Dreigmail

Je bent je leven niet veilig in China.

Alles wat je doet wordt in de gaten gehouden: je telefoonverkeer wordt meegeluisterd, internetgebruik gescand en niet te vergeten de camera’s die je 24 uur per dag op film vastleggen.

Dat je een buitenlander bent – hoe hard ik ook blijf roepen DAT IK EEN CHINEES BEN – maakt de situatie er niet beter op. Je wordt persoonlijk verantwoordelijk gesteld voor het doen en laten van Nederland. En dat is niet altijd even prettig. Zeker niet als andere nationaliteiten in China zich óók tegen je Holland-schap keren.

Gisteren, in mijn inbox:

If we beat Russia this Wednesday, I’m afraid we have to beat YOU guys as well.
It will be sad to see you go out so early in the tournament.

Laten we maar hopen dat Guus vanavond weer stunt…

Doorhalen wat niet van toepassing is

Wegens zes uur tijdsverschil, gelieve zelf even doorhalen wat niet van toepassing is:

YEAHHHHH!!!
Lars Lagerbäck heeft het weer geflikt! We spelen zaterdag tegen de Zweden!
Eens kijken of we ze er weer uit kunnen schoppen.
YEAHHHHH!!!
Guus heeft het weer geflikt!  We spelen zaterdag tegen de Russen!
In the world of Kwangie gaat er hoe dan ook een Nederlander door, goed genoeg toch?

Vele vragen op de vroege ochtend

Iemand enig idee wanneer we Sjanghai en Peking als Shanghai en Beijing zijn gaan schrijven? Waarom eigenlijk?

Geen Chinees die zich druk maakt over die ene ‘j’ in Shanghai, aangezien zij karakters gebruiken. Shanghai is gewoon ‘boven zee’ en Beijing ‘noordelijke stad’. Herinner ik me ineens nog eentje; Nanking a.k.a Nanjing a.k.a. Een der Vier Vuurovens vanwege de uitzonderlijk hete zomers.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik meer affiniteit heb met de nieuwe spelling. Shanghai, Beijing en Nanjing associeer ik met werelds, reislust en respect voor het onbekende(!?), terwijl de oude spelling er bekaaid van af komt met passé, onkunde en onwetendheid. Denk je eens in “Van Peking via Nanking naar Sjanghai“. Brrr…
Maar goed. Ik ben vast niet de enige die zo kieskeurig is met taal.

Nog meer ‘foute boel’ is die 4-1 overwinning van Nederland op Frankrijk. Vooruit. Het is ze gegund en tjongejonge. Twee doelpunten meer dan verwacht. Broerlief zit een weekendje hier in Shanghai en dankzij de perikelen in het Verre Westen kunnen wij bij geen enkele Italiaan of Frans restaurant meer aanschuiven. Moeten we of de hele avond Chinees praten of het risico lopen dat ons eten rijkelijk gekruid wordt met wat creativiteit. En bedankt, hoor, Van Basten!
Vraag ik me af of er nu alleen nog vol lof over de bondscoach wordt gepraat en of het hem ook gaat lukken met Ajax.

Heel stiekem wil ik weten of de Fransen moesten huilen. Wenen. Tranen laten. Jammerden zij onbeschaamd “Maman!” met grote uithalen en snottebellen aan de neus? And what about the coach?
Ben erg benieuwd welke bonussen en clausules de Franse bondscoach bij zijn salarisbesprekingen is overeengekomen en of hij genoeg voorschot heeft gevraagd om zich nu in een huisje in de Alpen terug te trekken.

Arme, arme Dome… Do… uhm… Franse Bondscoach.

Zoveel vragen op de vroege ochtend. Vermoeiend hoor! Nog ééntje dan om het af te leren:
Sinds wanneer praat ik zoveel over voetbal?