Gezocht: inspiratie

Toaske begon er al over.
Ook Gijs deed zijn beklag.
Die fiets, die hebben we nou wel gezien.
Tijd voor een nieuw logje!

En zo neem ik plaats achter de laptop om een stuk uit de mouw te schudden.
*schud*
*schud*
*schud*

“Ik ga een nieuw stuk schrijven!”, roep ik.
“Waarover dan?” vraagt Lief.
“Geen idee!!”
En ik heb werkelijk geen idee, lieve mensen!

Moet ik de wereld weer eens lastig vallen met onze trouwsores?
Come on, Kwangie! Trouwen is zoooo Wesley & Yolanthe. Boooooring!!

 
Of zal ik vertellen hoe geweldig mijn niet-zo-nieuwe-fiets-meer fietst?
O nee, die hadden ze allemaal alweer gezien.
 
Nee, wacht! Ik kan natuurlijk schrijven over mijn neefje en alle woordjes die hij zegt tegenwoordig.

Meer, auto, uit, nee, twee auto’s, jie jie (tante), koek, peer, grote auto, kikker, zitten, fiets, vlieg, groene auto, ome Rrrrr., Robben, mama, papa, auto auto… Je merkt nu al waar zijn passie ligt!

 
Of weer een zinnig gesprek tussen Lief en mij transcriberen?
Ik    :    “Waarom krijgt hij een gele kaart?” bij de wedstrijd Ajax-Paok Saloniki   
Hij  :    “Omdat hij niet wachtte op het fluitje van de scheids.”
Ik    :    “Moet dat dan?”
Hij  :    “Wel als hij dat zo duidelijk aangeeft. Hij wees uitdrukkelijk op zijn fluitje ten teken dat de speler moest wachten met zijn vrije trap, zodat hij de muur kan zetten.”
Ik    :    “Hoe kan het toch dat je…”
Hij  :    “…alles van voetbal weet?”
Ik    :    “Nee, dat je wat voetbal betreft, altijd meer dan twee woorden gebruikt!”
Hij  :    “Weet niet.”

Of zal ik stiekem toch nog een kleine update geven over De Grote Dag met het risico dat ik voortaan als Die Idiote Trouwgek door het leven ga?
Ring is besteld, jurk mag bijna opgehaald worden en de schoenen zijn binnen. Zelfs de accessoires zijn bijna compleet – voor zover je ooit genoeg sieraden kunt hebben – maar Lief heeft nog niets gekocht voor 3 september. Daarom hou ik hem extra goed in de gaten om me ervan te verzekeren dat ie niet al het geld heeft opgespaard om zich vóór 3 september nog in Tokyo te vestigen!!

 
Hoe dan ook.
Lieve bezoekers, ik weet het ook allemaal niet meer!
Wat leest de mens tegenwoordig graag?
Wat wil je allemaal weten over het leven van een muts?
Laat het gerust even weten en ik zal proberen er iets van te breien!
Met eeuwige dank en vele credits voor de inspirator natuurlijk!

De gelukkige huisvrouw

Soms heb je als vrouw gewoon even bevestiging nodig…

 

Ik        :    Lief?
Hij      :    Ja?
Ik        :    Als je één ding mag noemen wat je bijzonder aan mij vindt, wat zou je dan zeggen?
Hij      :    Alles!
Ik        :    Zo gemakkelijk maak je je er niet van af!! Zeg nou eens even!
Hij      :    Gewoon. Ik weet niet. Waarom mag het niet alles zijn?
Ik        :    Omdat je maar één ding mag noemen!
Hij      :    Pfff… Ik kan daar zo geen antwoord op geven, hoor!
Ik        :    NIET?!?! Dramaqueen Kwangie verschijnt ten tonele.
                Weet je he-le-maal NIETS te noemen? Vind je dan NIETS leuk aan mij? Wil je dan nog wel met mij trouwen als je mij eigenlijk niet zo leuk vindt??
Hij      :    *De eerste zweetdruppeltjes staan al op het voorhoofd* Nee, dat zeg ik toch helemaal niet?
Ik        :    Nou, als iemand mij vraagt wat ik zo bijzonder aan jou vind, dan heb ik altijd een hele lange lijst die ik op kan sommen.
Hij      :    *Komt er niet tussen*
Ik        :    Dat ik je intelligentie bewonder bijvoorbeeld en dat je zo grappig bent. Dat je zoveel koffie drinkt en nog steeds geen maagzweer krijgt… Ik weet wèl wat ik bijzonder aan jou vind! Ik snap echt niet waarom je helemaal niet weet waarom je mij leuk vindt!
Hij      :    Okee. Eén ding. Wat ik bewonder. Aan jou… Is…
Ik        :    …

Hij      :    Jij kan zo fanatiek stofzuigen!

En dat lijkt mij een prima basis voor een geweldig huwelijk!

Ik ben twee en ik zeg: “Nee!”

Afgelopen week is het twee jaar geleden dat Kwangie haar allereerste stukje het universum in stuurde. Wij zijn ondertussen 733 dagen, 222 logjes en acht (!) kilo’s verder, maar dat weerhoudt me er niet van om de wereld te voorzien van nutteloze feiten.

Zoals deze.
Ik stond vandaag voor het eerst sinds jaren weer eens op de weegschaal en toen zag ik de teller steeds verder omhoog schieten.
Mijn mond viel open van de acht extra kilo’s die ik aan mijn lijf heb gegeten geschonken.

Ik twijfelde geen moment: Het roer moet om!

Ik      :    “Ik stop met snoepen!”
Hij    :    “Hmmm…”
Ik      :    “Serieus! Dit kan zo niet meer!”

Terwijl ik een uitgebreid betoog voerde over de trouwjurk obesitas en bollende buiken, waar geen kinderen achter verschuilen, begon Lief in de keuken te rommelen.
Hij kwam terug met een bordje ijs met verse aardbeien.
Ik      :    “Nee, dank je. Ik moet op de lijn letten. O, wacht even. Aardbeien mogen vast wel!”
Hij    :    “Hmmm…”

Ik      :    “Het moet er maar weer eens af. Wat een onzin! Acht kilo… Tsss!”

Acht kilo in twee jaar tijd, dat betekent vier kilo per jaar! En als ik tachtig word, dan kom ik de komende jaren nog tweehonderd kilo aan!
In de tussentijd rommelde Lief in het voorraadkastje.
Hij kwam terug met een bakje borrelnootjes.
Ik      :    “Nee, dank je. Ik eet geen borrelnootjes meer.”
Hij    :    “Hmmm…”

Ik      :    “En chips ook niet! No more chips for me! O nee!”

En wat voor verleidingen nog meer niet? Snoep, chocola, koekjes… Allemaal verleden tijd. Zeker weten! Wie smacht er nog naar stroopwafels als je lekker op een blaadje sla kunt kauwen? Lief knikte en stopte zijn hoofd weer in het voorraadkastje.

Hij keerde terug met een bakje chips.

Ik      :    “Hee, hallo! Luister je eigenlijk wel naar mij?”
Hij    :    “Hmmm…”
Ik      :    “Ik zeg net dat ik niet meer ga snoepen en jij komt met een bord ijs, borrelnootjes en chips!”
Hij    :    “…”
Ik      :    “Je moet me wel steunen in deze moeilijke strijd!”
Hij    :    “Dat doe ik toch?”
Ik      :    “Echt niet! Met al die verleidingen zo voor mijn neus!”

Hij    :    “Ja, maar kijk! Als ík alles opeet, dan hoef jij dat niet meer te doen!”

Thanks, babe! Als jij nog even verder eet, dan vliegen die kilo’s er bij mij vanzelf af! 🙂

Hij en ik: snappen niets van popsterren

Kwangie en Lief kijken Popstars

Hij      :    Wie zegt toch tegen die mensen dat ze kunnen zingen?
Ik        :    Gewoon. Vrienden, familie…
Hij      :    Dat zijn dan toch geen vrienden meer?!?!
Ik        :    Nou, die zeggen dat gewoon. Voor de aardig en zo. Weten zij veel dat zo’n knakker persoon zich dan opgeeft voor Popstars.
Hij      :    Dat kan ik me niet voorstellen.
Ik        :    Echt, hoor! Dat zeggen mensen ook tegen mij!
Hij      :    *verslikt zich bijna in de koffie*  
Ik        :    Echt waar! Nichtje nog, vorige week! Die zei dat tegen mij!
Hij      :    (…)

 

Kennen jullie Herman van Idols nog?
Imagine this: Herman, geveld door de Mexicaanse griep en geknevelde ballen.
Got the picture?
Zo klink ik.