UPC, digitale televisie en hijgende vrouwen

Toen Lief mij erin luisde wij ja zeiden tegen UPC voor digitale televisie met alle poespas,

kwam er gratis een afstandsbediening bij met wel honderdtachtig knopjes. Ik heb de dingen niet geteld, maar u begrijpt: héél veel knopjes.

Mensen, wat een ellende!
Zoveel knoppen en tóch nog drie afstandsbedieningen nodig hebben.
En die moet je soms door elkaar gebruiken.

Eerst die van de DVD-speler, dan die van UPC, dan die van de televisie zelf en dan maar hopen dat je nog op tijd bent om een glimp van McDreamy op te vangen.

Nog zo’n probleem.
Dat er in de late uurtjes een blote vrouw naar je zit te fluisteren en ik echt niet weet hoe die vrouw te laten stoppen. En ze blijft maar doorgaan: “Nul – negen- nul – neeeeegen – acht – acht – AAAACHT
Dan zet ik de tv maar uit.
Dat is één knop.
Op de televisie zelf.
Je moet er even voor opstaan.

Maar het is in ieder geval wel afgelopen met dat gehijg en gekreun. Zeikwijf.

Goed, het is even wennen en ik laat me niet graag kennen heb veel geduld.
Maar blijkbaar werkt dat niet zo bij UPC.
Geef één vinger en ze pakken niet alleen je hand, nee, heel je arm grijpen ze!
Een mens heeft gewoon geen privacy meer door die digitale televisie.
Want wat heeft UPC nu weer geregeld voor de ‘trouwe’ abonnees?

Mensen die elke maand netjes hun rekening betalen en daarvoor VOETBAL in de plaats krijgen?

Een actie!
En wat voor één!
Een MAAND lang gratis SPORT1 erbij.
Bovenop alle live uitzendingen van de Eredivisie.
Nu heb ik er genoeg van.
Waar kan ik mijn abonnement opzeggen?

Hij en ik: digitale televisie

Bij ons thuis hebben we digitale televisie.
Hoe dat hier terecht is gekomen?
Het ging ongeveer zo.

Hij:    “Kijk eens wat een mooie aanbieding van UPC!”
Ik :    “Vertel eens.”
Hij:    “Met deze éénmalige aanbieding krijg je digitale televisie EN gratis telefoneren
            naar alle vaste nummers in Nederland.”
Ik :    “WAT!?! GRATIS bellen? Naar ALLE vaste nummers in Nederland?”
Hij:    “Ja! En je krijgt ook nog sneller internet!”
Ik :     in alle staten van zoveel goed nieuws “DOEN! DOEN!”

En zo geschiedde het dat we digitale televisie, met sneller internet EN twee telefoons erbij kregen, waarmee ik gratis kan bellen naar alle vaste nummers in Nederand.
Allemaal leuk en aardig.
Tot de aap uit de mouw kwam.
Of beter gezegd, apen.

Allereerst dat gratis bellen.
Dat is dus echt zo.
We hoeven he-le-maal niets te betalen.
Ik stelde me urenlange gratis diepgaande gesprekken voor.
Mijn sociale leven zou opbloeien van al mijn attente belletjes.
Ware het niet dat nauwelijks iemand in onze omgeving een vaste telefoon heeft.
Niet de mensen met wie ik urenlange, diepgaande telefoontjes mee wil plegen in ieder geval.

Bovendien zijn de mensen die ik het meest bel helemaal niet in Nederland!
Niets geen gratis babbeltjes met pap of Broer. Nope. Dat kost dan weer centen. En nee, ik stap niet over op Skype. Daar snap ik niets van. Laat staan mijn ouders.

Dan dat digitale op de televisie.
Lief had voor het gemak niet vermeld dat je er zo’n dertig SPORTkanalen erbij krijgt.
Is de woensdagavond met alle Champions League en weet ik veel wat voor voet-bal-dra-ma al traumatisch genoeg. Nu kan Lief op elk gewenst moment sport op de televisie toveren. Dat doet ie dan met een magische afstandsbediening waarvan de gebruiksvriendelijkheid aangepast is op de gemiddelde man. Oftewel, druk op elke willekeurige knop en er verschijnt voetbal, tennis, golf of de Olympische Spelen op tv.

Er zijn zoveel knoppen op die behekste afstandsbediening, verschrikkelijk!
Als ik een keertje een filmpje wil kijken, begint de DVD al te lopen maar verschijnt er niets dan @#$%^& sport in beeld. Dan moet Lief er weer bij geroepen worden.
“Dit ding werkt echt niet!”
“Je moet eerst op die knop drukken, dan op die en dan die en dan die, daarna kun je DVD kijken.”
Dan ben ik natuurlijk al afgehaakt, tsss…

Het is me toch wat, digitale televisie.
Echt een verrijking in mijn leven.
UPC, bedankt!