In bed zijn er enkele elementaire zaken die niet mogen ontbreken. Hij, schoon dekbed, wat extra kussens om het grote hoofd te ondersteunen en de pyjama. Een goed versleten, frisse pyjama. Pyjama’s zijn het toefje slagroom op de tiramisu en daarom kunnen er niet genoeg pyjama’s in de kast hangen. Een witte met poedeltjes, een blauwe met schapen erop, een gestippelde (of is het gestipt?), lang, kort… you name it, I have it.

Groot was de shock toen ik laatst met Sander en Iben bij BYB aan het eten was. Het gesprek kwam op pyjama’s. Sander noemde pyjama’s homewear – de brutaliteit – en Iben was hoogst verontwaardigd toen ik haar vroeg of zij dan geen pyjama had: “Natuurlijk niet!” Mijn favoriete kledingstuk werd zonder pardon de laan uitgestuurd. Want Chinezen en hun pyjama-obsessie, daar konden ze geen touw aan vast knopen.

Chineesjes dragen namelijk graag pyjama’s. Niet als bedaccessoire, niet als vrijetijdskleding, nee, als fashion. Elke zichzelf modieus-serieus nemende Chinees draagt een pyjama. Buiten. Op straat. De pyjama wordt gebruikt als statussymbool, zo van ‘kijk, ik ben zo rijk en heb zoveel klasse, dat ik mooie kleding aantrek, ook als niemand dat ziet!” En tja, ben je eenmaal de trotse eigenaar van een heerlijke pyjama, dan wil je dat natuurlijk door iedereen laten bewonderen*. Derhalve lopen de Chineesjes in hun pyjama over straat.

Aangezien ik zeer modieus ben, blijf ik erbij dat de pyjama een must have is; zolang het maar binnenshuis blijft!