Rome – of iets dat daarvoor door moet gaan

Hoe Rome is geweest?
Helemaal geweldig!
Wat zeg ik?

Fantástisch gewoon!

Het Colosseum, Forum Romanum, Pantheon, Vaticaan, Sint Pieter, de Trevi fontein, la macchina da scrivere, Piazza Navona, Castel St. Angelo…
You name it, we’ve seen it!
Natuurlijk wil ik al dit wonderschoons met u delen.
Bovenal hoor ik maar al te graag hoe afgunstig verlekkerd fijn u mijn vakantiekiekjes heeft bewonderd.

En hoop ik dat mijn foto’s een plekje in een Loney Planet waardig zijn.

Toch zal ik u dit leed besparen.
Hoe prachtig Rome ook is, u moet niet vergeten dat Kwangie van Chinese origine is.

En dat ik met twee andere Chineesjes op pad ging.

Oftewel:
Drie fotocamera’s,  zesenzestig outfits en heel, héél veel foto’s.
Van het eten.
En van elkaar.
Met elkaar.
Naast elkaar.

Door elkaar.

Met zo nu en dan op de achtergrond een stukje eeuwenoud stad.
Als u goed kijkt.
Maar goed.
Ik hoop maar dat u daar geen interesse in heeft!

Zomers dagje

Wat te doen als het laatste beetje vertrouwen binnen je relatie weg is?
Als je al zo vaak op de proef bent gesteld, dat je door schade en schande beter zou moeten weten?

Dan zou je toch echt een keertje beter moeten weten.

Neem nu vandaag.
Lief beloofde plechtig dat het twee-en-twin-tig graden zou worden.
Ik citeer: “Echt een zomers dagje.”

Dat is wat Lief zei.

Nou, de zon was in geen velden te bekennen.
En de tweeëntwintig?

Dat haalde het kwik al helemáál niet.

Regenwolken.
Díe waren er ja!
En een heleboel vreemde blikken op straat.

Van dik aangeklede mensen met laarzen aan tegen opspattend water.

Want.

Kwangie stapte op slippertjes met blote benen in een rokje de deur uit.

Dus.
Wat te doen als het laatste beetje vertrouwen binnen je relatie weg is?
Gewoon weer op Piet Paulusma bouwen!

Over chios, weinig inspiratie en te snel op een knopje drukken

Toen Kwangie bijna twee weken terug was van Rome, was er geen ontkomen meer aan:
Schrijven moet ze!
En wel A.S.A.P.
Voordat kwangie.punt.nl indut en ergens na de winter pas ontwaakt.

“Je moet weer eens schrijven!” klaagde Lief.
“Heb je al wat geschreven?” vroeg Zus.
Ook Astrid en Alice lieten van zich horen.
Of ik het weekje Rome verlengd had tot nader order.

En tegen zoveel druk, kan een mens niet op.
Dus zat Kwangie braafjes met de laptop op schoot.
Vele dagen achter elkaar.
Allerlei onzinnige blogjes te produceren.
Het één nog slechter dan het andere.

Toen ik gisteren voor de zoveelste keer een monsterlijk onnozel blog in elkaar flanste -over chíps warempel! – was de maat vol.

Chips.
Tsss…
Daar zit toch niemand op te wachten?
Zeker niet als er met die aardappelschijfjes he-le-maal niets staat te gebeuren!

Hup, computer uit!
Weg ermee!
What was I thinking?
Morgen weer een dag, hoor!

Lieve lezers, het logje hieronder had natuurlijk nooit het licht mogen zien!
In alle haast, drukte Kwangie op het verkeerde knopje et voilà een doelloos logje over chips, genaamd chios, was gepubliceerd! Zo makkelijk gaat dat! 

Chios

Ik ben een chipsmonster.
Niets heerlijker dan met een zak aardappelen op de bank te hangen.
Als een Pavlov hondje kwijl ik loopt het water al in mijn mond bij het denken aan zo’n lekker grote gezinszak chips.
*Jummie!*

Alle calorieën, (on)verzadigde vetten en zout ten spijt: Ik kan er niet van af blijven.
Noem me gerust een junkie.
Ik kan er niet tegen vechten.
De verleiding is te groot.

Een jaar en een maand of twee

Vandaag bestaat kwangie.punt.nl precies een jaar en een maand plus nog een maand!

Jeuh!

Eén jaar en twee maanden, dat is toch ook een beetje een jubileum?
Zeker als je vergeten bent de Eerste Verjaardag te vieren.
Dan telt een jaar en een maand of twee best als een heugelijk feit.

Al zeg ik het zelf.

Happy birthday to me!

Om dit alles te vieren, gaat Kwangie een weekje naar Rome!
Tot na de pizza’s, ijsjes en ciao bella’s vakantie!