Categorie archief: hij & ik

Hij en ik: over kerstkadootjes en zo

Geplaatst in hij & ik door
Aangezien het vandaag 1 november is:

Ik    :    Weet je al wat je voor kerst wilt?
Hij  :    Nee…?
Ik    :    Denk je er dan vast over na?
Hij  :    Okee.
Ik    :    Als je iets weet, moet je dat maar even laten weten.
Hij  :    Dat is goed.
Ik    :    Niet vergeten, he? Ik bedoel, het is al bijna zover.
Hij  :    Zal ik doen.
Ik    :    Fijn. Dank je wel.

(…)

Hij  :    Weet jij het soms al?

 
 
Gewoonlijk mist Lief feilloos alle kleine hints en subtiele aanwijzingen. Daar kan hij echt Holland’s got talent mee winnen. Maar om nu achter alles iets te zoeken?

   
 
kwangie moet helaas rust houden, wil zij weer in staat zijn tot fanatieke tennistoernooien. Mocht zij u minder vaak bezoeken, dan is zij u zeker niet vergeten.

Hij en ik: in de file op de A2

Geplaatst in hij & ik, kwangie denkt moeilijk door
Ik      :    Lief…
Hij    :    …Ja?     …nu komt het…
Ik      :    Wat is eigenlijk pluimvee?
Hij    :    Gewoon, kippen en zo.
Ik      :    Wat is en zo?
Hij    :    Kippen, hanen en zo.
Ik      :    Maar wat is en zo?
Hij    :    Gewoon, alles met veren. Kippen, hanen, kalkoenen…  
Ik      :    Vogels?
Hij    :    Nee geen vogels. Alles met veren wat gefokt wordt voor consumptie.
Ik      :    Geen vogels? Kippen en zo zijn toch vogels?
Hij    :    Ja, maar niet alle vogels zijn pluimvee. Ik bedoel, je eet toch ook geen mus?
Ik      :    Uhm… Dus pluimvee zijn vogels, maar niet alle vogels zijn pluimvee.
Hij    :    Juist.
Ik      :    Het is maar dat je het weet.
Hij    :    Inderdaad.

Ik      :    Dus.

Als je álle onderwerpen hebt gehad, dan duurt zo’n file best wel lang!

Happy meal

Geplaatst in hij & ik, je hebt van die dagen, kwangie denkt moeilijk door

Als je je Liefje een financiele meevaller kunt bezorgen door een Happy Meal te nemen, dan doe je dat!

Daarom gingen wij onlangs effekes langs de McDonalds.
Niet voor een Happy Meal natuurlijk.
Nee, wij gaan voor het zware geschut.
En omdat we zelf altijd een gruwelijke hekel hebben aan treuzelaars, hadden we in de auto al bedacht wat we gingen eten.
Hij: een grote Big Tasty met bacon menu, cola en dubbele frietsaus.

Ik: een groenteburger en kleine frietjes. Een keer frietsaus.

Gelukkig was het niet al te druk in de Mac en konden we snel onze bestelling plaatsen:

“Een grote Big Tasty met bacon menu, cola en dubbele frietsaus, alsublieft…”
“U wilt een menu?”
“Inderdaad, een grote Big Tasty met bacon menu, cola en dubbele frietsaus…”
“Is er verschil tussen een Big Tasty met bacon of niet?”
“Geen idee… Ik zie alleen dat op het bord Big Tasty met bacon staan, vandaar.”
“Ja, want hier *wijst op haar kassa* staat Big Tasty en niets van bacon.”
“Okee… ” en nu wilt u dat ik dat bij u in het kassasysteem aanpas?
“U wilt een grote menu?”
“Inderdaad. Een grote menu met cola.”
“Wat wilt u daarbij drinken?”
“Uhm, cola?” En een gehoorapparaat voor u, mevrouw!
“Dat was het?”
“Nee, ook nog een groenteburger en een kleine friet en frietsaus.”
“Een groenteburgermenu?”
“Nee, een losse groenteburger en een kleine friet en een frietsaus.”
“Dus geen menu?”

“(…)”

Gelukkig hoefden we er geen stokjes bij!

UPC, digitale televisie en hijgende vrouwen

Geplaatst in hij & ik, kwangie denkt moeilijk door
Toen Lief mij erin luisde wij ja zeiden tegen UPC voor digitale televisie met alle poespas,

kwam er gratis een afstandsbediening bij met wel honderdtachtig knopjes. Ik heb de dingen niet geteld, maar u begrijpt: héél veel knopjes.

Mensen, wat een ellende!
Zoveel knoppen en tóch nog drie afstandsbedieningen nodig hebben.
En die moet je soms door elkaar gebruiken.

Eerst die van de DVD-speler, dan die van UPC, dan die van de televisie zelf en dan maar hopen dat je nog op tijd bent om een glimp van McDreamy op te vangen.

Nog zo’n probleem.
Dat er in de late uurtjes een blote vrouw naar je zit te fluisteren en ik echt niet weet hoe die vrouw te laten stoppen. En ze blijft maar doorgaan: “Nul – negen- nul – neeeeegen – acht – acht – AAAACHT“
Dan zet ik de tv maar uit.
Dat is één knop.
Op de televisie zelf.
Je moet er even voor opstaan.

Maar het is in ieder geval wel afgelopen met dat gehijg en gekreun. Zeikwijf.

Goed, het is even wennen en ik laat me niet graag kennen heb veel geduld.
Maar blijkbaar werkt dat niet zo bij UPC.
Geef één vinger en ze pakken niet alleen je hand, nee, heel je arm grijpen ze!
Een mens heeft gewoon geen privacy meer door die digitale televisie.
Want wat heeft UPC nu weer geregeld voor de ‘trouwe’ abonnees?

Mensen die elke maand netjes hun rekening betalen en daarvoor VOETBAL in de plaats krijgen?

Een actie!
En wat voor één!
Een MAAND lang gratis SPORT1 erbij.
Bovenop alle live uitzendingen van de Eredivisie.
Nu heb ik er genoeg van.
Waar kan ik mijn abonnement opzeggen?

Hij en ik: over lunchen om 12 uur

Geplaatst in hij & ik, kwangie denkt moeilijk door
Maandagochtend 11 uur:

Ik   :     Ik heb honger.
Hij :     Wat wil je eten?
Ik   :     Heb jij nog geen honger?
Hij :     Nee, niet echt.
Ik   :     Dan wacht ik nog wel even.
Hij :     Moet ik iets voor je maken?
Ik   :     *op nonchalante toon*  Neuh…
Hij :     Zeker weten?
Ik   :     Ik had eigenlijk zin om ergens iets te eten. Maar alleen als jij ook wilt, hoor!
Hij :     Dat kan wel…
Ik   :     Het hoeft niet.
Hij :     Kan wel, maar je kunt toch nergens lunchen voor 12 uur.
Ik   :     Echt wel!
Hij :     Lúnchen? Vòòr 12 uur? Dat kan toch niet!
Ik   :     Dat kan echt wel, hoor! Al die dingen gaan toch om 10 uur al open!
Hij :     Maar toch niet om te lunchen!?!?!
Ik   :     Hoezo niet? Het maakt toch niet uit hoe laat het is!
Hij :     Waar dan?
Ik   :     *zet de troef in* Overal! Maar als je gewoon geen zin hebt, mag je dat best zeggen, hoor!
Hij :     Nee, dat is het niet. Ik wist gewoon niet dat je ook voor 12 uur kunt lunchen.
Ik   :     Dat kan dus wél.
Hij :     Dan gaan we toch zo.
Ik   :     Gezellig, schatje!

En we vertrekken om 12 uur precies voor een ongedwongen lunch bij het Vlaams Arsenaal.