Auteursarchief: k.

Brillante weblog. Who!? Me?!

Geplaatst in in de publiciteit, lezers & ik door

brillante weblog award
Mensen, mensen: Wat een eer!

Krijg ik zomaar een award van Joeltje en Kimske!

Blijkbaar zijn de schrijfsels uit mijn mutsenleven een ‘brillante weblog’-nominatie waardig en mag ik nu eindelijk mijn I-would-like-to-thank-speech tevoorschijn toveren. Beetje jammer dat niemand mijn Oscar-jurk wil sponsoren, maar dat is tevens het voordeel van online fame: niemand die weet hoe ik nu in mijn pyjama, haren in een staart, bril op achter de computer zit.

Als award-winner – I really love to say that – mag ik nu op mijn beurt zeven andere bloggers die door hun design, actualiteit en thema’s opvallen nomineren. In willekeurige volgorde volgt dan nu:

Charlotte schrijft ontzettend leuk.

Helaas niet zo vaak als ik zou willen, maar dat maakt zij helemaal goed met haar hilarische stukjes.

Na het lezen van haar schrijfsels en verzinsels, wist ik het zeker: Dat wil ik ook! En zo begon Kwangie met loggen. Wat een trendsetter is dat mens toch weer, he?

Leo heeft werkelijk altijd een mening over de meest uitlopende zaken. Schrijft dagelijks en immer boeiend. Geweldig!

Toaske’s blik op de wereld is verfrissend en optimistisch. Need I say more?

Gaat bijna trouwen en verhuizen; leef dus helemaal met haar mee!

Kakelt gezellig over haar leventje en haar kids.

Schrijft helaas veel te weinig en zijn laatste log ging over voetbal – it’s a shame! – maar blijft familie en bovendien een hele leuke logger!

En ik kan nog wel uren doorgaan met het opnoemen van bloggers die ik regelmatig bezoek.

Het zijn er zoveel! Wie weet kan ik hen nomineren in 2009?

Last but not least:
Thank you all! Thank you. This was not possible without you, my friends! This award is for you!
 

 

Hoe het werkt:
1 De winnaar mag het logo plaatsen.
2 Plaats een link naar degene van wie je de award hebt gekregen
3 Stuur de award naar 7 andere bloggers die door hun design, actualiteit en thema’s
opvallen
4 Zet de link van deze site op je blog
5 Laat een berichtje achter op de betreffende site

Horrormonen

Geplaatst in hij & ik, je hebt van die dagen door
Ook niet-zwangere vrouwen kunnen weleens last hebben van de horrormonen.

Nu ben ik best een redelijke vrouw en laat ik Lief zoveel mogelijk met rust als de interne huishouding opstandig is. Maar vervelend is het zeker. Anno 2008 word je nu eenmaal niet graag als hysterisch emotioneel labiel bestempeld.

Ik zweette dan ook dikke angstdruppels toen ik laatst bij de Apotheek kwam om mijn halfjaarlijks recept op te halen.
“Mevrouw, u krijgt nu van mij Stederil 30 mee in plaats van Microgynon 30. Het is precies hetzelfde, maar Stederil wordt wel door de verzekering vergoed en Microgynon niet.”
“Maar ik wil geen andere pil!”
“Het is precies hetzelfde.”
“Helemaal hetzelfde?”
“Helemaal hetzelfde.”
“Ook qua samenstelling?”

“Ook qua samenstelling.”

 
En ik vreesde het ergste. Die medici zeggen toch alleen maar wat je horen wil.
Maar goed, helemaal vergoed door de verzekering.
Da’s niet zo vaak.

Het proberen waard dus!

De eerste dag (gisteren) was het al raak.
Alsof ik tien keer met het verkeerde been uit bed was gestapt.
Mijn hoofd stond op onweer en de frons op mijn voorhoofd is de hele dag gebleven.
“Ik blijf wel uit je buurt,” lachte Lief.
Ik keek chagerijnig voor me uit.

En we moesten nog naar Venray en Helmond. Op bezoek. Gezellig zijn.

Gelukkig was het erg leuk bij Schoonouders-to-be in Venray en bij de Neefjes in Helmond. Ik heb me niet misdragen, maar moest wel een beetje tranenlaten. Om niets.

Rationele Kwangie has left te building, zeg maar.

En alles was stom. Heel stom.
Stomme zorgverzekeraar! Die mij al drie keer van pil heeft doen veranderen, zodat ik de idioot lijk, terwijl zij degenen zijn die een wispelturig beleid voeren. Stomme mevrouw van de apotheek die beloofde dat alles hetzelfde zou zijn, terwijl ik toch duidelijk minder gezellig was dan de dag ervoor.

Stomme ik, die zich zo laat beïnvloeden door een beetje oestrogeen.

Bij thuiskomst toch maar even de nieuwe en de oude pil erbij gepakt.
Als het zonnetje in huis van één pilletje al omslaat tot een deprimerend hoopje ellende, dan maakt de mevrouw van de apotheek mij niet wijs dat het allemaal precies hetzelfde is!

Nee, dan mag ik met recht terug naar de apotheek en die mevrouw over de toonbank trekken haarfijn uitleggen dat zij verkeerde informatie verschaft. En eisen dat ik mijn oude pil vergoed krijg, omdat ik aantoonbaar onuitstaanbaar ben door die nieuwe pil. Grrrrrr!

“Lief!!!!! Kijkt dan! Hier staat het! Zie je nou wel! Het is… Het is… precies hetzelfde”
“O, je was dus gewoon chagerijnig vandaag!” zei Lief vrolijk.
Die slaapt dus op de bank. Dat begrijp je.

 

Sex and the City

Geplaatst in aanraders door
Sex and the City – The Movie.
Ik moet werkelijk de laatste levende vrouw op aarde zijn geweest die deze film nog niet had gezien.

En vanavond kwam het er eindelijk van. Samen met vriendin Ingmar – die de film natuurlijk al wél had gezien – een hapje gegeten en vervolgens genesteld in de bioscoop. Met een bak popcorn. En een bak chocolade popcorn.

Het was Ladies Night.
Dui-de-lijk.
Geen man te bekennen in een straal van 1 kilometer.
Maar dat was natuurlijk niet nodig.
Veel gelachen, menig traantjes gelaten en vooral heel veel inspiratie opgedaan.
Voor De Grote Dag in 2010. Niet iedereen is een stijlgoeroe, dus moet je wel ideeën jatten kijken naar de wereld om je heen. En nu weet ik precies hoe ik het niet wil.
Geen blauwe vogel op mijn hoofd. Geen man met plankenkoorts alleen in een limousine.

Wel Vivienne Westwood. Je moet blijven dromen in het leven! En tegen die zwarte jurk van Charlotte met al die stroken, zeg ik ook geen nee. O en die schoenen! Ge-wel-dig!

… Zzzzzucht …

Die is oud!

Geplaatst in kwangie denkt, kwangie denkt vooruit door
Ik word oud.

Deze week kwam ik erachter dat mijn nieuwe collega maar liefst elf (!) jaar jonger is dan ik.
Goeie, goeie! Een jaren negentiger! Zij aan zij. Naast mij. Op de werkvloer!
Het arme ding schrok zich een hoedje toen ze erachter kwam dat ik al een rijbewijs had.
En een auto. En een huis. En ging trouwen. (als we toch bezig zijn, kunnen we net zo goed alles op tafel leggen, niet?) Je zag haar denken. Die is oud!
Maar ik loop haar er zo uit, hoor! Want zij rookt.

Hoe dan ook.
Het was een traumatische ervaring.
Geconfronteerd worden met ‘de jeugd’ en mijn eigen ‘ouderdom’.
Maar ik heb het geaccepteerd.

Mag ik dan nu met pensioen?