Bescherm kinderen: Laat hen geen K3 inademen

Gisteren opgepast op onze neefjes, C. (bijna 4) en J. (bijna 2).
De hele dag door hebben we gezongen (met K3), gedanst (op K3) en een poging ondernomen een filmpje te kijken (featuring K3).

Nu moet u weten dat ons neefje baas over de afstandsbediening is.
Hij weet precies welke knoppen hij moet gebruiken om juist dát stukje te zien dat hij zo leuk vindt.
En zo zagen wij, keer op keer, zo’n driehonderdachtentachtig keer achter elkaar:

    “Stomme plant!”
    << rewind
    “Stomme plant!”
    << rewind
    “Stomme plant!”
    << rewind
    “Stomme plant!”
    << rewind
 

Ze konden er geen genoeg van krijgen.
Van die f**king Kaa-Die!
Man! Die Karen, Kristel en Kathleen kunnen mij werkelijk gestolen worden!
Voor mijn part worden ze verboden in de horeca en moet je op elke CD hoge accijnzen betalen.
Maar goed, alles voor het kind, hè?
Zij gelukkig, wij gelukkig.

Het ging verder allemaal goed en het was erg gezellig.
En een klein beetje vermoeiend. Ga zelf maar vijf uur lang op die liedjes van K3 dansen!
Vandaar dat Ome Lief – die steevast Ome W., [naar de andere oom, red.] wordt genoemd – op een gegeven moment languit op de bank ging hangen. Die vervult zijn voorbeeldfunctie prima!

Hoe dan ook.
Met twee van die boefjes ontkom je niet aan het gevoel dat je midden in een aflevering Praatjesmakers zit.

Toen Ome W. Lief daar op die bank lag, slopen de twee kleintjes naar hem toe.
“Ome W. wakke make?”
“Ome W.! Wakke worren! Wakke worren!!” 
“Ome W….”
“Ome Lief,” kraakte Lief met de slaap nog in de stem ogen.
“Ome Lief…”
“Ja?”
En nu komt ie mensen. DE uitspraak van het jaar 2008.
“Hebbe jij ook een beebie in de buik?”

 

Hij en ik: over stofzuigers en stofzuigerzakken

Ik    :    Hij is doorzichtig
Hij   :    Niet grappig? Kan je alle vieze rotzooi zien.
Ik    :    That’s the problem! Dan zie je waar al je linkersokken zijn verdwenen.
Hij   :    Maar je ziet het niet echt, want er zit een stofzuigerzak in.
Ik    :    Er bestaan nu ook stofzuigers die geen stofzuigerzak meer nodig hebben.
Hij   :    Dat lijkt me niet zo handig. Krijg je allemaal stof als je die leegmaakt. We kunnen toch
            eentje nemen mét stofzuigerzak. Maar niet voor 180 euro, ik denk zo’n zeven à acht tientjes.
Ik    :    Maar dan moet ie wel echt zuigen van die zeven à acht tientjes. Anders word ik chagerijnig.
Hij   :    I hope it doesn’t suck!

Ik    :    I hope it does!

Als je al jaren samen bent, worden de zondagse gesprekken diepgaander en persoonlijker.
Lang leve de romantiek burgerlijkheid!

De wereld draait door

*Trrrrring* de telefoon gaat, mensen! Let’s pick up the phone.

“Hallo!”
“Goedemiddag. Is je vader er ook?”
“Mijn vader?!?!”
“… Ja?”
“Vroeg u nu echt naar mijn vader?!?!” Ik ben 27, man! Tsss….
“… Ja?”
“Die is er niet!”
“… O.”
“Kan ik u misschien helpen?”
“U spreekt met Vissers Advies Bureau.”
“Zeg, meneer, hoe komt u aan dit nummer?” Ik bedoel, zie ik eruit alsof ik advies van een visser nodig heb?!?
“(…)” 
Pardon, maar hoe komt u aan dit nummer?”

“O, moment, er komt een ander telefoontje binnen. Ik zet u even in de wacht, mevrouw!”

*TUUT*TUUT*TUUT*

 

Nou ja, zeg!
Even voor de duidelijkheid: HIJ hing MIJ op!
En dat terwijl ik van plan was vriendelijk doch dringend te vragen naar zijn nummer, zodat ik hem op ieder ongewenst moment van de dag thuis kon opbellen met ongevraagd advies.
Wat een verloren kans!

Over slippertjes en bijna-rampen (3)

Het kan de beste …* overkomen.
Een slippertje.
Geen echte ramp.
Als je jezelf maar corrigeert.
Nog voordat iemand het merkt.
Niets aan de hand.

Het is pas erg als je het zelf niet doorhebt.
Dat iemand anders het wel opmerkt.
En dat je dan denkt en denkt.
Maar toch niet weet waar de schoen wringt.

Toleratie / tolerantie.

Helemaal van deze tijd.
Helemaal hip.
Helemaal onduidelijk.

Gelukkig ben ik erg tolerant en tolereer ik toleratie net zoals ik tolerantie tolereer!

* tja, wie kan het ookal weer overkomen?

 

Regenend fietsen

September is amper begonnen of het regent alweer.
Zolang ik thuis zit, op de bank met een goed boek en een kop thee is er niets aan de hand.
Dan mag het van mij regenen, onweren, stormen.
Het kan me niets schelen.
Laat maar waaien.

Het ergste vind ik fietsen door de regen.
En fietsen in de regen.
Of fietsen met die regen.
Wat heb ík er toch een hekel aan.
Regenend fietsen.
Het zou verboden moeten worden.

We kunnen tegenwoordig zo veel.
Mensen lopen op de maan. Auto’s rijden op water. Senseo-apparaten zetten tegenwoordig zelfs kopjes thee! Hoe kan het dan dat er absoluut geen schot in de zaak zit in de ontwikkeling naar fietsen zonder regen?

Ben ik dan echt de enige die het erg vindt om nat, koud en andersoortig vies aan te komen op de plek van bestemming?

Nooit meer fietsen door de regen.
En nooit meer fietsen in de regen.
Of fietsen met die regen.
Gewoon DROOG fietsen.
Ik stem voor!