Categorie archief: je hebt van die dagen

Dagje Shanghai

Geplaatst in je hebt van die dagen door

Alsof we nog niet genoeg tempels hadden bezocht in Putuoshan, zijn we gisteren – na een wasje draaien – langs de Jade Buddha Temple (Yu Fo Si) hier in Shanghai gegaan. Het was er prachtig (zoals de meeste buddhistische tempels). Heel sereen en de toeristen misschien nog serener. 

 

 Hier volgt een impressie van onze dag:

Misschien zorgt zo’n mobieltje wel voor Verlichting
Yu Fo Si
Yu Fo Si
Beetje internetten hoort er bij
Yu Fo Si
Shanghai skyline
Toeristen

   

Na Yu Fo Si zijn we naar The Bund vertrokken, omdat het zo’n lekker weertje was en omdat dat moet. Je kunt toch niet thuiskomen en zeggen dat je in Shanghai bent geweest zonder een kiekje van The Bund? (deze gedachte deelden we met zo’n duizenden Chinezen)     
 

Na wat waaien aan de Bund zijn we via Nanjing Road naar de overkant gelopen (lees: de metro gepakt op People’s Square).

Op de vijfde verdieping van Super Brand Mall is er een vegetarisch restaurantje New Age Veggie. Volgens ons de beste plek om vegetarisch te eten met gevarieerde gerechten voor een goede prijs (ik citeer: “zelfs nog beter dan in Hong Kong! En zoooo goedkoop!” – ma). Na er voor de tweede keer te hebben gegeten (en het voornemen om alle komende dagen daar te eten ) zijn we heel tevreden naar huis gegaan. 

Op het moment van schrijven, kijkt pap naar zijn new favourite TV show over hoe de Chinezen de Jappen te slim af zijn tijdens WOII en boent moeder de vloer met een oud T shirt van pa – bij gebrek aan een echte poetsdoek. 

Moede(r)loze poetsdrang

Geplaatst in je hebt van die dagen door

“Goedemorgen! Hebben we je wakker gemaakt?”

“Neuh…”

“We praatten wel hard, he?”

“Neuh…”

“Ik ga de was doen. Waar moet ik heen?” (Grijpt de wasmand)

“Is op de derde verdieping. Kunnen we even wachten? Ik moet me nog aankleden en zo.”

“Dat is goed. Ik wil alleen zeker weten dat alles wordt gewassen. Moet dit ook nog in de was?” (prikt aan mijn pyjama)

“Nee hoor, mam, deze heb ik gisteravond pas aangetrokken.”

“Laat je me dan even zien waar de was wordt gedaan? En hoe het allemaal werkt?”

“Weet je wat? Ik doe het dadelijk zelf wel . Voordat ik alles heb uitgelegd en zo…”

“Dat is goed. Doe je nu dan de was?” 

“Wanneer komen ze je kamer schoonmaken?”

“Ik heb werkelijk geen idee!”

“WAT!?!?! Maken ze je kamer niet schoon?” (grijpt naar haar hart)
“Het bed wordt toch ook elke dag opgemaakt? Ik weet alleen niet wanneer ze precies komen…”
“Vraag dan meteen of ze hier de boel eens goed stofzuigen! Er moet hier hoognodig gestofzuigd worden!”

“Ik vraag me af of ze hier wel stofzuigen.” (stom, stom, stomme opmerking!)

“WAT?!?!?!? Dan doe ik het zelf wel!”

“…Ik heb geen stofzuiger…”

“Als ik dat had geweten, had ik een stofzuiger meegenomen!”

Ik ben geen viezerik, ik ben hier maar drie maanden.

Enkele manieren om iets te zeggen zonder iets te zeggen

Geplaatst in je hebt van die dagen door
JIJ WORDT DIK

“Goh, niet vreemd dat je dat niet kunt. Je doet ook nooooit meer aan sport en je beweegt niet eens.” (tijdens een van mijn pirouettes-sessie)

JIJ STINKT
“Je vader heeft al je kleren in Hong Kong gewassen. Ze roken zo apart!”

 
JIJ STINKT HARD
” … Volgens mij komt dat omdat je niet genoeg doucht.”
“Mam, ik douche elke dag.”
“O, dan is het je wasmiddel.”

IK KIJK ALLEEN NAAR MIJZELF OP FOTO’S
“Kijk eens wat een gezellige foto!!! Deze moet je echt afdrukken en uitvergroten!” (terwijl twee van de drie mensen met gesloten ogen op de foto staan)

IK HEB IETS KAPOT GEMAAKT
“Net was het nog niet zo!”

IK HOEF GEEN INBURGERINGSCURSUS
“Volgende keer ga ik toch echt met zo’n tourgroep. Het is zo vreselijk duur als je alles zelf regelt!” (bij een overnachting van 100 RMB – 10 euro – voor drie mensen…)

?!?!?!
“Als je je nagels knipt, moet je dat in een prive gelegenheid doen. Je verzamelt alles bij elkaar en gooit dat dan netjes weg. Het blijft ten slotte toch een lichaamsproduct.” (werkelijk zonder e-nig-e aanleiding!!!)

JIJ DENKT HEEL WAT VAN JEZELF 
“Er komt echt niemand op je bruiloft hoor!”
Pap (om de boel te sussen): “Ik kan vast wel twaalf oudjes voor je regelen, kind!”

Ik ga op reis en neem mee…

Geplaatst in je hebt van die dagen door
… Mijn moeder, stress (gerelateerd aan eerst genoemde) en mijn vader!

Zo, ik heb me voor niets druk gemaakt over wat te doen met mijn ouders; mijn ouders wisten haarfijn te vertellen wat zij wilden doen hier in Shanghai: Ze willen naar Putuoshan. Oh, ok… Wanneer dan? Morgen! Dan moeten we maar aan het regelen!!

Hulpeloos/hopeloos als ik ben, heb ik een hulplijn in moeten schakelen: Broer lief en Broer’s lief. Zij hebben ons reisschema uitgedokterd en per electronisch hete post* opgestuurd. Pffff…. En dus staat de wekker om 5:45 want morgen moeten we per taxi naar een of andere brug, waar een shuttlebus ons in een ritje van een uur naar een boot zal brengen die ons in zo’n tweeeneenhalf uur naar het eiland naar wens zal brengen. We overnachten op het eiland en keren weer terug op donderdag. Een ding staat vast: Het zal zeker leuke verhalen opleveren!!

Wordt vervolgd.

* electronisch hete post is niet mijn idee! Letterlijk geciteerd van een prof van geschiedenis die bij een genootschap ter bevordering en conservering van de Nederlandse taal hoorde. 

 

Fanatiekelingen (2)

Geplaatst in je hebt van die dagen, kwangie denkt terug door
Vandaag heb ik een nieuwe mijlpaal bereikt!
Sinds mijn komst in Shanghai loop ik met een veel te dure seizoenskaart danslessen. Vastbesloten dat het dit keer toch echt helemaal anders word, heb  ik vandaag mijn tiende les gevolgd. En daarmee heb ik de kaart voor 33,3333% (1/3 dus) verbruikt! Een derde!! Dat is al reden voor een feestje, gezien mijn historie:

*** De zwemkaart ***
Met F. en J. heb ik een tijdje elke week gezwommen. Lekker baantjes trekken en dan heerlijk met natte haren frietjes eten. (Iemand enig idee waarom friet het beste smaakt na een dagje zwemmen???) Na een paar weken was ik om. Ik ook aan zo’n zwemkaart, naar verhouding vele malen goedkoper! Moest je in één keer een groot bedrag neerleggen, maar dan kon je wel telkens gratis naar binnen. Zo redeneer ik dus 😉
Al gauw bleek het frietje voor het zwemmen ook wel goed te smaken. En na het eten moet je vooral rusten en zeker niet zwemmen. Krijg je kramp van. Niet lang daarna is die strippenkaart verlopen, zonder ook maar een keer ‘gratis’ te hebben gezwommen.
Moet ik wel even vermelden dat F. en J. gewoon verder zijn gaan zwemmen, hoor! Niet iedereen is zo hopeloos als ik!

*** De jaarkaart van de uni ***
Het ding kostte geloof ik 50 euro, maar dan kon je er een heel jaar mee vooruit. Niet dus! Slechts een lesje BOMMEN had ik er mee gevolgd. Bewegen Op Muziek klonk veelbelovend, maar betekende in de praktijk Heel Erg Veel Bewegen met een klein beetje muziek op de achtergrond. Het inlopen op zich was al een ramp en ergens halverwege werd me duidelijk dat ik dat dus nooit meer ging doen. Een lesje van 50 euro. Mijn buik trekt er nog steeds samen van!!

*** De tweede jaarkaart van de uni ***
Als je ouder wordt dan blijft het allemaal niet meer vanzelf strak. Daarvoor moet je sporten. En dus kocht ik voor de tweede keer zo’n unikaart, ondertussen in prijs gestegen. Het begon goed, ben twee keer gaan spinnen (das fietsen in gewoon Nederlands) en heb ook zo’n drie a vier keer met Lief een balletje geslagen op het squashveld (hij zal het tegendeel beweren, maar ik was dus ECHT wel beter dan hij! En nee, hij liet mij niet winnen, wil je mij alsjeblieft niet zo beledigen?!)
Het ging mis toen Lief niet meer tegen zijn verlies kon en voorstelde eens een keer te gaan tennissen.

Tennissen et Moi. Gaat niet samen. Met mijn badmintonverleden verwacht ik dat zo’n bal ook met vertraging in de lucht blijft hangen. En als ik de bal dan – veel te laat – alsnog lichtelijk raakte dan vloog de bal meer dan uit en kon Lief de hele tijd ballenjongen spelen. Laten we het erop houden dat er weinig spel en sportiviteit was die dag!
Maar dit keer is het helemaal anders 😉
… Nog maar twintig lessen te gaan …