Dutch people according to the Chinese

Enkele van onze collega’s zijn zo’n twee, drie maanden in Nederland geweest voor training. Nu ze alweer een tijdje in het Verre Oosten zijn, hoor ik nog regelmatig wonderbaarlijke feiten over de dutchies:

DUTCH PEOPLE ONLY EAT BREAD
Chinezen eet het liefst warm. Ontbijt, lunch, avondeten en supper. Dat die gekke Hollanders de dag doorkomen op een broodje als ontbijt, lunch en soms zelfs als diner, vinden zij uitermate vreemd. Als er al eens broodjes op het Chinese menu staan, dan worden die eerst netjes warm gestoomd.
Koud, droog brood als maaltijd. Poor dutch people.

 
DUTCH PEOPLE ONLY EAT POTATO
Aardappels worden in de Chinese keuken als groente voorbereid. In een curry of geroerbakt met andere groentes. Maar om nou elke dag aardappeltjes te eten, dat lijkt hen net zo smakeloos als elke dag worteltjes eten! (dit geldt niet voor de Chinezen uit het Noorden, maar dit even terzijde)

DUTCH PEOPLE HAVE ANOTHER DEFINITION FOR CHINESE FOOD
Een ver-weg-van-huis-Chinees die eindelijk een plaatselijke keuken tegenkomt, hoopt natuurlijk een vleugje thuis te kunnen meepikken. Maar al die gekke gerechten op de menukaart, daar worden ze niet vrolijk van. “That’s not REAL Chinese!”

DUTCH PEOPLE LIKE TO LICK THEIR FINGERS
Herken je dit? Dat je even door een tijdschrift bladert en, onbewust, je vingers langs je tong haalt voordat je de bladzijde omslaat. Vinden de Chineesjes wal-ge-lijk! Die vingers… Die gaan overal langs en dan stop jij alle onzichtbare viezigheden IN JE MOND!
Bovendien als zij hetzelfde blad doornemen, zijn zij noodgedwongen jouw speeksel aan te raken. Zou jij ooit jouw vingers in hun gegorgel willen zetten? Net zo lief willen zij jouw speeksel niet aanraken.

AMSTERDAM IS VERY FAR AWAY
Zoals zoveel andere buitenlanders, dachten de Chineesjes dat Amsterdam een ander woord voor Nederland was. Net als dat Holland ook Nederland is. Aangezien zij respectievelijk in Tilburg en in Enschede werden getraind, bleek Amsterdam heel ver weg. “More than an hour by train!”

DUTCH PEOPLE EAT BLACK TOXIC FOR FUN
Uit nieuwsgierigheid proefden ze het lekkerste snoepje van Nederland om hem weldra uit te spugen. Drop. Hoe kunnen die gekke Hollanders dat nou voor hun plezier eten? Het lijkt wel vergif!

 
AFTER SIX O’ CLOCK THERE IS NOTHING TO DO IN HOLLAND
Om zes uur sluiten de winkels, keren de mensen naar huis en zijn de straten leeg. Het is zelfs donker. Saai hoor, vinden deze 24 uur economische Chineesjes. “What do you do after six?”
En wij maar volhouden dat we het zo druk, druk, druk hebben!

Toch willen alle collega’s graag een keertje terug naar Nederland. In 2009 of in 2010 misschien.
Er valt immers nog veel te ontdekken in ons Kikkerlandje:
“Let’s visit Holland, one day or so and then go to Italy!”
One of the colleagues, 30 May 2008, Mongkok – Hong Kong

 

Over vogeltjes en zo

Het is hier heet. Broeierig. Benauwd.

Bij gebrek aan een koel hoofd, vragen we – tegen beter weten in – Broer om inspiratie. En ik heb het geweten, hoor! Dit is zijn verzoek voor het logje van vandaag: Over de vogeltjes die hier, in het dorp, zingen.

Uhm…
Eh…

Vogeltjes.

Bij Hong Kong denken de meeste mensen aan een hypermoderne stad, aan een schitterende skyline en misschien ook wel aan SARS…

Wat minder bekend is, is dat je in Hong Kong ook prachtige flora en fauna kunt vinden. En dan heb ik het niet over de arme kippetjes op de markt, die je levend mee naar huis neemt om te veroberen (niet meer mogelijk na de kippengriep, maar dat terzijde).

Mijn familie leeft niet tussen de hoge gebouwen. Wij wonen gewoon in een huis op het platteland, waar wij een simpel leventje leiden tussen de bomen en de bloemetjes en de vogeltjes. Heel veel soorten vogeltjes. Van kleine mussen tot reigers. Van papegaaien tot ‘rode billetjes’.

Rode billetjes? Rode billetjes! Kennen jullie zeker niet, he? Stadsmensen!

’s Morgensvroeg beginnen de vrolijkerds al aan hun repetoires. De een nog harder dan de andere. En ze laten zich niet op ‘snooze’ zetten, die vogeltjes. Nope. Dat gaat de hele dag zo door. Tutututut Woehoe WoeHOETjirp Tjirrrrrrrrrrrrp!

Gelukkig gaan vogeltjes met de kippen op stok en houdt het fluitconcert op met het vallen van de avond. Dit betekent geenszins dat de rust in het dorp wederkeert. In grote getale zorgen kikkers en padden voor een avondvullend programma. De enthousiastelingen weten niet van ophouden en kwaken door tot in de late uurtjes.

Knaller van de avond is een intiem concert in bed, featuring: de Mug.

Het is heerlijk rustig hier in ons dorp.

China Delay Airlines

“Flight MU 725 is delayed. We will announce the new boarding time soon.”

China Delay Airlines – 28 May 2008, Shanghai Pudong Airport

Als je op World’s Most Boring Airport moet wachten, zit er niets anders op dan je kennis uit te breiden. Altijd handig, die weetjes over het verrassingshuwelijk van Mariah Carey. Kan zomaar een Triviant vraag worden.
Alles beter dan voor je uit kijken…
Shanghai airport 2
Of naar het plafond staren…
Shanghai airport
Uiteindelijk om 2:00 in het dorp aangekomen, waar:
  • broer al op een oor lag (want moest gewoon weer werken);
  • paps all my favourite food in huis heeft gehaald, zodat ik geen honger hoef te lijden;
  • moeder mij vanmorgen begroette met “Jij bent vroeg wakker, zeg! Ik ga! Doei!!”
  • het er vandaag zo uitziet:

    Hong Kong rain

Bakje koffie

Als ik iets onbegrijpelijk vind, dan is het wel koffie.
De aroma’s die vrijkomen als er koffie wordt gezet… Heerlijk!
Maar zodra je eraan begint te sippen, kan ik alleen maar concluderen dat ik het walgelijk vind! Vies, sterk en bitter. Bepaald geen drankje dat je voor je lol nuttigt.

Toch onderneem ik regelmatig een nieuwe poging om het te leren drinken. “Waarom toch?”, denk ik dan, als ik met man en macht die nare smaak uit mijn mond wegwerk. Heb het geprobeerd met véél melk en véél suiker en nog krijg ik het niet weg. Caffe latte en cappuccino gaan nét als ik mijn neus dichtknijp en alles achter in de keel laat stromen. Maar ja, het klinkt zo gezellig, he? “Effe een bakkie doen.”

Vandaag opnieuw geprobeerd koffie te waarderen. Op het werk. Zo tegen tweeën toen ik in slaap dreigde te kukkelen, ben ik naar de keuken gestrompeld. Daar staat namelijk zo´n superdeluxe koffiezetapparaat. Inclusief stoompijpje. Heel cool. Alleen lastig dat die moderne apparaten een eigen wil hebben. Er stond iets van [cleaning] op het schermpje en dan kun je op alle knoppen drukken die je wilt, maar koffie wordt er niet gezet. Erg vervelend, aangezien ik gewend ben iedere noodkreet om schoonmaak te negeren. Even een mevrouwtje, ayi, erbij geroepen om de boel schoon te maken (lui, he?)

Goed, machine klaar. Kopje eronder gezet en vervolgens aangelengd met heel veel water. Eens kijken hoe dat smaakt! Nou, niet dus! Zo sterk, dat spul! Zelfs aangelengd sperden de spleetoogjes open! WOW!

Voorlopig laat ik het hier maar bij, want van al het gestuiter in de uren die daarop volgen, word je toch alleen maar moe. Doe mij maar een kopje thee!