Over chios, weinig inspiratie en te snel op een knopje drukken

Toen Kwangie bijna twee weken terug was van Rome, was er geen ontkomen meer aan:
Schrijven moet ze!
En wel A.S.A.P.
Voordat kwangie.punt.nl indut en ergens na de winter pas ontwaakt.

“Je moet weer eens schrijven!” klaagde Lief.
“Heb je al wat geschreven?” vroeg Zus.
Ook Astrid en Alice lieten van zich horen.
Of ik het weekje Rome verlengd had tot nader order.

En tegen zoveel druk, kan een mens niet op.
Dus zat Kwangie braafjes met de laptop op schoot.
Vele dagen achter elkaar.
Allerlei onzinnige blogjes te produceren.
Het één nog slechter dan het andere.

Toen ik gisteren voor de zoveelste keer een monsterlijk onnozel blog in elkaar flanste -over chíps warempel! – was de maat vol.

Chips.
Tsss…
Daar zit toch niemand op te wachten?
Zeker niet als er met die aardappelschijfjes he-le-maal niets staat te gebeuren!

Hup, computer uit!
Weg ermee!
What was I thinking?
Morgen weer een dag, hoor!

Lieve lezers, het logje hieronder had natuurlijk nooit het licht mogen zien!
In alle haast, drukte Kwangie op het verkeerde knopje et voilà een doelloos logje over chips, genaamd chios, was gepubliceerd! Zo makkelijk gaat dat! 

Hij en ik: zijn een nét-niet-Nicci-French

Zoals sommigen van jullie wellicht weten, is Lief verbonden aan kwangie.punt.nl als creatief directeur. Bij het gehele proces betrekken we Lief. En niet zelden worden zijn diepzinnig gemompel opmerkingen meegenomen in een logje hier en daar.
Dat gaat ongeveer zo:

Ik:    “Zeg eens iets leuks!”
Hij:   “Dat kan ik niet op commando.”

Het is dan ook belangrijk dat alle logjes langs zijn eindredactie gaan.
Soms sneuvelen wat logjes, zo nodig voeren we nog wat cosmetische ingrepen uit, maar meestal is Lief het meest enthousiast van allemaal:

Ik:     “Lees dit eens!”
Hij:    …. *leest* ….
Ik:     “Je lacht helemaal niet!”
Hij:    “O, ha ha HA!”
Ik:     “Dank u.”

Ook in de nabeschouwing is Lief een niet te missen factor.
Hij:    “Kijk! Je hebt al één reactie!”
Ik:     “Als jij nou ook eens reageert, dan heb ik er twee! Dat staat minder zielig!”

U ziet: Wij werken nauw samen bij de totstandkoming van alle logjes.
Wat dat betreft zijn wij een soort van Nicci French.
Maar dan minder literair.
En met nog veel minder lezers.
Bovendien schrijft de ‘French’ in dit geval helemaal niet mee.
Dus laat die hele vergelijking maar weer zitten.

Hoe het ook zij.
Lief levert een grote bijdrage aan kwangie.punt.nl met zijn betrokkenheid en tomeloze inzet.
En daarom wil ik Lief graag even in het zonnetje zetten.
Doet u mee?
 

Mission Impossible: Almost Accomplished!

Kwangie vertrok om 5:00 uit haar bedje.
Stapte om 6:15 op de trein.
Haalde netjes de aansluiting in Zwolle.
Boemelde zonder vertraging door naar Groningen.
En kwam netjes op tijd aan in het Hoge Noorden.

Kwangie vertrok om 17:00 van het werk.
Stapte om 17:15 in de trein.
Haalde netjes de aansluiting in Zwolle.
Boemelde zonder vertraging door naar Nijmegen.
En kwam netjes op tijd aan in de Keizerstad.

Niets geen spanning en sensatie.
Of hevige frustratie.
Of hemeltergende, hartverscheurende ontberingen.

De barre tocht naar de Verweggistan van de Lage Landen verliep dus boven verwachting voorspoedig.
Smetteloos.
Vlekkeloos.
Kortom.
Saai.

Van zoveel saaiheid, krijg je saaie logjes.
En van saaie logjes wordt niemand blij. *Gaap!*
Zeg nou zelf.
Wie zit  te wachten op een logje over één of andere muts, die urenlang in de trein zat.
En dat er onderweg he-le-maal niets gebeurde?
Nichts, nothing, nada!

Vandaar dat ik de NS een herkansing geef.
Een nieuwe poging om het allemaal eens goed fout te doen.
Gewoon zoals we van ze gewend zijn.

Morgen.
NS and me.
Kom maar op!