Mijn moeder voelde zich de hele dag al onrustig.
Even liggen op de bank wisselde ze af met korte rondjes lopen door het huis.
Een lichte kramp golfde door haar buik.
Het is mijn broer die vandaag geboren zal worden.
Maar dat weet ze nog niet.

Ze besluit op bed te gaan liggen.
De dekens voelen koud aan.
Hoe kan het toch altijd koud zijn hier?
Zachtjes wrijft ze over haar buik.
“Hopelijk heb je het warm daar binnen, Kleine.”

En ze denkt aan Hong Kong.
Hoe de zon op de huid brandde als ze op het veld werkte.
Dat de zomers zo heet zijn, dat niets genoeg koelte kon bieden.
Zelfs schaduw niet.

Het ergste was het water halen.
Als ze in het dorp verderop water moest halen, schroeide de zon pijnlijk op haar vermoeide schouders.
Ze voelde de druk van de kruiken nog op haar lijf.

Hier hoefde ze nooit water te halen.
Hier was een kraan.
En als een wonder, stroomde het water uit de kraan wanneer je maar wilt.
Als je het dichtdraaide, stopte het.
Maar het raakte nooit op.
Ze was blij dat haar kindje nooit water hoefde te halen.

Wat zou de Kleine dan later gaan doen?
Als het een jongen is, hoopt ze dat hij dokter wordt.
Dokters zijn slim.
En ze kunnen mensen redden.
Ja, dokter. Dat is een mooi beroep.
Als het een meisje is, hoopt ze dat ze met een dokter trouwt.
Dan kan ze goed voor de dokter zorgen, die op zijn beurt weer voor heel veel mensen zorgt.
Haar gedachtes worden onderbroken door een wee.
Het gaat beginnen…
———————————————————————————————————–

Vandaag is het 38 jaar geleden dat mijn broer geboren werd.
Hij wordt geen dokter, maar wel een doctorandus.
Mijn moeder mag bijzonder trots zijn op haar eerste kind.

Lieve broer, van harte gefeliciteerd!
Jammer dat we zo gescheiden zijn door kilometers.
Ik hoop dat je weet dat ik elke dag feest vier, omdat ik je zusje mag zijn.
Fijne verjaardag!