Mini kerstdiner in juli

De gasten:

Familie met aanhang

Het menu:

Aperitief   
bruschetta met tomaten-uisalsa
stokbrood kruidenboter
Soep
huisgemaakte tomatensoep met groenterisolé en verse basilicum
Hoofdgerecht
Kipspies
Vegetarische balletjes op een stokje
Kipfiletje voor de kids
op een bedje van courgette, aubergine, paprika en cherrytomaatjes uit de oven
 
Bijgerechten
Tortilla de patatas
Spaanse aardappel-omelet
 
Salade Nicoise
Klassieker met tonijn, sperzieboontjes, zwarte olijven
 
Caprese Salade
Mozarella en tomaat, besprenkeld met pesto genovese
 
Boerensla
Sla, tomaat, komkommer, augurk, spekjes en een eitje
 
Nagerechten
Straciatella ijstaart met espresso-chocoladesaus
Frisse bosvruchten yoghurt ijs dessert
Caramelpudding met vanillesaus
Koffie en thee

De verrassing:

Wij gaan trouwen in 2010!

 
Het was een geslaagde en gezellige avond. En net toen ik dacht dat Lief alweer vergeten was waarom wij iedereen hadden uitgenodigd, vertelde hij het! Bij de koffie en thee.

Aan tafel!

Lief komt uit een warm en groot, Limburgs gezin.
Dat ‘Limburgs’ heeft er op zich niet zoveel mee te maken, maar ik vind het zo gezellig klinken. Een Limburgs gezinnetje. Dat is toch net eventjes anders dan een Gelders of een ons Brabants gezinnetje. Laat staan een Chinees huishouden.

Anyway.
Waar het om gaat, is dat het gezin groot is.
Twee ouders, vier kinderen; zes man in totaal.
Nu bestaan er heus wel grotere gezinnen, maar ik heb het idee dat het naar de maatstaven van tegenwoordig toch wel een behoorlijke familie is.

Het opgroeien in een groot gezin laat zo zijn sporen achter.
Naar eigen zeggen, eet Lief altijd in een rap tempo om zich te verzekeren van een tweede portie. Eet je niet vlug genoeg of treuzel je teveel dan was de pot leeg en had je maar te hopen dat je de nacht doorkwam.

Ookal zit Lief niet meer met zes man aan tafel, maar met mij alleen die niet vecht om zijn eten, want vegetarisch en vriend niet, Lief is nog altijd in staat eten in een mum van tijd weg te werken. Het is net uhm, toveren. Een, twee, drie: WEG! Waar je bijzit!
Alle gekheid op een stokje, Lief is voor de rest een welopgevoede jongen, hoor! En honger heeft hij ook nooit geleden.

Waar het écht om gaat.
Iedereen schuift bij ons aan tafel deze zaterdag.
Het begon met een smsje naar Ma. Gevolgd door eentje naar broertje en zussen. Allemaal hadden ze tijd en zin om naar Nijmegen te komen. Nu moet ik er even bij vermelden dat het gezin van zes zich in de loop der jaren heeft uitgebreid met gezellige aanhangers, zoals ik en een nieuwe generatie. Al met al (op het moment van dit logje): elf man sterk en een twaalfde op komst.

Dus moet er voor elf man gekookt worden deze zaterdag. Een klein kerstdinertje dus!
Hoe ongelooflijk ik ook ben. Bij Kerst hoort een Maaltijd. Dat is een ongeschreven regel. Zoals zout en peper, zwart en wit of dag en nacht. Ookal gaat het met Kerst om de gedachte, door alle uitsloverij is de Maaltijd het middelpunt geworden. Het is net een contradictio in terminis.

Nu zei Ma nog “Doe maar iets gemakkelijks” en “We kunnen jullie wel helpen!”, maar Lief en ik zijn al volop bezig met alle voorbereidingen. Want Kerst moet mag knallen. Decadent en volledig over the top.

 
Ookal is het juli.

EK 2008

Vandaag stond er een mailtje in mijn inbox.
Van Gijs, dat over drie weken het EK voetbal weer begint.
Bij dit nieuws werd meteen Alarmfase Rood ingelast.
Over drie weken, dat betekent dat ik midden in het voetbalgeweld thuiskom!

Lief en voetbal, daar komt niemand tussen.
En ik al helemaal niet.
Zet maakt-niet-uit-wat-voor-voetbalwedstrijd op tv, al is het herhaling van de zevenentachtigste divisie uit Lutjesbroek, Lief moet er naar kijken.
En zoals het een man betaamt, kan Lief maar één ding tegelijk. Oftewel:
Lief + Voetbal = No Kwangie

Het idee dat tweeëntwintigmannen en een bal of 45 als je de scheids niet meerekent de aandacht van mij zouden afpakken, daar ga ik groen en geel van zien.
Toch een beetje jammer als je na anderhalf jaar thuiskomt en meteen de vervelende zeikvriendin moet uithangen. Zo eentje die de tv uitzet vlak voor een penalty om gezellig bij kaarslicht te dineren en -jawel- te kletsen “Hoe was jouw jaar, schat?”
Ik zag al helemaal voor me hoe ik terug in het vliegtuig (en aan de kant) zou worden gezet voor die voetbalellende.

Toch maar even het EK gegoogled om mezelf gerust te stellen.
En och, wat hebben we een geluk gehad: Het hele voetbalgedoe eindigt 29 juni.
Het EK en ik zitten dus welgeteld één dag met elkaar opgescheept. En die finale? Daar slaap kom ik wel overheen!