*Burp*

Geplaatst in in verwachting door

*Burp*
Pardon.
Normaal laat ik me niet zo gaan.
Echt niet.
Maar er is geen houden meer aan.

Wat begon als een oprisping, is overgegaan tot ordinair boeren.
Ik laat lucht alsof mijn leven ervan af hangt.
En of ik het wil of niet, ik draag heel wat bij aan de opwarming van de aarde.

Lief vermoedt dat mijn ware aard naar boven komt en dat ik het voor het gemak een zwangerschapskwaal noem.
Maar ik kan je beloven dat ik nooit ambities heb gehad om het alfabet te kunnen boeren.
Het is gewoon maagzuur.
Strontvervelend maagzuur.
Dat telkens omhoog komt.

Het gebeurt tegenwoordig zo vaak, dat ik niet eens meer doe alsof.
Soms vergeet ik gewoon de hand voor de mond te houden.
Of voor de vorm ‘pardon’ te zeggen.
Het is er gewoon uit voor ik er erg in heb.

Nu zou ik kunnen zeggen dat het in China heel beleefd is om te boeren.
Al weet ik niet of dat waar is.
Maar niemand durft toch een zwangere tegen te spreken.
Of wel dan?
Nou? NOU?!?
Dat bedoel ik.
Dus laat ik nog gauw eentje ontsnappen.

*Burp*
Proost allemaal!
Op de zwangerschap, die het beste in je naar boven haalt!

Over bami en piepers

Geplaatst in hij & ik door

“Niet wéér bami!”
Zo gaat dat hier in huis.
Want Lief en ik hebben een andere kijk op eten.
De één vindt het al een feestje als er friet op tafel komt, de ander is pas echt blij als er een hele rijsttafel op tafel staat.
Dus hebben we vaak discussie over wat de pot moet schaften.

Voor de lieve vrede (en om de toorn van de zwangere niet op de hals te halen) koken we vaak apart.
Dan eten we tenminste allebei lekker.
Ieder in zijn element.
De één met stokjes, de ander met mes en vork.

Je zou kunnen zeggen dat het met de paplepel is ingegoten.
De bami en de piepers.
Twee werelden op één kussen… Daar komt niemand meer tussen!

Dus at ik vanavond lekker mijn aardappeltjes met witlof en een stukje vega-vlees, terwijl Lief de bami naar binnen slurpte.
Ik hou van stamppotten, chips en alle andere vormen van aardappels.
Lief gaat voor alles wat naar Aziatisch neigt.
Waarom denk je anders dat hij met mij is getrouwd?

Over een nieuwe fase in je leven: het oma ondergoed

Geplaatst in in verwachting, je hebt van die dagen door

Met die Lolo Ferrari’s voorgevel van mij zit het wel snor tegenwoordig.
Als die buik er niet bij was gekomen, zou je vermoeden dat ik een bezoekje aan de Schoenmaker had gebracht.
Hoe dan ook valt niet te ontkennen dat er een extra vetlaagje op zit.

Toen ik ze echt niet meer binnen kon houden, zat er niets anders op dan een bezoek te brengen aan de lingerieafdeling van een grote kledingzaak. Lekker anoniem. En nooit het risico dat een verkoopster het gordijntje opentrekt om te “kijken” of alles wel goed zit. Daar heb ik zó’n hekel aan!

En dus ging ik op een drukke zaterdagmiddag op zoek naar nieuwe BusteHouders.
Eerst neusde ik op de ‘gewone’ lingerieafdeling tot ik tot de conclusie kwam dat de Mama afdeling misschien toch beter aan zou sluiten.
Helaas hebben ze voor mama’s alleen maar saai praktisch ondergoed.
Oftewel zwart, wit en huidskleur. Allemaal size Oma en vooral… Vreselijk Confronterend.
Met eigen ogen heb ik nu gezien wat eraan zit te komen: de transformatie van een vrouw naar een Moeke.
*TRAUMA!*
En eventjes twijfelde ik om alsnog voor de glitters, kant en lovertjes te gaan.
Maar wie maakte ik daar nu blij mee behalve Lief?
Dus nam ik me voor om met opgeheven hoofd verstandig te zijn.

Eerst deed ik alsof ik een beetje zat te neuzen.
Toen niemand oplette, stelde ik me verdekt op en glipte gauw achter een rek vol praktisch ondergoed.
Verwoed ging ik het rijtje langs op zoek naar mijn maat.
*zoek zoek zoek*
Grmbl…
Het was een ware hel om door de berg afgrijselijke krengen te gaan, maar ik gaf niet op.
Ik móest en ik zou er één vinden.
Zoveel stond wel vast.
Toen er ineens twee meisjes achter me tevoorschijn kwamen.
Het waren van die meisjes die vooral indruk op elkaar wilden maken door héél hard te praten.
En wel zo, dat iedereen mee kon genieten.

“OOOOOOH!!! KIJK DÍT DAN!!!!!”, riep eentje hard door de winkel, “WAT ÍS DIT?!?!?!”, waarbij ze een heel vies gezicht trok en een onderbroek, ter grootte van een luier voor olifanten, in de lucht hield.
Haar vriendin kon natuurlijk niet achterblijven: “DAAR PAST TOCH GEEN NORMAAL IEMAND IN? IS DIT NIET GEWOON DE DIKKE OMA’S AFDELING?”
“OOOOOOH!!!! EN KIJK DÍT! HIER!! WAT ÉÉÉÉÉRG!!!!!”
“DAAR ZOU JE TOCH NIET IN DÓÓD GEVONDEN WILLEN WORDEN?”
En ze moesten heel hard lachen om zichzelf.

Gelukkig liepen de meisjes door.
Ikzelf hield me nog een tijdje verstopt achter het rekje.
Want moeder worden is één.
Maar om nu al als Oma door het leven te gaan, ging zelfs mij te ver!

9 december 1974

Geplaatst in kwangie denkt, kwangie denkt terug door

Op 9 december 1974 liet de zon zich in het geheel niet zien.
Regendruppels tikten zachtjes tegen het raam.
Het was de verjaardag van mijn moeder.
Ze werd 19.

Zachtjes wreef ze over haar buik.
“Dag kleine, kom je al bijna?”
Het zou niet lang meer duren.
En het bedje stond al klaar.
Met de extra dekentjes.
Die zal de kleine hard nodig hebben hier, waar de zon nooit schijnt.

Mijn moeder hoopt vurig dat het kindje een jongetje zou zijn.
De eerstgeborene hoort een jongen te zijn.
Een stamhouder.
Ze zou zo trots zijn als ze een zoon kreeg!

Haar gedachten dwalen af naar Hong Kong.
Hoe gaat het nu met Vader en Moeder?
Wie haalt er nu water?
Ze mist het kabaal van haar drie jongere zusjes en broertje.

Hier heeft ze alleen haar man, die elke dag werkt.
Gelukkig heeft ze de kleine.
Daardoor voelt ze zich nooit echt alleen.

Lag Hong Kong maar niet zo ver weg.
En was bellen maar niet zo kostbaar, dan zou ze hen zeggen dat alles goed met haar gaat.
Zouden ze nu ook aan haar denken?
Weten dat het haar verjaardag is?

Even komt de gedachte in haar op om heel hard te huilen.
Maar ze weet dat het niet goed is voor de baby om droevig te zijn.
Dan gaat het later als het geboren is ook veel huilen.
Dus praat ze zachtjes tegen het kindje in de buik.
“Alles komt goed, kleine. Vandaag is het feest, want je mama is jarig.”
En ze wenst zichzelf een hele fijne verjaardag toe.

5×5

Geplaatst in in verwachting door

! SPOILER ALERT !
Dit stukje gaat alleen over de zwangerschap.
Ik herhaal: Dit stukje gaat alléén over de zwangerschap.
Lezen is op eigen risico.
De schrijfster kan en zal niet verantwoordelijk gesteld worden door schade ten gevolge van vrijwillige deelname aan deze blog, waarvan vooraf ter kennis is gesteld dat het potentieel geestdodend werkt.

Ik heb de voorwaarden gelezen en (meerdere antwoorden zijn mogelijk):
Accepteer
Weiger
Betrokkene kan niet lezen

5x ZWANGERSCHAPSHORMONEN 

  1. Dat melk zo’n godendrank kan zijn. Het liefst tik ik liters per dag weg. Mjam!
  2. Dat je geen enkele vorm van beweging meer beoefent en toch van iedereen te horen krijgt dat je een mooie buik hebt.
  3. Dat je ineens overtuigd bent dat Euvgenia’s gebazel minder erg is dan slome Trijntje. En dat mensen als Geartsje en Nicolekebolleke je uiteindelijk gelijk geven, om het lot niet te tarten.
  4. Dat je midden in den nacht wakker wordt en kramp kunt krijgen. Of juist helemaal hyper kunt zijn.
  5. Dat je jas niet meer dicht kan en je je afvraagt of het een heel slecht idee is om in een vuilniszak over straat te gaan.

5X ANGSTEN VAN EEN MOM-TO-BE

  1. Dat je alleen nog maar blogjes gaat schrijven over babies, poep en cupcakes.
  2. Dat je buik als een wereldwonder vooruit blijft steken, lang nadat de Kleine eruit is.
  3. Dat de Kleine toch niet zo’n Kleine is, maar een Héle Gróte.
  4. Dat je nooit meer normale porporties kunt eten, en voor altijd honger zult hebben, omdat je negen maanden lang alleen maar double size meals hebt gegeten.
  5. Dat je zo’n muts moeder wordt die alles aan het kind fántástísch vindt. NOTE TO MYSELF: Niet doen. Gewoon.Niet.Doen.

5x DROMEN VAN EEN MOM-TO-BE

  1. Dat je in no time weer in shape bent, zonder enige tussenkomst van sport of beweging (of liposuctie).
  2. Dat de kamer van de Kleine uit zichzelf netjes en opgeruimd is.
  3. Dat ik de Staatsloterij mag winnen (al heeft dit niets met de zwanger- of moederschap te maken)
  4. Dat de Kleine van koken en poetsen houdt.
  5. Dat ik deze kingsize cupsize mag houden.

 5x ZWANGERSCHAPSHORMONEN EN LIEF

  1. Dat er meteen een bezorgde frons op zijn voorhoofd verschijnt als ik ook maar ietsjes te diep zucht.
  2. Dat hij zo opruimerig kan zijn, terwijl het twaalf jaar lang geen enkel probleem was om overal in huis sokken te hebben liggen.
  3. Dat de Eetpolitie in hem naar boven komt en hij elke dag in de gaten houdt wat ik naar binnen werk.
    “Wil je niet liever een bakje yoghurt in plaats van die chips?” dat soort onzin.
  4. Dat Lief zich ineens op kan winden als ik teveel uur op het werk doorbreng (terwijl ie het vroeger wel lekker vond die rust).
  5. Dat ik op de laptop allemaal sites vind die Lief heeft bezocht, waarbij ik me afvraag of dit iets tijdelijks is of dat er blijvende schade is aangericht. (Je weet wel, Babypark, Babydump en andere roze shit-sites).

5x DINGEN DIE JE WEL WILDE WETEN, MAAR NIET DURFDE TE VRAGEN

  1. Ik weeg nu 74 kilo, schoon aan de haak
  2. De aambeien hebben zich nog niet aangediend *klop* *klop*
  3. Als je het nog niet tussen de regels door hebt gelezen hier: het wordt inderdaad een meisje.
  4. We hebben al een paar namen waartussen we twijfelen. Of eigenlijk ben ik de enige die twijfelt.
    Lief weet allang wat hij niet mooi vindt.
  5. Deze 5×5 is ter gelegenheid van de 25 weken zwangerschap!