Terug

De eerste dag Nederland zit er weer op!

Vanmorgen gaf de weegschaal +4 kilo aan.
Geen idee of dat het resultaat is van anderhalf jaar Chinees eten of het menu van gisteren: twee keer ontbijten (in het vliegtuig en later met Lief en zijn ouders), uitgebreide lunch (met Lief, Zuslief en Gijs) en een geniaal diner – Mayonaise met frietjes. Je voelde de aderen al dichtslibben, maar och, wat smaakte het goed!

Het was zeer speciaal om zwangere Zus voor het eerst te zien. Of ja, Zus voor het eerst zwanger te zien. Vooraf verzekerden schoonouders-in-spe mij dat mijn zus nog niet zo heel zwanger uit zou zien. Dat zou pas later komen. Ik had geen idee.
Zus is nu 24 weken, maar ik kan je verzekeren: Zo zag mijn zus er vooraf echt niet uit! Met een strakke bolle buik waar je U tegen zegt. Ik meende ook al een waggelloopje te signaleren. Helemaal geweldig!

En ons huisje, waar ik welgeteld twee maanden in heb gewoond voor de grote oversteek: wat ben ik in mijn sas! Lief heeft alles netjes opgeruimd (inclusief mijn jassen-tassen-schoenen collectie: die ligt nu in een grote doos) en er staan verse bloemetjes op de vensterbank. Ook de plantjes zien er nog wel levensvatbaar uit. Denk ik. Iemand enig idee hoe je een uitgemergelde orchidee tot leven kunt reanimeren?

 
Met de konijntjes gaat het ook allemaal goed, al herkende Red Bean mij niet meer. Die verstopte zich toen ik binnenkwam. Altijd al een angstig verlegen type geweest, die Red Bean. En ik probeerde het op de charmante toer “Rrrrred Bean… Joehoe!” en op de coole manier “Als jij mij niet wilt zien, dan wil ik jou ook niet zien”. Niets hielp. Behalve brokjes dan. Voor een handje korreltjes liet ze zich wel verleiden om naar buiten te komen. Wat dat betreft is ze net haar moeder: altijd te porren voor eten. Vandaar die vier kilo’s extra. Waarschijnlijk.   

 
U ziet: het is eigenlijk best wel heel erg leuk hier! En dus kon ik in alle vroegte niet meer slapen* en hoop ik dat Dag 2 van het Leven in Nederland gauw kan beginnen!

*Het kan natuurlijk ook door de jetlag komen dat ik om 5 uur al naast het bed stond te springen.

Uitstellerites

Ik ben een uitsteller eerste klas.

Deadlines zijn zo dodelijk nog niet. Racen tegen de klok is een uitdaging en planningen zijn er om overtreden te worden.

 

Dus moet er op de avond voor vertrek nog gewassen worden. En gepakt (waarbij poging 643 wederom mislukt is – vandaar dit logje). Want. Het was allang duidelijk dat de Grote Reis voor de deur stond. En daar word ik een beetje opstandig van. In combinatie met een gezonde dosis hoogmoed (ik doe dat wel snel, snel) kan dit maar één ding betekenen: Morgen eerder opstaan en kijken of het dán nog te redden valt.

 

Dat uitstellen heeft ook zo zijn voordelen, hoor! Alles wat moet, moet, moet wordt zoveel mogelijk gepropt in zo min mogelijk. Hou je meer ruimte over om van het leven te genieten. Bovendien verlies je ook geen tijd en moeite in perfectionisme; er is simpelweg geen sprake van ‘kan het nóg beter?‘ of ‘laat ik het maar opnieuw proberen’ als alles in one take perfect moet zijn.

 

En ach, je weet: het tegenovergestelde van uitstellen is AANstellen!

Nog even een censuur-update:
Alle andere Punt.nl-ers zijn ondertussen weer te bezoeken.
Mijn punt is helaas nog steeds geblokeerd. Bovendien is Statcounter (die bijhoudt wie hier op bezoek komt) tegenwoordig ook niet meer te bereiken. Ik wil hierbij China graag bedanken voor de eer. Had niet gehoeven.

Geblokkeerd!

Het is me toch een eer!

 

www.kwangie.punt.nl is geblokkeerd in China. Sinds eergisterenavond.

 

Het braafste meisje van de klas (want dat was ben ik wel een beetje) is op de valreep gecensureerd. Net als alle andere punt.nl-ers. Sorry mensen voor de overlast! Ik kan me voorstellen dat jullie bezoekersaantal nu drastisch daalt als heel China niet meer bij je op bezoek kan.

Het begon allemaal met het loggen van “Beetje anders”. Kwam de hele tijd een foutmelding in beeld, terwijl al het andere op internet gewoon bezocht kon worden. Héél vreemd.

De volgende morgen. Weer een foutmelding, maar verder geen problemen met het internet. Je kon verversen wat je wilde, maar de site laadde zich niet op. Nu hou ik graag de eer aan mezelf, dus eerst onderzoeken, dan pas als een hysterische met grootheidsachtervolgingswaan gaan roepen.
Op het werk hebben wij op een Zweeds netwerk. Als het een algeheel probleem was, zou ik er via Zweden ook niet op moeten komen. Dus ondernamen we daar een nieuwe poging.
3…2…1… De goudvissen!!!

O hemel! Het zou toch niet…
 Meteen Broer erbij geroepen, want die werkt in Shenzhen. Dat is ook China. En broers zijn er nu eenmaal om als hulplijn ingeschakeld te worden. Wat een prinsessegedrag, he? Maar ik moest en ik zou. NU!
Broer bevestigde mijn vermoedens: het lukte hem ook niet meer om mijn punt te bezoeken.
Ik ben vooral erg verbaasd. Wat een onzin! Beetje de kleine Chinees blokkeren.
‘Staatsgevaarlijke blogger’ is me teveel eer, hoor! Tsss…

Broer probeerde de boel nog te sussen: “Ik denk niet dat ze je hiervoor in de gevangenis gooien!” 

Nou, dát zou wat zijn, zeg!

Jullie oma heeft vroeger in de gevangenis gezeten, omdat zij stoute dingen op de computer deed.
Voorlopig houd ik me maar een beetje koest.

 

 

Hoe dit logje alsnog online is gekomen? Als ik heel eerlijk mag zijn: ik ben best wel een beetje handig met computers. Aziatisch bloed, he?

Beetje anders

Shanghai Pudong

Olympisch vuur door Shanghai, 23 mei 2008

Goed. 

Nu ben ik toch wel achterdochtig.

In aanloop naar de Olympische Spelen verstrakt China haar beleid. Er mogen natuurlijk alleen maar positieve berichten de wereld ingestuurd worden.

Is Hyves normaal gesproken al een geblokkeerde site. Nu kun je die blokkade niet eens meer omzeilen met Ultrasurf, een programma dat strijdt voor Privacy, Security and Freedom.

Voor de techneuten onder ons: Ultrasurf brengt je server onder een ander IP adres aan de man, waardoor je onbeperkte toegang hebt tot het wereldwijde web. 

Waarom Hyves geblokkeerd is, terwijl Facebook gewoon te gebruiken is, dat begrijp ik ook niet. Is het misschien omdat Nederlanders altijd en overal een mening over hebben? Geen idee. Als je de Chineesjes moet geloven, heb ik een slechte internetverbinding.

Een selectieve internetverbinding, zullen ze bedoelen!

Ben benieuwd hoe lang China dit beleid kan volhouden. En hoeveel geld en mankracht geïnvesteerd wordt om internetcensuur naar wens te kunnen voeren. Wegen die kosten op tegen wat het oplevert?

Toch vreemd. En een beetje gek. Laten we zeggen: erg anders.

Niet nog meer voetbal!

Even voor de duidelijkheid: Ik hou NIET van voetbal.

Helaas wordt daar in mijn omgeving weinig rekening mee gehouden. Te pas en te onpas verschijnen er beelden op tv, kopt NU.nl met de uitslagen en bespreken taxichauffeurs hun poule-uitslagen met me.

Het is net als toen Edison Chen zijn computer met kuren naar de handyman bracht. Overal in Hong Kong zag je alleen nog foto’s en beelden van “beroemde” meisjes met een zwarte balk. Niet voor het gezicht natuurlijk, dan zie je niet meer dat het beroemde meisjes zijn. Op tv, in tijdschriften, overal zag je die balk met meisjes. Bovendien had iedereen een mening die gehoord moest worden, zo van “schandalig”, “rolemodel” en “voorbeeldfunctie” (alsof wij allemaal massaal uit de kleren gingen na One night in Paris, ik bedoel maar).

Gelukkig hou je het EK nog best buiten de deur door buiten Europa te blijven. En als je de televisie uitlaat en bij NU.nl meteen doorklikt naar het Achterklap-gedeelte, zie je er toch maar weinig van. Heerlijk!

Nog zes dagen en er is geen ontkomen meer aan. Ik vrees dat ik naarstig op zoek moet naar oranje kleding (zó fout) en – volgens Gijs – met een vlaggetje op de wang rondloop.
Ach ja, wie weet wat er vanavond allemaal nog gebeurt.

Chinese vlag tussen de gebouwen

Tussen de gebouwen, Lujiazui – Pudong, Shanghai