Zomers dagje

Wat te doen als het laatste beetje vertrouwen binnen je relatie weg is?
Als je al zo vaak op de proef bent gesteld, dat je door schade en schande beter zou moeten weten?

Dan zou je toch echt een keertje beter moeten weten.

Neem nu vandaag.
Lief beloofde plechtig dat het twee-en-twin-tig graden zou worden.
Ik citeer: “Echt een zomers dagje.”

Dat is wat Lief zei.

Nou, de zon was in geen velden te bekennen.
En de tweeëntwintig?

Dat haalde het kwik al helemáál niet.

Regenwolken.
Díe waren er ja!
En een heleboel vreemde blikken op straat.

Van dik aangeklede mensen met laarzen aan tegen opspattend water.

Want.

Kwangie stapte op slippertjes met blote benen in een rokje de deur uit.

Dus.
Wat te doen als het laatste beetje vertrouwen binnen je relatie weg is?
Gewoon weer op Piet Paulusma bouwen!

Chios

Ik ben een chipsmonster.
Niets heerlijker dan met een zak aardappelen op de bank te hangen.
Als een Pavlov hondje kwijl ik loopt het water al in mijn mond bij het denken aan zo’n lekker grote gezinszak chips.
*Jummie!*

Alle calorieën, (on)verzadigde vetten en zout ten spijt: Ik kan er niet van af blijven.
Noem me gerust een junkie.
Ik kan er niet tegen vechten.
De verleiding is te groot.

The day after the hairstylist finished his piece of art

Soms heb je gewoon zin in de kapper.
Even een knipbeurt.
Een vluggertje.

Tussen de bedrijven door.

Dan kan het zomaar gebeuren.
Dat je plaatsneemt.
Zonder afspraak.
En je dus ook niet bij de vaste kapper terecht kan.

Je weet wel, die ene, die precies weet hoe het moet.

 
Maar deze – die dan nog over is – lijkt gelukkig wel een beetje kundig.
Hij heeft in ieder geval een schaar in zijn handen.
En een fancy kapsel.

Dus mag hij je knippen.

En je zegt netjes: “Maakt niet uit!”
Als hij vraagt: “Hoeveel mag er van af?”
Misschien zeg je zelfs: “Mooi, hoor!”
Om hem moed toe te spreken.

Terwijl er zoveel haar op de grond ligt, dat je je serieus zorgen maakt of je geen skinhead bent geworden.

Wie zo roekeloos naar de kapper gaat.
En alle regie uit handen durft te geven.

Mag natuurlijk het ene na het andere compliment ontvangen!

Hier een greep uit de vele lofuitingen:
Gijs:    “Goh, ik bedoel, ik heb je nog nooit met zo’n hip kapsel gezien!”
Lief:     “Toch knap dat ze je zo’n Chinees kapsel weten aan te meten!”

Pap:    “Uhm, uh… Kort?

Hmmm.
Ja.
Tja…
Kwangie heeft dus rigoreus betaald om er als een korte, hippe Chinees uit te zien.
Mooi is dat.

De moeders monologen

Op de vroege zondagochtend.
Trippelde moeders de kamer binnen.

Voor een monoloog goed gesprek van vrouw tot vrouw.

“Zou je die konijnen niet eens naar een dierentuin brengen?”
“Hoezo?”
“Nou, dan heb je tenminste wat meer ruimte in huis.”
” … “zwijgen is de beste aanpak tegen moeders briljante ideeën
“Daarna moet je alles goed poetsen en schrobben.”
” … ” ik zwijg nog steeds
“Even hier een muurtje optrekken.”
” … “
“Hier een bed.”
” … “*ALARMBELLETJES!!*

“En dan is je kinderkamertje klaar! Heel gemakkelijk!”

U begrijpt dat ik moeders morgen met veel liefde thuis laat bezorgen bij Zus en Gijs!

Hoe je Kwangie op de kast jaagt

Bij binnenkomst:
“Hoe was je dag?”
“Goed, hoor!”
“Druk?”

“Nee, viel wel mee.”

Tien minuten later.
“Hoe was je dag? Druk?”

“Nee, viel wel mee.”

Nog eens tien minuten later.
“Hoe was je dag? Druk?”
“Nee, ma, het was niet zo druk, hoor. Dat zei ik net toch ook al!”
“Nou nou, volgens mij heeft iemand het te druk gehad vandaag!”