Uitstellerites

Ik ben een uitsteller eerste klas.

Deadlines zijn zo dodelijk nog niet. Racen tegen de klok is een uitdaging en planningen zijn er om overtreden te worden.

 

Dus moet er op de avond voor vertrek nog gewassen worden. En gepakt (waarbij poging 643 wederom mislukt is – vandaar dit logje). Want. Het was allang duidelijk dat de Grote Reis voor de deur stond. En daar word ik een beetje opstandig van. In combinatie met een gezonde dosis hoogmoed (ik doe dat wel snel, snel) kan dit maar één ding betekenen: Morgen eerder opstaan en kijken of het dán nog te redden valt.

 

Dat uitstellen heeft ook zo zijn voordelen, hoor! Alles wat moet, moet, moet wordt zoveel mogelijk gepropt in zo min mogelijk. Hou je meer ruimte over om van het leven te genieten. Bovendien verlies je ook geen tijd en moeite in perfectionisme; er is simpelweg geen sprake van ‘kan het nóg beter?‘ of ‘laat ik het maar opnieuw proberen’ als alles in one take perfect moet zijn.

 

En ach, je weet: het tegenovergestelde van uitstellen is AANstellen!

Nog even een censuur-update:
Alle andere Punt.nl-ers zijn ondertussen weer te bezoeken.
Mijn punt is helaas nog steeds geblokeerd. Bovendien is Statcounter (die bijhoudt wie hier op bezoek komt) tegenwoordig ook niet meer te bereiken. Ik wil hierbij China graag bedanken voor de eer. Had niet gehoeven.

Beetje anders

Shanghai Pudong

Olympisch vuur door Shanghai, 23 mei 2008

Goed. 

Nu ben ik toch wel achterdochtig.

In aanloop naar de Olympische Spelen verstrakt China haar beleid. Er mogen natuurlijk alleen maar positieve berichten de wereld ingestuurd worden.

Is Hyves normaal gesproken al een geblokkeerde site. Nu kun je die blokkade niet eens meer omzeilen met Ultrasurf, een programma dat strijdt voor Privacy, Security and Freedom.

Voor de techneuten onder ons: Ultrasurf brengt je server onder een ander IP adres aan de man, waardoor je onbeperkte toegang hebt tot het wereldwijde web. 

Waarom Hyves geblokkeerd is, terwijl Facebook gewoon te gebruiken is, dat begrijp ik ook niet. Is het misschien omdat Nederlanders altijd en overal een mening over hebben? Geen idee. Als je de Chineesjes moet geloven, heb ik een slechte internetverbinding.

Een selectieve internetverbinding, zullen ze bedoelen!

Ben benieuwd hoe lang China dit beleid kan volhouden. En hoeveel geld en mankracht geïnvesteerd wordt om internetcensuur naar wens te kunnen voeren. Wegen die kosten op tegen wat het oplevert?

Toch vreemd. En een beetje gek. Laten we zeggen: erg anders.

Niet nog meer voetbal!

Even voor de duidelijkheid: Ik hou NIET van voetbal.

Helaas wordt daar in mijn omgeving weinig rekening mee gehouden. Te pas en te onpas verschijnen er beelden op tv, kopt NU.nl met de uitslagen en bespreken taxichauffeurs hun poule-uitslagen met me.

Het is net als toen Edison Chen zijn computer met kuren naar de handyman bracht. Overal in Hong Kong zag je alleen nog foto’s en beelden van “beroemde” meisjes met een zwarte balk. Niet voor het gezicht natuurlijk, dan zie je niet meer dat het beroemde meisjes zijn. Op tv, in tijdschriften, overal zag je die balk met meisjes. Bovendien had iedereen een mening die gehoord moest worden, zo van “schandalig”, “rolemodel” en “voorbeeldfunctie” (alsof wij allemaal massaal uit de kleren gingen na One night in Paris, ik bedoel maar).

Gelukkig hou je het EK nog best buiten de deur door buiten Europa te blijven. En als je de televisie uitlaat en bij NU.nl meteen doorklikt naar het Achterklap-gedeelte, zie je er toch maar weinig van. Heerlijk!

Nog zes dagen en er is geen ontkomen meer aan. Ik vrees dat ik naarstig op zoek moet naar oranje kleding (zó fout) en – volgens Gijs – met een vlaggetje op de wang rondloop.
Ach ja, wie weet wat er vanavond allemaal nog gebeurt.

Chinese vlag tussen de gebouwen

Tussen de gebouwen, Lujiazui – Pudong, Shanghai

 

Taxi (2)

Gisteren in de taxi.

Me in taxi shanghai

Me, taxi, Shanghai

Het gebruikelijke praatje met de meest originele openingszin van het afgelopen jaar:

“Jij, wat ben jij?”
“Chinees.”
“CHINEES?!?!”
“Chinees, ja.”
“Maar waarom praat jij zo?”
“Ik kom uit Hong Kong, maar ik ben in Holland opgegroeid.” **Gaap!**
“HOLLAND?!”

HOL-LAND, ja!”

En de chauffeur begon een hele tirade, met wapperende handjes en getoeter. Ik begreep er he-le-maal niets van. Had ik hem misschien beledigd? Onbedoeld op de tenen getrapt? Voor het hoofd gestoten? Wellicht heeft ie fundamentele haatgevoelens tegen Nederlanders, Chinese Nederlanders en Nederlandse Chinezen in het algemeen. Je weet maar nooit.

“Ding bu dong” zei ik dus, oftewel hoor niet kunnen, oftewel what the f*ck?!?!

“Ding bu dong a?!?” vroeg de arme man. De teleurstelling duidelijk in de ogen te lezen.

Vastbesloten zijn verhaal bij mij kwijt te kunnen, begon hij nóg meer onbegrijpelijke taal uit te slaan. Ik overwoog stiekem mijn ogen te sluiten en in een diepe slaap te vallen, toen hij opeens “Olé, olé, olé, oleeee!” zong en er een wave achteraan gooide. Dit allemaal tijdens het rijden op de snelweg, jongens! Heel gezellig!

 
“O, bal!” riep ik! Want voet-bal, dat kan ik nog niet uitspreken. Mijn Chinese voetbal-vocabulair is nogal beperkt. Zeg maar gerust onderontwikkeld. Gelukkig kwam ik niet aan het woord.
De chauffeur ratelde enthousiast door en ik maakte op uit de flarden die ik verstond, dat hij Nederland errrrug goed vond (“Van Basten! Van Basten!“), dat de Fransen maar sukkels zijn en de Zweden amateuristische kneuzen. Dat laatste kan ik ook verkeerd hebben verstaan.
Het blijft toch voetbal Chinees, hè? Onbegrijpelijk.

Local food

Shanghai ontbijt 1

 

Als een echte local koop ik tegenwoordig mijn ontbijtje bij de metro. Je betaalt er 2 RMB voor- ongeveer 0,20 euro- maar dan heb je ook wat: een thee-ei en een bekertje sojamelk.

Ook populair is milk tea, thee met melk. Hoewel ik een echte theemuts en melkfan ben, bedank ik voor deze dorstlesser. Het is me net iets te, uhm, living on the edge.
Kijk maar: