Tagarchief: hij & ik

Over hoe het nu allemaal anders is

Geplaatst in hij & ik, kwangie denkt moeilijk, kwangie denkt terug door
“En? Hoe voelt het nu? Voelt het anders nu je getrouwd bent?”

ABSOLUUT!!
Ik had het nooit kunnen vermoeden, maar het voelt echt helemaal anders.
Want.
Voortaan ga ik als mevrouw Lief door het leven.
Het klinkt nog een beetje raar.
Mevrouw Lief.
Kwangie Lief.
Maar het klinkt ook wel weer goed.
Thank God dat Lief geen Poepjes heet!

Ook mag ik eindelijk mijn prachtige ring om!
Elke dag!
Alle dagen van de week.
Loop ik nu met een wit gouden ring met twee diamantjes erin.
En hij is mooooooi, mensen!
Ik heb Lief al om een tweede gevraagd.
Waarop hij zwijgend zijn hoofd schudde.
  
Wat ook helemaal anders is.
Is dat Lief sinds twee weken mijn man is.
Mijn Man.
Oei!
Dat klinkt toch wel een beetje.
Uhm.
Hoe zou ik het zeggen?
Vul maar in:
Oud –  Niet zo hip – Formeel – Raar – Ouderwets – Vreemd – Stom *
* doorhalen wat niet van toepassing is
Zullen we het er maar gewoon op houden dat Lief mijn Lief is??
 
 
En op één of andere manier stellen alle mensen simultaan spontaan dezelfde vraag.
“Zo. Wanneer komen de beesies?”
En dan hebben ze het niet over de beesies van de Appie.
Nee.
Ze hebben het over die ándere beestjes.
Die je negen maanden lang moet kweken.
Nou, bij deze.
Lieve mensen, nog láng niet.
En meestal probeer ik heel spontaan het gesprek een beetje een andere richting op te sturen.
Zo van.
Kijk eens!
Dit zijn foto’s van onze dag!
Die prachtig, zonnig en hartverwarmend was.
Het kon gewoon niet beter.
Al die lieve mensen om ons heen.
En de leuke videoboodschappen van de mensen die er niet bij konden zijn…
Dus bij deze.
Om jullie af te leiden van de beesies-vraag.
Géén foto’s van onze dag!
 
 
Het liefst zou ik alle zeshonderdéénendertig foto’s hier online zetten, maar dat gaan we maar niet doen.
Niet alleen omdat ik niet weet of alle gasten het zo zouden waarderen als ze hun hoofd terug zien op het wereldwijde web. Maar ook omdat ik niet wil dat de computer crasht als ik al die foto’s hier neer zou planten. Dat begrijpen jullie wel, toch? 

De ongehuwde Muts neemt afscheid

Geplaatst in hij & ik, kwangie denkt vooruit door

Dag! Daaaaag!

Hij     : That’s it?!?!
Ik       : Niet goed?
Hij     : Ik dacht dat je echt iets ging typen…
Ik       : Ja, maar ik weet niet zo goed wat.

Hij     : Denk er nog maar eens eventjes over na dan!

Goh!
Wat is ie streng.

Die aanstaande van me.

Ik moet van Lief een therapeutisch logje schrijven.
Moet.
Omdat ik rustig word van schrijven.
Therapeutisch.

Omdat ik vandaag nogal overspannen ietsjes minder Zen was.

En wat werkt nu beter dan alles los te laten?
Achter je te laten?

Weg te laten?

Dus.
Bij deze.
Neem ik officieel afscheid.
Van mijzelf.

Van de principieel ongehuwde ik.

De Kwangie die echt-nooit-van-haar-leven-lang-niet-wil-of-gaat-trouwen-want-ze-gaat-zichzelf-echt-niet-in-zo’n-belachelijke-trouwjurk-hijsen gaat haar laatste slaapje doen.
Welterusten!

Slaap zacht!

EN TOT NOOIT MEER ZIENS!

Hij en ik: 20 augustus 2000

Geplaatst in hij & ik, kwangie denkt terug door
We gaan even terug in de tijd.
En wel naar het jaar 2000.
Het jaar van de Big Bang -volgens computernerds- en van Het Einde der Tijden -volgens fanatici-, maar ook het jaar dat Kwangie en Lief elkaar tegen het lijf liepen.
 
Zoals alle verhalen waarin Lief en ik samen voorkomen, zijn er meerdere versies in de omloop. 
Dit is de mijne…

 

 

In het jaar 2000 deed Lief voor het eerst vrijwilligerswerk: Tien dagen lang ontfermde hij zich over een groepje eerstejaars geschiedenis studenten. Jongelui die in hun vrije tijd graag ouwe koeien uit de sloot halen. Die moest hij natuurlijk op sleeptouw nemen langs de beste kroegen van Nijmegen oudste stad van Nederland!

Zo geschiedde het dat Lief zijn taak zeer serieus opvatte en mij onder zijn hoede nam.
En dat deed ie met verve!
Hij was één en al aandacht en zorgzaam en lief en attent en woest aantrekkelijk om te zien.
Dat hij zijn overige mentorkinderen sterk verwaarloosde kon mij op dat moment niet zoveel schelen. Ik was helemaal om!

Tien jaar na dato zijn veel herinneringen vervaagd. Maar deze zal ik nooit meer vergeten!

Het was een uur of 5 ’s ochtends.
We hadden de hele avond op één of ander fout feest doorgebracht en rolden net de kroeg uit toen we met de fiets in de hand op straat stonden.
Lief doorbrak de stilte.
Hij    :    “Zullen we aanfietsen?”
Ik      :    “Wát zeg je?”
Hij    :    “Zullen we AANFIETSEN?”
Ik      :    “Pardon?”
Hij    :    “AAN.FIETS.EN!”
Ik      :    Och gut, hij kan de ‘g’ niet uitspreken! “GAAN fietsen?”
Hij    :    “Okee!”

En we fietsten samen de toekomst tegemoet.

Het duurde nog weken voordat ik doorhad dat het zijn soort te doen gebruikelijk is om in deze situaties nooit een ‘g’ te gebruiken. Het kwartje viel toen zijn moeder met de auto wilde aanrijden, maar nergens tegen aan wilde botsen

Hij en ik: tok, tok, tok

Geplaatst in hij & ik door

“Kijk! Ze houden van jouw gewauwel!”, zeg ik tegen Lief.

En dat is best wel vreemd.

Want Lief praat eigenlijk niet zo veel.

“Geen wonder dat je geen inspiratie had”, antwoordt Lief, “ik heb gewoon niets zinnigs meer gezegd de laatste tijd!”

Mensen, geloof me.
Lief en ik hebben de meest stompzinnige gesprekken met elkaar.

En dit was het enige logwaardige wat hij de afgelopen dagen heeft gezegd.

Ik      :    “Bladiebla bla bla bla”
Hij    :    “Twee kippen zitten in een hok.”
Ik      :    “Huh?”
Hij    :    “Zegt de ene tegen de andere…”
Ik      :    “…”

Hij    :    “Are you tokking to me?”

Zo gaat dat dus hier in huis.
Ik praat de boel bij elkaar.
En soms.
Héél soms.

Ontpopt Lief zich als een stand up comedian!

Deze transcribatie is mede tot stand gekomen door Cisca!

Gezocht: inspiratie

Geplaatst in hij & ik, je hebt van die dagen, lezers & ik door
Toaske begon er al over.
Ook Gijs deed zijn beklag.
Die fiets, die hebben we nou wel gezien.
Tijd voor een nieuw logje!

En zo neem ik plaats achter de laptop om een stuk uit de mouw te schudden.
*schud*
*schud*
*schud*

“Ik ga een nieuw stuk schrijven!”, roep ik.
“Waarover dan?” vraagt Lief.
“Geen idee!!”
En ik heb werkelijk geen idee, lieve mensen!

Moet ik de wereld weer eens lastig vallen met onze trouwsores?
Come on, Kwangie! Trouwen is zoooo Wesley & Yolanthe. Boooooring!!

 
Of zal ik vertellen hoe geweldig mijn niet-zo-nieuwe-fiets-meer fietst?
O nee, die hadden ze allemaal alweer gezien.
 
Nee, wacht! Ik kan natuurlijk schrijven over mijn neefje en alle woordjes die hij zegt tegenwoordig.

Meer, auto, uit, nee, twee auto’s, jie jie (tante), koek, peer, grote auto, kikker, zitten, fiets, vlieg, groene auto, ome Rrrrr., Robben, mama, papa, auto auto… Je merkt nu al waar zijn passie ligt!

 
Of weer een zinnig gesprek tussen Lief en mij transcriberen?
Ik    :    “Waarom krijgt hij een gele kaart?” bij de wedstrijd Ajax-Paok Saloniki   
Hij  :    “Omdat hij niet wachtte op het fluitje van de scheids.”
Ik    :    “Moet dat dan?”
Hij  :    “Wel als hij dat zo duidelijk aangeeft. Hij wees uitdrukkelijk op zijn fluitje ten teken dat de speler moest wachten met zijn vrije trap, zodat hij de muur kan zetten.”
Ik    :    “Hoe kan het toch dat je…”
Hij  :    “…alles van voetbal weet?”
Ik    :    “Nee, dat je wat voetbal betreft, altijd meer dan twee woorden gebruikt!”
Hij  :    “Weet niet.”

Of zal ik stiekem toch nog een kleine update geven over De Grote Dag met het risico dat ik voortaan als Die Idiote Trouwgek door het leven ga?
Ring is besteld, jurk mag bijna opgehaald worden en de schoenen zijn binnen. Zelfs de accessoires zijn bijna compleet – voor zover je ooit genoeg sieraden kunt hebben – maar Lief heeft nog niets gekocht voor 3 september. Daarom hou ik hem extra goed in de gaten om me ervan te verzekeren dat ie niet al het geld heeft opgespaard om zich vóór 3 september nog in Tokyo te vestigen!!

 
Hoe dan ook.
Lieve bezoekers, ik weet het ook allemaal niet meer!
Wat leest de mens tegenwoordig graag?
Wat wil je allemaal weten over het leven van een muts?
Laat het gerust even weten en ik zal proberen er iets van te breien!
Met eeuwige dank en vele credits voor de inspirator natuurlijk!