Over de eerste oliebol van het jaar en muffe ouders

Gisteren at ik mijn eerste en tweede, derde en vierde oliebol van het jaar.
En lékker dat ie was!
Ik werd er haast emotioneel van.
Het was immers de eerste oliebol van het jaar.
Maar ook de eerste oliebol die ik met de bolle buik at.

En toen kwam ineens het besef dat dit tevens een laatste Kerstmis wordt.
De laatste Kerstmis als nog-geen-moeder.
De Kleine is er uiteraard al een beetje bij, maar als alles goed gaat, is ze volgend jaar rond deze tijd alweer negen maanden.
Négen máánden!

Voor je het weet pakt ze zelf haar kerstkadootjes uit.
Krijgt ze een eigen willetje.
Gaat ze zich voor ons schamen.
En mag Lief haar vriendjes gaan intimideren.

Ik zag het al helemaal voor me.
Een meisje dat stampvoetend staat te schreeuwen: “IK MAG OOK NOOIT IETS VAN JULLIE! JULLIE ZIJN ZO HOPELOOS OUDERWÉTS!!”
Gelukkig vind ik ‘ouderwets’ helemaal niet zo’n slechte eigenschap.
Bovendien heb ik het vermoeden dat je als ouder nooit alles goed kan doen.
Maar ik vind het toch wel een beetje sneu voor de Kleine.
Dat ze ons er gratis en voor niets bij krijgt.

Dus kocht ik vandaag wederom een zak oliebollen.
Om nog even te genieten van het idee dat we ooit ‘muffe’ ouders zullen worden.
En hopelijk kan de Kleine er over twintig jaar ook een beetje om lachen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s