Hij en ik: trekken naar het Verre Zuiden

Lief en ik gaan een dagje naar het Verre Zuiden.
En wel naar wereldstad Maastricht.
Zo’n grote reis vraagt om een goede voorbereiding, reisschema’s en duidelijke planningen.

Anders krijg je irritaties.

Ik:    “Wat wil je in Maastricht allemaal doen?”
Hij:   “Geen idee…”
Ik:    “Er zijn daar twee H&Ms. Daar kun je wel een dag mee vullen.”

Hij:    …

Zwijgen is toestemmen, vindt u ook niet?
 
 
 
 
Update 21:00
Maastricht is een super stad!
Lekker Chinees gegeten.
H&M bewonderd (was mooooooi!)
ibendebiben nog even ‘Hoi’ gezegd.
En weer teruggereden naar Nijmegen.
 
Opvallend detail: met zoveel Limburgers om ons heen, leek het zowaar of Lief echt ‘Hollands’ sprak!

Krottenwijken miljonair

Trendsetter als ik niet ben, heb ik dan eindelijk Slumdog Millionair gezien.
Hij draaide nog in de bioscopen. maar niet lang meer! Ga dus deze week nog, mensen!
Waar ik plaats nam met vriendinnetje Ingmar.
Om af en toe de ogen flink dicht te knijpen.

En zo nu en dan diep te zuchten.

Maar mensen, wat een film!
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Van mij mogen moeten ze veel meer van zulke films maken!

First date

Na wat wikken en wegen, toch maar contact opgenomen met een orthodontist.

Nu het nog kan, laten we er maar geen gras overheen groeien!

Hup.
Even googlen.
En daar is dan die orthodontist in de buurt!
Waar je je online kunt aanmelden.
Send.

Klaar!

Dagen verstreken.
Zonder enig bericht.

Of telefoontje.

Ik dacht nog.
Pfff!
Wat duurt dit lang.
Dat wachten op antwoord.
Zo lang laat je een dame toch niet wachten?
Laat staan een dame met scheve tanden!
Ik overwoog een boos telefoontje te plegen.
Om een afspraak af te dwingen.
Met welgemeende excuses.

Maar aangezien de orthodontist meer martelwerktuigen bezit dan me lief is, leek me dat eventjes niet zo heel erg verstandig.

Dus zat er niets anders op dan gewoon te wachten.
Op een teken van leven.

Of gewoon een telefoontje.

Het had zeker niet langer moeten duren.
Maar vandaag lag ie er dan toch.
In de brievenbus.
Een brief.
Aan de heer L.

Ik dus.

“Geachte heer L.”, zei de brief,

“Gaarne zien wij u voor een eerste consult bij ons in de praktijk op: Maandag 11-01-2010 10:00 uur

En nee, mensen, het is géén schrijffout.
In 2009 ben ik gewoon niet welkom.
Niets geen voor-je-dertigste-beugel-vrij.

Want de orthodontist heeft gewoon geen tijd voor mij!

Maar de eerste afspraak is er.
En in 2010 zien we vast en zeker een lijdensweg beugel tegemoet!

Hij en ik: zijn een nét-niet-Nicci-French

Zoals sommigen van jullie wellicht weten, is Lief verbonden aan kwangie.punt.nl als creatief directeur. Bij het gehele proces betrekken we Lief. En niet zelden worden zijn diepzinnig gemompel opmerkingen meegenomen in een logje hier en daar.
Dat gaat ongeveer zo:

Ik:    “Zeg eens iets leuks!”
Hij:   “Dat kan ik niet op commando.”

Het is dan ook belangrijk dat alle logjes langs zijn eindredactie gaan.
Soms sneuvelen wat logjes, zo nodig voeren we nog wat cosmetische ingrepen uit, maar meestal is Lief het meest enthousiast van allemaal:

Ik:     “Lees dit eens!”
Hij:    …. *leest* ….
Ik:     “Je lacht helemaal niet!”
Hij:    “O, ha ha HA!”
Ik:     “Dank u.”

Ook in de nabeschouwing is Lief een niet te missen factor.
Hij:    “Kijk! Je hebt al één reactie!”
Ik:     “Als jij nou ook eens reageert, dan heb ik er twee! Dat staat minder zielig!”

U ziet: Wij werken nauw samen bij de totstandkoming van alle logjes.
Wat dat betreft zijn wij een soort van Nicci French.
Maar dan minder literair.
En met nog veel minder lezers.
Bovendien schrijft de ‘French’ in dit geval helemaal niet mee.
Dus laat die hele vergelijking maar weer zitten.

Hoe het ook zij.
Lief levert een grote bijdrage aan kwangie.punt.nl met zijn betrokkenheid en tomeloze inzet.
En daarom wil ik Lief graag even in het zonnetje zetten.
Doet u mee?
 

Hoe je Kwangie op de kast jaagt

Bij binnenkomst:
“Hoe was je dag?”
“Goed, hoor!”
“Druk?”

“Nee, viel wel mee.”

Tien minuten later.
“Hoe was je dag? Druk?”

“Nee, viel wel mee.”

Nog eens tien minuten later.
“Hoe was je dag? Druk?”
“Nee, ma, het was niet zo druk, hoor. Dat zei ik net toch ook al!”
“Nou nou, volgens mij heeft iemand het te druk gehad vandaag!”