Hij en ik: strijden voor de goede zaak

Lief heeft nogal andere ideeën dan Kwangie.
Over ons stulpje.

En hoe deze ingericht moet worden.

Toen we drie jaar geleden ons eerste appartementje kochtten, hebben we een mix ‘n’ match aan meubels van onze studententijd meegenomen.

Met als leidraad IKEA Zweedse meubelarij.

Het moge duidelijk zijn.
Wij zijn aan vernieuwing toe.
Nu we het daar over eens zijn, begint het onderhandelen.

Waarbij beide partijen poot stijf houden.

Hij      : …En die gordijnen moeten ook echt vervangen worden!
Ik        : Ik vind de gordijnen eigenlijk best wel mooi.
Hij      : Die vind ik echt lelijk!
Ik        : Wat vind je er dan zo lelijk aan dan?
Hij      : Nou gewoon, ze hangen… zo…
Ik        : Ik heb toch echt liever eerst een nieuwe keuken!
Hij      : …Of anders korten we die gordijnen gewoon in?
Ik        : En ik vind onze vloer ook zo lelijk nog niet!
Hij      : Vind je dan ook niet dat die gordijnen zo hangen?
Ik        : En we willen daar toch ook nog een muurtje plaatsen? Wil je dat dan niet eerst?
Hij      : Ja, maar dat kan ik niet zelf. Een muurtje zet je niet zomaar één-twee-drie…

Ik        : Ik vind het eigenlijk best wel mooie gordijnen.

Terwijl ik pleidooien houd voor een nieuwe keuken – met afwasmachine – gaat Lief duidelijk voor een nieuwe vloer en gordijnen-die-niet-hangen.

We komen er niet uit.
En wachten gewoon af.
Totdat de ander bezwijkt toegeeft.

Zomers dagje

Wat te doen als het laatste beetje vertrouwen binnen je relatie weg is?
Als je al zo vaak op de proef bent gesteld, dat je door schade en schande beter zou moeten weten?

Dan zou je toch echt een keertje beter moeten weten.

Neem nu vandaag.
Lief beloofde plechtig dat het twee-en-twin-tig graden zou worden.
Ik citeer: “Echt een zomers dagje.”

Dat is wat Lief zei.

Nou, de zon was in geen velden te bekennen.
En de tweeëntwintig?

Dat haalde het kwik al helemáál niet.

Regenwolken.
Díe waren er ja!
En een heleboel vreemde blikken op straat.

Van dik aangeklede mensen met laarzen aan tegen opspattend water.

Want.

Kwangie stapte op slippertjes met blote benen in een rokje de deur uit.

Dus.
Wat te doen als het laatste beetje vertrouwen binnen je relatie weg is?
Gewoon weer op Piet Paulusma bouwen!

Hij en ik: melk, gulp en een helpdesk

Ik:       “Zeg eens melk.”
Hij:      “Melluk.”
Ik:       “MELK!”
Hij:      “Melluk.”
Ik:       “Zo zeg je dat toch nooit? Zeg je normaal ook melluk?”
Hij:      “Jawel, melluk.”
Ik:       “En kun je dan ook geen gulp zeggen?”
Hij:      “Gul-lup. Gul-lup.”
Ik:       “Of help?”
Hij:      “Hel-lup. Een hel-lupdesk.”
Ik:       “Nee, echt? Kun je dat écht niet? HELP-desk.”
Hij:      “Hel-lup-desk.”
Ik:       “Hel-lup-pe-desk.”
Hij:      “Niet hel-lup-pe-desk. Hel-lup-desk!”

Ik:       “Nee, hélp-desk.”

Melk, gulp, een Limburger en een helpdesk. Meer heb je niet nodig als je je verveelt in de auto!

Hij en ik: trekken naar het Verre Zuiden

Lief en ik gaan een dagje naar het Verre Zuiden.
En wel naar wereldstad Maastricht.
Zo’n grote reis vraagt om een goede voorbereiding, reisschema’s en duidelijke planningen.

Anders krijg je irritaties.

Ik:    “Wat wil je in Maastricht allemaal doen?”
Hij:   “Geen idee…”
Ik:    “Er zijn daar twee H&Ms. Daar kun je wel een dag mee vullen.”

Hij:    …

Zwijgen is toestemmen, vindt u ook niet?
 
 
 
 
Update 21:00
Maastricht is een super stad!
Lekker Chinees gegeten.
H&M bewonderd (was mooooooi!)
ibendebiben nog even ‘Hoi’ gezegd.
En weer teruggereden naar Nijmegen.
 
Opvallend detail: met zoveel Limburgers om ons heen, leek het zowaar of Lief echt ‘Hollands’ sprak!

Hij en ik: zijn een nét-niet-Nicci-French

Zoals sommigen van jullie wellicht weten, is Lief verbonden aan kwangie.punt.nl als creatief directeur. Bij het gehele proces betrekken we Lief. En niet zelden worden zijn diepzinnig gemompel opmerkingen meegenomen in een logje hier en daar.
Dat gaat ongeveer zo:

Ik:    “Zeg eens iets leuks!”
Hij:   “Dat kan ik niet op commando.”

Het is dan ook belangrijk dat alle logjes langs zijn eindredactie gaan.
Soms sneuvelen wat logjes, zo nodig voeren we nog wat cosmetische ingrepen uit, maar meestal is Lief het meest enthousiast van allemaal:

Ik:     “Lees dit eens!”
Hij:    …. *leest* ….
Ik:     “Je lacht helemaal niet!”
Hij:    “O, ha ha HA!”
Ik:     “Dank u.”

Ook in de nabeschouwing is Lief een niet te missen factor.
Hij:    “Kijk! Je hebt al één reactie!”
Ik:     “Als jij nou ook eens reageert, dan heb ik er twee! Dat staat minder zielig!”

U ziet: Wij werken nauw samen bij de totstandkoming van alle logjes.
Wat dat betreft zijn wij een soort van Nicci French.
Maar dan minder literair.
En met nog veel minder lezers.
Bovendien schrijft de ‘French’ in dit geval helemaal niet mee.
Dus laat die hele vergelijking maar weer zitten.

Hoe het ook zij.
Lief levert een grote bijdrage aan kwangie.punt.nl met zijn betrokkenheid en tomeloze inzet.
En daarom wil ik Lief graag even in het zonnetje zetten.
Doet u mee?