Toch vreemd

Toch vreemd.

Ze hebben mij niet meer gebeld, die mensen van de Staatsloterij. En de hele reutemeteut aan begeleiders, psychologen, financiele adviseurs… Je weet wel, die groep die nieuwe rijke mensen ondersteunt.
Het is angstvallig stil.

Ik heb mijn lot online gekocht en nooit de moeite genomen te kijken naar de (eind)cijfers. Ze bellen mij vanzelf wel, dacht ik zo. Hmmm…

Back to work (2)

Toen ik gisterenmorgen op mijn fietsje met mijn o zo gezellige Kitsch Kitchen fietstas richting werk trapte, kwam ik halverwege een regenbui tegen.
Had geen jas aan. Want dacht is niet koud. En koud was het niet, maar wel nat dus!
Wat zeg ik. Zeik en zeiknat kwam ik aan op mijn nieuwe oude werk. So not how I imagined it.

Hoe dan ook.
De Eerste Dag op mijn nieuwe oude werk zit er weer op.
… en vandaag hebben we alweer vrij!

Heerlijk!

Back to work

Vandaag moet mag ik weer aan het werk!

Ik zou best kunnen zeggen dat ik net uit bed ben gerold en nu haast, haast, haastend een boterham naar binnenwerk, een kammetje door mijn haar haal en het eerste de beste aantrek wat er maar op de grond ligt. Iets te lang in bed gebleven. Iets te weinig druk gemaakt over de eerste dag op het nieuwe oude werk.

Dat is allemaal niet zo.

Als ik meer tijd had gehad, zou ik er over kunnen loggen.
Over mijn dwangmatige verkleedpartij gisterenavond en mijn doodsangsten voor honger, nu ik niet meer op elk gewenst tijdstip kan eten, want kan toch echt niet tijdens het werken.
En mijn zorgen of ik mijn haar moet dragen in een staart of los. Want toch best gezichtsbepalend, terwijl ik liever niet al te ijdel of oppervlakkig wil zijn. Vind het eigenlijk maar grote onzin om zo met je uiterlijk bezig te zijn. Ze moeten me maar nemen zoals ik ben. Helaas sta ik toch niet sterk genoeg in de schoenen om zo’n schijt-aan-iedereen-mentaliteit uit te dragen.

Als ik ook nog een log moet schrijven op deze drukke ochtend, dan zou ik bijna te laat komen. Laten we dat nou maar niet doen.

To be continued dan maar?

 

Geblokkeerd!

Het is me toch een eer!

 

www.kwangie.punt.nl is geblokkeerd in China. Sinds eergisterenavond.

 

Het braafste meisje van de klas (want dat was ben ik wel een beetje) is op de valreep gecensureerd. Net als alle andere punt.nl-ers. Sorry mensen voor de overlast! Ik kan me voorstellen dat jullie bezoekersaantal nu drastisch daalt als heel China niet meer bij je op bezoek kan.

Het begon allemaal met het loggen van “Beetje anders”. Kwam de hele tijd een foutmelding in beeld, terwijl al het andere op internet gewoon bezocht kon worden. Héél vreemd.

De volgende morgen. Weer een foutmelding, maar verder geen problemen met het internet. Je kon verversen wat je wilde, maar de site laadde zich niet op. Nu hou ik graag de eer aan mezelf, dus eerst onderzoeken, dan pas als een hysterische met grootheidsachtervolgingswaan gaan roepen.
Op het werk hebben wij op een Zweeds netwerk. Als het een algeheel probleem was, zou ik er via Zweden ook niet op moeten komen. Dus ondernamen we daar een nieuwe poging.
3…2…1… De goudvissen!!!

O hemel! Het zou toch niet…
 Meteen Broer erbij geroepen, want die werkt in Shenzhen. Dat is ook China. En broers zijn er nu eenmaal om als hulplijn ingeschakeld te worden. Wat een prinsessegedrag, he? Maar ik moest en ik zou. NU!
Broer bevestigde mijn vermoedens: het lukte hem ook niet meer om mijn punt te bezoeken.
Ik ben vooral erg verbaasd. Wat een onzin! Beetje de kleine Chinees blokkeren.
‘Staatsgevaarlijke blogger’ is me teveel eer, hoor! Tsss…

Broer probeerde de boel nog te sussen: “Ik denk niet dat ze je hiervoor in de gevangenis gooien!” 

Nou, dát zou wat zijn, zeg!

Jullie oma heeft vroeger in de gevangenis gezeten, omdat zij stoute dingen op de computer deed.
Voorlopig houd ik me maar een beetje koest.

 

 

Hoe dit logje alsnog online is gekomen? Als ik heel eerlijk mag zijn: ik ben best wel een beetje handig met computers. Aziatisch bloed, he?

Niet nog meer voetbal!

Even voor de duidelijkheid: Ik hou NIET van voetbal.

Helaas wordt daar in mijn omgeving weinig rekening mee gehouden. Te pas en te onpas verschijnen er beelden op tv, kopt NU.nl met de uitslagen en bespreken taxichauffeurs hun poule-uitslagen met me.

Het is net als toen Edison Chen zijn computer met kuren naar de handyman bracht. Overal in Hong Kong zag je alleen nog foto’s en beelden van “beroemde” meisjes met een zwarte balk. Niet voor het gezicht natuurlijk, dan zie je niet meer dat het beroemde meisjes zijn. Op tv, in tijdschriften, overal zag je die balk met meisjes. Bovendien had iedereen een mening die gehoord moest worden, zo van “schandalig”, “rolemodel” en “voorbeeldfunctie” (alsof wij allemaal massaal uit de kleren gingen na One night in Paris, ik bedoel maar).

Gelukkig hou je het EK nog best buiten de deur door buiten Europa te blijven. En als je de televisie uitlaat en bij NU.nl meteen doorklikt naar het Achterklap-gedeelte, zie je er toch maar weinig van. Heerlijk!

Nog zes dagen en er is geen ontkomen meer aan. Ik vrees dat ik naarstig op zoek moet naar oranje kleding (zó fout) en – volgens Gijs – met een vlaggetje op de wang rondloop.
Ach ja, wie weet wat er vanavond allemaal nog gebeurt.

Chinese vlag tussen de gebouwen

Tussen de gebouwen, Lujiazui – Pudong, Shanghai