Categorie archief: kwangie denkt moeilijk

Over chios, weinig inspiratie en te snel op een knopje drukken

Geplaatst in kwangie denkt moeilijk door
Toen Kwangie bijna twee weken terug was van Rome, was er geen ontkomen meer aan:
Schrijven moet ze!
En wel A.S.A.P.
Voordat kwangie.punt.nl indut en ergens na de winter pas ontwaakt.

“Je moet weer eens schrijven!” klaagde Lief.
“Heb je al wat geschreven?” vroeg Zus.
Ook Astrid en Alice lieten van zich horen.
Of ik het weekje Rome verlengd had tot nader order.

En tegen zoveel druk, kan een mens niet op.
Dus zat Kwangie braafjes met de laptop op schoot.
Vele dagen achter elkaar.
Allerlei onzinnige blogjes te produceren.
Het één nog slechter dan het andere.

Toen ik gisteren voor de zoveelste keer een monsterlijk onnozel blog in elkaar flanste -over chíps warempel! – was de maat vol.

Chips.
Tsss…
Daar zit toch niemand op te wachten?
Zeker niet als er met die aardappelschijfjes he-le-maal niets staat te gebeuren!

Hup, computer uit!
Weg ermee!
What was I thinking?
Morgen weer een dag, hoor!

Lieve lezers, het logje hieronder had natuurlijk nooit het licht mogen zien!
In alle haast, drukte Kwangie op het verkeerde knopje et voilà een doelloos logje over chips, genaamd chios, was gepubliceerd! Zo makkelijk gaat dat! 

Chios

Geplaatst in je hebt van die dagen, kwangie denkt moeilijk door
Ik ben een chipsmonster.
Niets heerlijker dan met een zak aardappelen op de bank te hangen.
Als een Pavlov hondje kwijl ik loopt het water al in mijn mond bij het denken aan zo’n lekker grote gezinszak chips.
*Jummie!*

Alle calorieën, (on)verzadigde vetten en zout ten spijt: Ik kan er niet van af blijven.
Noem me gerust een junkie.
Ik kan er niet tegen vechten.
De verleiding is te groot.

Kwangie’s Summer Drill Program

Geplaatst in kwangie denkt moeilijk, kwangie denkt vooruit door
Onze konijnen krijgen een heropvoeding.
Aan het  Kwangie’s Summer Drill Program for Derailed Bunnies leren ze één en ander bij over Beschaving.

Tafelmanieren bijvoorbeeld.
Brokjes worden naar binnen geschrokt en weggewerkt.
Hopeloos fatsoenloos!
En dus hoort u mij ’s ochtends tegen twee wildenthousiaste konijnen roepen fluisteren:
“Rustig maar, jongens! Ruuuuuustig maar! Er is genoeg voor iedereen!”

En de toiletetiquettes.
Ook zoiets.
Hoewel ze van het vrouwelijke geslacht zijn en met mij als lichtend voorbeeld *kuch* toch echt dametjes in de dop moeten zijn, hoor ik mezelf opvallend vaak “Niet spetteren, nijntjes! Nètjes plassen!” zeggen.
Serieus!

Het is maar de vraag of de intensieve konijnentraining nog enige vormen van beschaafdheid aan kan brengen. Je kunt een konijn immers wel uit het slob halen, maar hoe haal je de sloeber uit het konijn?

Hoe dan ook.
De tijd dringt.
Nog drie dagen.
Tot ZIJ komt komen.
Papa en Moeders.

En dat is in Kwangie’s wereld zoiets als Hoog Staatsbezoek meets Inauguratie Van Individuen Met Buitenproportioneel Veel Macht.
Niets wordt aan het toeval overgelaten.
Voorbereidingen worden getroffen.
Kosten noch moeite bespaard.
Alles moet voortreffelijk spik en span.

Mams ziet namelijk álles.
Werkelijk al-les.
Ik zeg je: MEER DAN ALLES!

En als ze het niet ziet, dan ruikt ze het wel.
Mijn angstzweet.
Angst om betrapt te worden op woning-mishandeling.
Nalatigheid en verwaarlozing van het ergste soort.

Mensen, ik heb nog maar drie dagen om de boel aan kant te krijgen.
Drie dagen!
Dat is zoveel als… Helemaal niets.

Dus zit er maar één ding op: De konijntjes drillen, drillen, drillen!
Totdat zij non stop schrobben, stoffen, poetsen en boenen.
Dan komt het vast goed.

Vast.

The day after the hairstylist finished his piece of art

Geplaatst in je hebt van die dagen, kwangie denkt moeilijk door
Soms heb je gewoon zin in de kapper.
Even een knipbeurt.
Een vluggertje.

Tussen de bedrijven door.

Dan kan het zomaar gebeuren.
Dat je plaatsneemt.
Zonder afspraak.
En je dus ook niet bij de vaste kapper terecht kan.

Je weet wel, die ene, die precies weet hoe het moet.

 
Maar deze – die dan nog over is – lijkt gelukkig wel een beetje kundig.
Hij heeft in ieder geval een schaar in zijn handen.
En een fancy kapsel.

Dus mag hij je knippen.

En je zegt netjes: “Maakt niet uit!”
Als hij vraagt: “Hoeveel mag er van af?”
Misschien zeg je zelfs: “Mooi, hoor!”
Om hem moed toe te spreken.

Terwijl er zoveel haar op de grond ligt, dat je je serieus zorgen maakt of je geen skinhead bent geworden.

Wie zo roekeloos naar de kapper gaat.
En alle regie uit handen durft te geven.

Mag natuurlijk het ene na het andere compliment ontvangen!

Hier een greep uit de vele lofuitingen:
Gijs:    “Goh, ik bedoel, ik heb je nog nooit met zo’n hip kapsel gezien!”
Lief:     “Toch knap dat ze je zo’n Chinees kapsel weten aan te meten!”

Pap:    “Uhm, uh… Kort?”

Hmmm.
Ja.
Tja…
Kwangie heeft dus rigoreus betaald om er als een korte, hippe Chinees uit te zien.
Mooi is dat.

De moeders monologen

Geplaatst in je hebt van die dagen, kwangie denkt moeilijk door
Op de vroege zondagochtend.
Trippelde moeders de kamer binnen.

Voor een monoloog goed gesprek van vrouw tot vrouw.

“Zou je die konijnen niet eens naar een dierentuin brengen?”
“Hoezo?”
“Nou, dan heb je tenminste wat meer ruimte in huis.”
” … “zwijgen is de beste aanpak tegen moeders briljante ideeën
“Daarna moet je alles goed poetsen en schrobben.”
” … ” ik zwijg nog steeds
“Even hier een muurtje optrekken.”
” … “
“Hier een bed.”
” … “*ALARMBELLETJES!!*

“En dan is je kinderkamertje klaar! Heel gemakkelijk!”

U begrijpt dat ik moeders morgen met veel liefde thuis laat bezorgen bij Zus en Gijs!