukken op deze mooie zondagmorgen. En dus stop ik er maar mee voor vandaag. Morgen is weer een dag!

 

Toch vreemd

Toch vreemd.

Ze hebben mij niet meer gebeld, die mensen van de Staatsloterij. En de hele reutemeteut aan begeleiders, psychologen, financiele adviseurs… Je weet wel, die groep die nieuwe rijke mensen ondersteunt.
Het is angstvallig stil.

Ik heb mijn lot online gekocht en nooit de moeite genomen te kijken naar de (eind)cijfers. Ze bellen mij vanzelf wel, dacht ik zo. Hmmm…