Geblesseerd!

Het is hier een beetje rustig.
Ik heb mijn pols namelijk overbelast.
Dat is nogal pijnlijk.
En ik kan niet zo goed tegen pijn.
Een beetje zelfkennis siert de mens, niet?

Nu zou ik kunnen schrijven dat ik een tennisarm heb opgelopen.
Dat Lief en ik – zoals u van ons gewend bent – hartstikke sportief een potje tennis hebben gespeeld.
En dat ik Lief alle hoeken van het veld heb laten zien.
Arm ding.
Kansloos tegenover mijn back hand smash.
Hij heeft het in ieder geval geprobeerd!

Ik zou ook kunnen schrijven, dat ik met noeste arbeid één en ander heb overbelast.
Klagen doe ik nu eenmaal niet graag.
En met mijn pijn-hoort-erbij-mentaliteit, ga je nogal eens over je eigen grenzen.
Dan kan het zomaar gebeuren dat je lichaam zegt: “Weet je wat? Bekijk het maar! Ik KAP ermee!”
Ja! Zomaar!
Dat kan.

Maar niets van dit alles heeft bijgedragen aan mijn overbelaste pols.
Het is bepaald niet op z’n Kwangies om te tennissen.
Veel te sportief en zo.
Daar kan ik niet zo goed tegen.
Laat staan hard te werken!
Daar krijg ik écht allergische reacties van.
Je moet wel aan je gezondheid denken. Tsss…

Hoe ik dan aan die pijnlijke pols kom?
Uhm… ik heb erop geslapen…

Er is er een jarig! Hoera! Hoera! Dat kun je wel zien, dat is…

kwangie.punt.nl bestaat een half jaar! …

Het begon allemaal met een onschuldig dansje.
Dat dansje moest gedeeld worden met de hele wijde wereld.
De enige lezers waren Lief, Broer, Zus en Gijs.
En ibendebiben natuurlijk, die zo enthousiast aan het schrijven was geslagen dat ik niet achter kon blijven.

Zes maanden later zijn er vele gezellige lezers bijgekomen.
Sommigen laten altijd een berichtje achter, anderen komen alleen een beetje buurten.

Bovendien is kwangie.punt.nl inmiddels behoorlijk internationaal geworden, gezien de bezoeken uit:

– Nederland;
– Nederlandse Antillen;
– België;
– Duitsland;
– Luxemburg;
– Australië;
– Engeland;
– Nieuw Zeeland;
– Zweden;
– China;
– Turkije;
– Cyprus;
– Korea;
– Denemarken;
– Italië;
– Brazilië;
– Verenigde Staten.

Hartstikke gezellig allemaal!
Maarre… Wie zijn jullie toch?
En van waar die fascinatie voor het leven van een (Chinese) muts?
Wat de reden ook mag zijn, u bent meer dan welkom!éé

Hij en ik: in de file op de A2

Ik      :    Lief…
Hij    :    …Ja?     …nu komt het…
Ik      :    Wat is eigenlijk pluimvee?
Hij    :    Gewoon, kippen en zo.
Ik      :    Wat is en zo?
Hij    :    Kippen, hanen en zo.
Ik      :    Maar wat is en zo?
Hij    :    Gewoon, alles met veren. Kippen, hanen, kalkoenen…  
Ik      :    Vogels?
Hij    :    Nee geen vogels. Alles met veren wat gefokt wordt voor consumptie.
Ik      :    Geen vogels? Kippen en zo zijn toch vogels?
Hij    :    Ja, maar niet alle vogels zijn pluimvee. Ik bedoel, je eet toch ook geen mus?
Ik      :    Uhm… Dus pluimvee zijn vogels, maar niet alle vogels zijn pluimvee.
Hij    :    Juist.
Ik      :    Het is maar dat je het weet.
Hij    :    Inderdaad.

Ik      :    Dus.

Als je álle onderwerpen hebt gehad, dan duurt zo’n file best wel lang!

Let me introduce to you: L.

Dit is hem dan: L!

Hij is werkelijk geweldig!
Wat zeg ik?
FAN-TAS-TISCH, dàt is ie!
En ik kan u met enige zekerheid vertellen, dat in het nieuwe gezinnetje van Zus en Gijs, L. toch echt de knapste is!

Ik ben heel erg benieuwd hoe L. er over een paar dagen uitziet.
Op zijn eerste dag heeft hij geweldig rossig (!) haar en donkerblauwe oogjes (maar dat schijnen alle baby’s te hebben).
Met zijn 54 centimeters en 7 pond heeft hij Zus, zijn mama, een redelijk vlotte bevalling bezorgd. Wat een lieverd, he?
 

De wereld is écht stukken beter geworden sinds 14 oktober 2008!