Dilemma

Volgens Lief heb ik vrijdag een dilemma.
Een dilemma?
Ben ik iets vergeten?
Dubbele afspraak gemaakt?
Is mijn lichte vorm van oost-indische doofheid eindelijk naar het hoofd doorgetrokken?

Helaas! Niets van dit alles.
Lief heeft het over sport. What’s new?
Vrijdag is de dameshockey finale tussen Nederland en China.
Mijn twee werelden. Zal ik de Nederlandse dames toejuichen of schreeuwen voor de Chinezen?
Ga ik voor mijn roots of ga ik voor het land waarin ik opgegroeid ben?

Laten we wel wezen:
1) ik kijk nooit, maar dan ook echt nóóit sport.
2) sport kan me gestolen worden.
3) met zo’n finale kom ik altijd als winnaar uit de bus.

 

Hij en ik: digitale televisie

Bij ons thuis hebben we digitale televisie.
Hoe dat hier terecht is gekomen?
Het ging ongeveer zo.

Hij:    “Kijk eens wat een mooie aanbieding van UPC!”
Ik :    “Vertel eens.”
Hij:    “Met deze éénmalige aanbieding krijg je digitale televisie EN gratis telefoneren
            naar alle vaste nummers in Nederland.”
Ik :    “WAT!?! GRATIS bellen? Naar ALLE vaste nummers in Nederland?”
Hij:    “Ja! En je krijgt ook nog sneller internet!”
Ik :     in alle staten van zoveel goed nieuws “DOEN! DOEN!”

En zo geschiedde het dat we digitale televisie, met sneller internet EN twee telefoons erbij kregen, waarmee ik gratis kan bellen naar alle vaste nummers in Nederand.
Allemaal leuk en aardig.
Tot de aap uit de mouw kwam.
Of beter gezegd, apen.

Allereerst dat gratis bellen.
Dat is dus echt zo.
We hoeven he-le-maal niets te betalen.
Ik stelde me urenlange gratis diepgaande gesprekken voor.
Mijn sociale leven zou opbloeien van al mijn attente belletjes.
Ware het niet dat nauwelijks iemand in onze omgeving een vaste telefoon heeft.
Niet de mensen met wie ik urenlange, diepgaande telefoontjes mee wil plegen in ieder geval.

Bovendien zijn de mensen die ik het meest bel helemaal niet in Nederland!
Niets geen gratis babbeltjes met pap of Broer. Nope. Dat kost dan weer centen. En nee, ik stap niet over op Skype. Daar snap ik niets van. Laat staan mijn ouders.

Dan dat digitale op de televisie.
Lief had voor het gemak niet vermeld dat je er zo’n dertig SPORTkanalen erbij krijgt.
Is de woensdagavond met alle Champions League en weet ik veel wat voor voet-bal-dra-ma al traumatisch genoeg. Nu kan Lief op elk gewenst moment sport op de televisie toveren. Dat doet ie dan met een magische afstandsbediening waarvan de gebruiksvriendelijkheid aangepast is op de gemiddelde man. Oftewel, druk op elke willekeurige knop en er verschijnt voetbal, tennis, golf of de Olympische Spelen op tv.

Er zijn zoveel knoppen op die behekste afstandsbediening, verschrikkelijk!
Als ik een keertje een filmpje wil kijken, begint de DVD al te lopen maar verschijnt er niets dan @#$%^& sport in beeld. Dan moet Lief er weer bij geroepen worden.
“Dit ding werkt echt niet!”
“Je moet eerst op die knop drukken, dan op die en dan die en dan die, daarna kun je DVD kijken.”
Dan ben ik natuurlijk al afgehaakt, tsss…

Het is me toch wat, digitale televisie.
Echt een verrijking in mijn leven.
UPC, bedankt!

Mini kerstdiner in juli

De gasten:

Familie met aanhang

Het menu:

Aperitief   
bruschetta met tomaten-uisalsa
stokbrood kruidenboter
Soep
huisgemaakte tomatensoep met groenterisolé en verse basilicum
Hoofdgerecht
Kipspies
Vegetarische balletjes op een stokje
Kipfiletje voor de kids
op een bedje van courgette, aubergine, paprika en cherrytomaatjes uit de oven
 
Bijgerechten
Tortilla de patatas
Spaanse aardappel-omelet
 
Salade Nicoise
Klassieker met tonijn, sperzieboontjes, zwarte olijven
 
Caprese Salade
Mozarella en tomaat, besprenkeld met pesto genovese
 
Boerensla
Sla, tomaat, komkommer, augurk, spekjes en een eitje
 
Nagerechten
Straciatella ijstaart met espresso-chocoladesaus
Frisse bosvruchten yoghurt ijs dessert
Caramelpudding met vanillesaus
Koffie en thee

De verrassing:

Wij gaan trouwen in 2010!

 
Het was een geslaagde en gezellige avond. En net toen ik dacht dat Lief alweer vergeten was waarom wij iedereen hadden uitgenodigd, vertelde hij het! Bij de koffie en thee.

EK 2008

Vandaag stond er een mailtje in mijn inbox.
Van Gijs, dat over drie weken het EK voetbal weer begint.
Bij dit nieuws werd meteen Alarmfase Rood ingelast.
Over drie weken, dat betekent dat ik midden in het voetbalgeweld thuiskom!

Lief en voetbal, daar komt niemand tussen.
En ik al helemaal niet.
Zet maakt-niet-uit-wat-voor-voetbalwedstrijd op tv, al is het herhaling van de zevenentachtigste divisie uit Lutjesbroek, Lief moet er naar kijken.
En zoals het een man betaamt, kan Lief maar één ding tegelijk. Oftewel:
Lief + Voetbal = No Kwangie

Het idee dat tweeëntwintigmannen en een bal of 45 als je de scheids niet meerekent de aandacht van mij zouden afpakken, daar ga ik groen en geel van zien.
Toch een beetje jammer als je na anderhalf jaar thuiskomt en meteen de vervelende zeikvriendin moet uithangen. Zo eentje die de tv uitzet vlak voor een penalty om gezellig bij kaarslicht te dineren en -jawel- te kletsen “Hoe was jouw jaar, schat?”
Ik zag al helemaal voor me hoe ik terug in het vliegtuig (en aan de kant) zou worden gezet voor die voetbalellende.

Toch maar even het EK gegoogled om mezelf gerust te stellen.
En och, wat hebben we een geluk gehad: Het hele voetbalgedoe eindigt 29 juni.
Het EK en ik zitten dus welgeteld één dag met elkaar opgescheept. En die finale? Daar slaap kom ik wel overheen!