Foodie

Mensen, ook ik ben om.
Ik begin de dag met een kommetje havermoutpap.
“IEUW!” hoor ik je denken.
Dat klopt.
Het is ook ieuw.

Het grootste compliment voor een bord havermoutpap is dat het op behanglijm lijkt.
Maar met wat simpele toevoegingen wordt het echt… Wow!
Niet tegen mijn moeder zeggen, maar Ik ben tegenwoordig echt enthousiast over havermoutpap.

En ik ben niet de enige.
Want havermout is helemaal hip and happening. (wordt deze uitdrukking eigenlijk nog gebruikt?)
En aangezien ik maar wat achter de meute aanhobbel, is havermout zo ondertussen misschien al op zijn retour.

Ik weet het niet.
Maar dat maakt niet uit.
Want eindelijk ben ik ook een soort van foodie! Een nieuwe Rens Kroes, maar dan zonder de bijbehorende taille.

En bijna zag ik mezelf al een heel nieuw blog starten. Zo’n healty, green and delicious site met allemaal tips, recepten en fantastische foto’s. De enige hobbel op de weg is dat ik niet kan koken mooie foto’s maken niet op mijn lijf geschreven staat.

Aangezien ik dit…2015-08-overnight-oats-header-2-1-of-1
(recept is hier te vinden)

…heb weten te reduceren tot dit.img_7188
Maar ach.

Met je ogen dicht smaakt dit écht beter dan behanglijm!
Overigens heb ik nog nooit behanglijm geproefd, dus echt weten doe ik het niet, maar probeer het gerust! De havermout dan, niet de behanglijm.

Hij en ik: van Limburgs makelaardij

Ik : “Hoe schrijf je makelaardij?”
Hij: “Hoezo?”
Ik : “Gewoon, even checken.”
Hij: “Wat wil je schrijven dan?”
Ik : “Dat je van Limburgs makelaardij bent.”
Hij :”Van Limburgs makelaardij?!”

Lief verkoopt geen huizen.
Hij werkt ook niet in de woningsector.
Of voor Funda.
Ik bedoelde gewoon, je weet wel, dat ‘ie van Limburgse afkomst was.

makelaardij, makelij… het lijkt ook allemaal op elkaar, niet waar?

De verhuizing naar kwangie.com

Dat verhuizen van kwangie.punt.nl naar kwangie.com gaat niet bepaald zonder slag of stoot. Dat krijg je er van als je met een half oog de peuter in de gaten houdt, terwijl je je baby een flesje geeft en stiekem toch wat probeert te typen op je mobieltje.
Op de juiste momenten moet je ook nog eens “Oh, echt waar?” en “Goed zo, schatje!” zeggen. Anders kun je het helemaal schudden.

En dat multitasken, dat kan ik dus niet.
Dan krijgen volgers ineens twee nieuwe stukjes achter elkaar in hun inbox. Nóg een voordeel als je mijn blog volgt 😉
Klaagt de Puk dat ik niet enthousiast genoeg ben over haar kunstwerk.
En zit de Watermeloen onder de melk, want melk uit je mond laten lopen is leuk als je drie maanden oud bent.

Toch blijf ik stug doorgaan.
Want verhuizen naar kwangie.com, dat stond al jaren op het plan.
Of ja, het verhuizen naar kwangie.nl stond al jaren op het plan.
Maar dát plan is zo onder het stof komen liggen, dat zelfs Marie Kondo het niet meer kon reanimeren. En zoals Maureen het al aangaf, als je ’t doet, moet je ’t meteen goed doen.

Wat ook niet meehelpt is dat ik heel sentimenteel word van  alle oude stukjes die voorbij komen. En ik heb ze herlezen. Alle 300+ berichten uit het verleden.
Sommige nog slechter dan de andere.
Af en toe snapte ik niet meer wat ik destijds wilde zeggen.
En soms schoot mijn hand naar de mond.
Ga weg! Dat heb ik NIET gezegd! En al helemaal niet met de hele wereld gedeeld!

Zo had ik in 2008 een voorliefde voor Kitsch Kitchen.
De naam zegt het al.
Het is kitsch. Big time.
Dat is toch wel een smet op mijn verder keurige smaak.
Vergeef me,  ik was jong.
Ook heb ik oneindig veel EK voetbalblogs geschreven, waarvan ik de helft per ongeluk getagd heb met het WK.

Dat vraagt haast om geschiedvervalsing.
Gewoon op delete drukken bij de stukjes van het niveau ‘een 10 voor enthousiasme, maar een 1 voor uitvoering’. Maar dan moet ik minstens 200 berichten verwijderen.
En dat kost weer tijd en zo. En wie leest er nog berichten uit 2008?

Maar mocht je in de komende periode rare dingen voorbij zien komen, weet dan dat het goed komt.
Ooit.
Als de kinderen het huis uit zijn. Ergens in 2046 of zo…

Ps. de 3.486 reacties hebben de verhuizing helaas niet overleefd. Alle reacties zijn kwijt!
Dat ziet er best wel een beetje sneu uit, vind je niet?
Laat dus gerust een berichtje achter, dat vind ik leuk 🙂

Hoe de slak een naaktslak werd

Het was voorbij voor ik er erg in had.
Zomaar.
Midden op de dag.
In een moment van onoplettendheid.
Veranderde mijn leven voorgoed.

Puk en ik waren net buiten.
Ik zette een stap achteruit en voelde iets kraken.

Ik wist meteen dat het niet goed was.
Mijn hart klopte in mijn keel.
Nee, nee, NEE!
Laat het niet waar zijn!

Voorzichtig tilde ik mijn voet op.
Daar lag hij dan.
Een slak.
In duizenden stukjes.

“Wat is er, mama?” vroeg Puk en ze kwam dichterbij.
Zo goed als het ging, legde ik uit dat ik op een slak was gaan staan.
En dat de ravage op de stoep een ogenblik geleden nog een slak in de bloei van zijn leven was. “Is dat allemaal… Jouw schuld?” vroeg Puk verontwaardigd.

Ze kon haar minachting haast niet verbergen.
“Mama keek niet goed uit,” antwoordde ik schuldbewust, “maar nu is de slak… een naaktslak!” En ik keek daarbij alsof dat een hele leuke upgrade in het leven is.

En zo was de crisis bezworen.
Het spijt me, slakje, maar ik ben er nog niet aan toe om van het voetstuk af te donderen.

Vermist!

GRAAG ZOVEEL MOGELIJK DELEN!!!

Vermist: Slaap
Sinds    : Half november 2015
De politie heeft een verdachte opgepakt, W., maar verdachte zwijgt in alle toonaarden.

Heb jij Slaap gezien?
We missen hem zo!
Hij was in het verleden wel vaker een paar dagen afwezig, maar nog nooit is hij zo lang van huis geweest.

Weet jij waar Slaap is?
Neem dan alsjeblieft contact op!
Alle informatie is welkom.
We loven een beloning uit voor de gouden tip!

Lieve Slaap, waar ben je? Je wordt zo gemist… Kom maar heelhuids terug!