Open brief aan het universum

Universum
t.a.v. Afdeling Klantenservice

  Nijmegen, 31 december 2009

Betreft:    Klacht

Beste Universum,

Als zondagskind heb je bepaalde privileges.
En die privileges wil ik graag terug, ja!?

Wat is er nu mis met een zorgeloos habitat?
Ik zie niet in waarom we de wind niet altijd in de rug mogen hebben dus ook als we naar het werk fietsen. En ik begrijp niet goed waarom U nog zoveel te wensen overlaat.
Zulke hoge eisen stel ik nu ook weer niet.
Gewoon een gelukkig en gezond bestaan.
Meer vraag ik niet.

En wilt U zich ook eens gaan bekommeren om alle andere mensen?
Naar het schijnt heeft U dit jaar nogal naar groen gras gestaard en hebben we allemaal onze portie wel weer gehad. Met een schamele 27,5 miljoen kunt U het niet meer goedmaken maar het zal wel helpen. Misschien.

Bij deze laten we 2009 dus héél gauw achter ons!
En niet vergeten: ik wil een zorgeloos en gezond 2010 voor ons allemaal.
Mijn dank zal groot zijn.

Met vriendelijke groet,

Kwangie

Jackpot!

*tromgeroffel*

Dames en heren,

éindelijk is het zo ver:

KWANGIE IS IN DE PRIJZEN GEVALLEN!!!

En hoe!

Voor het luttele bedrag van €15 heeft zij maar liefst VIJF-TIEN EU-RO gewonnen!!

WOWOWOW!
Natuurlijk zijn we hartstikke blij met deze geldprijs.
Toch blijven we gewoon ons ding doen.
Hier voor de deur geen Ferrari.
Of een butler die de gasten verwelkomt.
En natuurlijk blijven we voorlopig ook nog werken.

Wellicht tot ons 67e, net als ieder ander!

U ziet, die prijs verandert weinig!

Een jaar en een maand of twee

Vandaag bestaat kwangie.punt.nl precies een jaar en een maand plus nog een maand!

Jeuh!

Eén jaar en twee maanden, dat is toch ook een beetje een jubileum?
Zeker als je vergeten bent de Eerste Verjaardag te vieren.
Dan telt een jaar en een maand of twee best als een heugelijk feit.

Al zeg ik het zelf.

Happy birthday to me!

Om dit alles te vieren, gaat Kwangie een weekje naar Rome!
Tot na de pizza’s, ijsjes en ciao bella’s vakantie!
 

Kwangie’s Summer Drill Program

Onze konijnen krijgen een heropvoeding.
Aan het  Kwangie’s Summer Drill Program for Derailed Bunnies leren ze één en ander bij over Beschaving.

Tafelmanieren bijvoorbeeld.
Brokjes worden naar binnen geschrokt en weggewerkt.
Hopeloos fatsoenloos!
En dus hoort u mij ’s ochtends tegen twee wildenthousiaste konijnen roepen fluisteren:
“Rustig maar, jongens! Ruuuuuustig maar! Er is genoeg voor iedereen!”

En de toiletetiquettes.
Ook zoiets.
Hoewel ze van het vrouwelijke geslacht zijn en met mij als lichtend voorbeeld *kuch* toch echt dametjes in de dop moeten zijn, hoor ik mezelf opvallend vaak “Niet spetteren, nijntjes! Nètjes plassen!” zeggen.
Serieus!

Het is maar de vraag of de intensieve konijnentraining nog enige vormen van beschaafdheid aan kan brengen. Je kunt een konijn immers wel uit het slob halen, maar hoe haal je de sloeber uit het konijn?

Hoe dan ook.
De tijd dringt.
Nog drie dagen.
Tot ZIJ komt komen.
Papa en Moeders.

En dat is in Kwangie’s wereld zoiets als Hoog Staatsbezoek meets Inauguratie Van Individuen Met Buitenproportioneel Veel Macht.
Niets wordt aan het toeval overgelaten.
Voorbereidingen worden getroffen.
Kosten noch moeite bespaard.
Alles moet voortreffelijk spik en span.

Mams ziet namelijk álles.
Werkelijk al-les.
Ik zeg je: MEER DAN ALLES!

En als ze het niet ziet, dan ruikt ze het wel.
Mijn angstzweet.
Angst om betrapt te worden op woning-mishandeling.
Nalatigheid en verwaarlozing van het ergste soort.

Mensen, ik heb nog maar drie dagen om de boel aan kant te krijgen.
Drie dagen!
Dat is zoveel als… Helemaal niets.

Dus zit er maar één ding op: De konijntjes drillen, drillen, drillen!
Totdat zij non stop schrobben, stoffen, poetsen en boenen.
Dan komt het vast goed.

Vast.