Ons tuintje

In het kader van ‘ Wat vertelt uw tuin over u? ‘ een foto van onze tuin in Nijmegen.

Ons tuintje is groen en vooral netjes bijgehouden. Lief heeft keurig het gras gemaaid en de bomen gesnoeid voordat ie een foto nam. U ziet, wij vormen een opgeruimd en overzichtelijk stel. Evenals ons huishouden, dat is net zo spik en span. Dat moge duidelijk zijn!

Zo, nu is de beurt weer aan u!Tuintje

Fanatiekelingen (5)

Moeder Natuur heeft een vreemd gevoel voor humor.
Tot je 25e ben je nog baas in eigen buik.
Wil je die ene dag, op dat ene feestje, die ene broek aan?
Twee daagjes niet snoepen en hup! Je glijdt in de broek.
Geeft de weegschaal wat extra kilo’s aan?
Boel water drinken, wat rondjes rennen en die kilo’s zijn verdwenen.
Eraf gevlógen.

Thans na vijfentwintig lentes, kun je stoppen met eten tot je een ons weegt, maar nope! Nada! Niets!
Geen gram die het lijf wil verlaten!
Nu doe ik niet aan lijnen en laat ik me niet gek maken door zo’n skinny jeans-hype, maar een béétje meer richting, uhm, laten we zeggen Jessica Alba, zou niet gek zijn!
Zeker met de onvermijdelijke bikini´s in zicht.

En dus vertrok ik vandaag met een stoïcijns gezicht richting dansschool.
Voor de verandering had ik mijn dansschoenen aangetrokken.
Dát zijn pas killer heels; 8 cm de lucht in en bij elkaar gehouden door vijf bandjes.
Kleine teen was niet zo blij met de onderdrukking maar och, ze zijn zo charmant, die dansschoenen van mij.
En láng dat ik was. Stak er met kop en schouders boven uit!

Hoge hakken.
Ik kan het iedere vrouw aanraden.
Het is net Photoshop: Je benen lijken langer, je lijf dunner…
En als ik me niet vergis, is het achterwerk opeens ook minder aanwezig.
Hoge hakken dus!
Goedkoper dan ieder cosmetische ingreep en gemakkelijker dan welk dieet ook.

Maar goed, er moest ook nog gedanst worden.
Op die hakken, die al een jaar in de kast hadden gelegen.
Eerst de samba, toen de rumba.
Drie uur lang.
Basics, spirals, cucaracha’s.
Draai hier, draai daar.
En dan drie draaien achter elkaar.
Allemaal op je tenen.

Tja, dan kan het spontaan gebeuren, dat je kleine teen haar onbehagen omzet  in een grote blaar.
Of dat je benen je weigeren van dienst te zijn en je de volgende morgen – zelfs op platte schoenen – als een kreupele naar het werk moet strompelen.
Erg oncharmant.
En ook wel een beetje pijnlijk.
Maar ja, wie mooi wil zijn, moet pijn lijden.

En dat lijf van Jessica Alba? Daar blijft na haar zwangerschap vast niets van over, toch?

 

World of blogs

Broerlief blogt zo nu en dan ook.
Op Hyves.
Daar stelt ie een paar stevige onderwerpen aan de kaak en hup, de ene na de andere reactie volgt. Het lijkt waarachtig een forum.
He-vi-ge discussies vinden er plaats. Over China en het beleid. Over wereldmacht en de bijkomende verplichtingen.
Politiek.
Reuze interessant om te lezen, maar… uh… ik kan er niet echt over meeschrijven. Ik kan het gewoon niet.

Dit komt waarschijnlijk doordat ik na al die jaren nog steeds niet afgestudeerd ben. Wie weet schakel ik helemaal om na een kapitaal aan steekpenningen het behalen van het papiertje. Begin ik hier ineens serieus wetenschappelijke betogingen neer te planten. Met grafieken en zo, ter ondersteuning van mijn theorien en wijsheden, Pulitzer- en Nobelprijs waardig.

Een andere mogelijkheid voor mijn politiek-analfabetisme kan zijn dat ik altijd NU.nl lees. De Achterklap-sectie wel te verstaan.
Reuze interessant om te lezen dat Angelina Jolie bevallen is van een tweeling om een uur later weer te lezen dat zij toch niet ontzwangerd is.
Dat is pas nieuws van formaat!
Of Theo Maassen en het fotocamera-incident. 15.000 euro kostende camera tegen de vlakte. Blijkt allemaal een communicatiestoornis. Want hij dacht… En zij dacht… En hij boos… En zij huilen…

Heel belangrijk! Ik moet immers op de hoogte blijven van de ontwikkelingen in Nederland. Dadelijk kom ik terug en raken mensen helemaal beledigd door mijn Canon Ixus 65 en gooien ze mij tegen de vlakte!

Waarschijnlijk ben ik kansloos wat intellectuele blogs betreft.
Te ambitieus en hoog gegrepen om te streven naar de Pulitzer- of Nobelprijs.
Laat ik me maar beperken tot de highlights uit mijn mutsenleven.
Da´s intelligent genoeg!

Home garden

Als je tuin vertelt wie je bent, wat zegt onze tuin dan over ons?

Dat wij van eten houden!

Bij ons in de tuin vind je overal eten: worteltjes, witte kool, boontjes, sla, tomaten, pepertjes, aubergines, paprika… You name it, we have it. Ook hangt er allerlei fruit tussen de bomen, een gevolg van argeloos weggegooide pitjes. Mango’s, bananen, passievruchten, guave, litchi’s… Heerlijk!

En het feit dat we een eigen openlucht keuken in de tuin hebben (nee, ik bedoel géén barbecue), dat zegt al genoeg!
Bij deze vraag ik u, geachte lezer: Wat vertelt uw tuin over u?

Enkele manieren om iets te zeggen zonder iets te zeggen (2)

JIJ STINKT

“Heb je al gedoucht?”
 

JIJ STINKT HARD

“Je hebt al gedoucht?!”
 

JIJ WORDT DIK

“Het is wel een beetje breed.” (over een foto waar mijn rug op staat of over mijn rug die op een foto staat)
 

IK HEB GEEN HANDJES

“Hebben jullie al honger? Ik heb echt honger! Is jullie vader al wakker?”

???

“Het maakt niet uit dat je niets te eten hebt, als je maar kleding om het lijf hebt.”
 

JIJ HOUDT NOOIT REKENING MET MIJ

“Waarom vertrek je op zondag? Dan kan ik niet!”