Hij en ik: over lunchen om 12 uur

Maandagochtend 11 uur:

Ik   :     Ik heb honger.
Hij :     Wat wil je eten?
Ik   :     Heb jij nog geen honger?
Hij :     Nee, niet echt.
Ik   :     Dan wacht ik nog wel even.
Hij :     Moet ik iets voor je maken?
Ik   :     *op nonchalante toon*  Neuh…
Hij :     Zeker weten?
Ik   :     Ik had eigenlijk zin om ergens iets te eten. Maar alleen als jij ook wilt, hoor!
Hij :     Dat kan wel…
Ik   :     Het hoeft niet.
Hij :     Kan wel, maar je kunt toch nergens lunchen voor 12 uur.
Ik   :     Echt wel!
Hij :     Lúnchen? Vòòr 12 uur? Dat kan toch niet!
Ik   :     Dat kan echt wel, hoor! Al die dingen gaan toch om 10 uur al open!
Hij :     Maar toch niet om te lunchen!?!?!
Ik   :     Hoezo niet? Het maakt toch niet uit hoe laat het is!
Hij :     Waar dan?
Ik   :     *zet de troef in* Overal! Maar als je gewoon geen zin hebt, mag je dat best zeggen, hoor!
Hij :     Nee, dat is het niet. Ik wist gewoon niet dat je ook voor 12 uur kunt lunchen.
Ik   :     Dat kan dus wél.
Hij :     Dan gaan we toch zo.
Ik   :     Gezellig, schatje!

En we vertrekken om 12 uur precies voor een ongedwongen lunch bij het Vlaams Arsenaal.