A very merry Wednesday

Vroeg opstaan.
Vréselijk vind ik dat!
En met vroeg, bedoel ik V.R.O.E.G.
Hartverscheurend, hemeltergend, onverantwoord vroeg.
Namelijk.
Om vijf uur.
’s Nachts Ochtends.

En het aller-aller-állerergste is, dat ik de trein moet halen.
Die gaat om 6:15.
Naar Groningen.
Inderdaad.
De Verweggistan van de Lage Landen.
Oftewel NS-ride-from-hell.

Tel daarbij op de sneeuw die hier buiten ligt.
Dat betekent het grootste deel van je dag doorbrengen in a very unhealthy bad mood een overvolle trein. In het ergste geval, sta je gewoon uren te bibberen op het perron en vallen de treinen harder uit dan je tanden. Van het klapperen, natuurlijk! Niet van ouderdom, zo ver weg ligt Groningen nou ook weer niet!
 
Een barre tocht van huis naar Groningen en weer terug.

To be continued…

Bruxelles romantiques

Een weekendje Brussel.
Met de trein.
Hoef je je tenminste niet druk te maken over deze of die of toch die ene afslag.
Geen stress om “Zie! NU was een Tomtom echt handig geweest!”
Of ik-moet-plassen-ik-heb-honger-hoe-ver-is-het-nog-ellende.
Het moge duidelijk zijn: het werd een reisje per trein.

Van tevoren 9292 geraadpleegd.
En het leek allemaal zo simpel.
Van Nijmegen naar Roosendaal.
In Roosendaal overstappen op de internationale trein.
Rustig zitten.
Et voila!
Brussel aan de voeten.
Pies of keek, al zeg ik het zelf.
En dat voor maar €98,-
Haleluja!
Lang leve de NS!

Lang leve de NS?!?!
Halverwege in Tilburg moesten we al overstappen.
Op een bus.
Er reed namelijk minder (lees: geen) treinen tussen Tilburg en Breda.
Vanuit Breda konden we mee naar Roosendaal.
Alwaar de trein naar Brussel NIET reed.
U leest het goed: Hij reed gewoon niet.
O.
Dat dacht ik nou ook.

En toen er dan ein-de-lijk wel een trein naar Brussel ging, zat die stampensvol en konden wij staand reizen naar onze Zuiderburen.
Heb ik al gezegd dat het grapje maar liefst €98,- kostte?
Ja?!
Veel, he?
Dat dacht ik nou ook.

Hoe dan ook.
Brussel was top!
Bourgondisch.
Romantisch.
En erg gezellig!

Maar de NS?
Daar mag het Manneke nog wel even op zeiken.

In de trein

Gehoord in de trein van Utrecht naar Nijmegen:

 

Puber 1:    “WAT ZEI JE!?!?!”
Puber 2:    “Uhm, uh, de boemeltrein naar…
Puber 1:    “BOE-MEL-TREIN?! Wat is dát dan?”
Puber 2:    “…”
Puber 1:    “Gozer, volgens mij is dat niet eens Nederlands, jongen!”
Puber 2:    “Niet? …O…”

Puber 1:    “Boemeltrein… haha, die is goed, jongen! Boe-mel-trein. Hahahaha!”

Voor degenen die graag Nederlands leren van een Chinese muts:
Boemeltrein is een trein die op alle tussenstations stopt; een stoptrein dus! 

Droge maandag

Net nu ik lekker vier dagen vrij heb en het weer beter gaat met de pols – behalve dan dat laatst de duim uit de kom lag- is de inspiratie op. 

 
Gewoon op.
Kurk- en kurkdroog.
Geen ene druppeltje over.
*Foetsie*
Op.
 
Zeg nou eerlijk, wie zit te wachten op het feit dat we het eerste seizoen van Mad about you op DVD hebben?
Of dat ik alle afleveringen achter elkaar op de bank heb gekeken.
Met een zak chips.
En een ellendig dekentje.
 

Of dat vriendinnen angstvallig stil zijn, na het lezen van Laten we vrienden blijven… en dat ik mailtjes krijg met “ik hoop niet dat je mij bedoelt…”

  
En omdat ik het niet, u leest het goed, NIET over het weer wil hebben, hou ik het vandaag maar voor gezien.

Million dollar baby

Toen ik vanmorgen rustig aan mijn ontbijtje de nieuwe Cosmo doorbladerde, verslikte ik me bijna in mijn yoghurt. Niet omdat de yoghurt over datum was, daar kwam ik helaas pas achter ná het veroberen van een heel bord, waardoor ik nu met een onbehaaglijk gevoel rondloop, maar om wat er in een artikel stond.

Maar liefst drie pagina’s wijdt de Cosmo aan“Hoe word je een million dollar baby“. Hierin staan tips hoe je HEM aan de haak kunt slaan. En zoals de titel al verraadt, is de hem in kwestie niet zomaar je grote liefde, nee het is hém met de zes nullen! Goeie hemel!
Ik citeer: “Maak een kind – wil je voor eens en altijd aan zijn geld binden: zorg dat er een ‘liefdesbaby’ komt – en jij hebt je pensioen binnen.”

Nu heb ik van Gijs gehoord dat een kind elk jaar een miljoen kost, dus zo heel rijk zul je er niet van worden. Toch? TOCH!?!?! Levert ‘gewoon’ trouwen en scheiden niet al genoeg op? Heeft de kredietcrisis dusdanig toegeslagen dat we weer om economische redenen kinderen gaan baren?

Maar goed, ieder zijn ding.
En de miljonair in kwestie is er zelf natuurlijk ook bij.

Laten we maar gauw over gaan op de orde van de dag: de koelkast uitruimen en alles weggooien wat over datum is.