Keys telling

Waarschijnlijk heb je hem elke dag bij je.
En iedere keer als je de deur achter je dichttrekt, check je stiekem of ie er nog is.
Je zult hem nooit zomaar afgeven aan een vreemde.

Maar een goede buur, vriend of familielid mag hem best hebben.

Hoewel ik hem nog nooit ben kwijtgeraakt, kan ik ‘m toch nooit vinden.
Ik ga er vrij nonchalant mee om, maar ik moet er niet aan denken om hem kwijt te zijn!

Dan zou ik iedere dag met een onbehaaglijk gevoel rond lopen. Brrrr!

 

Ik heb het over mijn sleutelbos.
Die volgens collega Y. veel persoonlijker is dan je denkt.
Je draagt hem iedere dag bij je.
Pimpt het al dan niet op.
En hoe iemand met zijn sleutels omgaat, vertelt veel over hoe je zelf bent.

Aldus Y.

Ik ging spontaan op zoek naar mijn sleutels.
Die altijd wel ergens in mijn tas zitten (maar nooit op een vaste plek).

En bekeek ze met hele andere ogen.

Want ja.
Ik ben vrij chaotisch en probeer dat te verhullen door gestructureerd te zijn.
En dat zie je terug.
Zo heb ik bewust de fietssleutels niet aan mijn huissleutels hangen.
Je zou de één ooit maar kwijt raken, niet?
Dan heb je in ieder geval de andere bos nog.

Het is een logica van nul, maar toch.

En welke sleutels draag ik bij me?
Onze huissleutel en die van het huis van Zus & Gijs.
Want daar loop ik zo binnen.
Verder hangen de sleutels aan een zwarte keycord van het werk.
En die sleutels zijn weer opgepimpt met sleutelhangers uit Hong Kong, Shanghai en Moskou.

Drie plaatsen waar ik namens mijn werk leuke tijden heb beleefd.

Ik denk dat je uit mijn sleutelbos kunt concluderen dat ik graag het zekere voor het onzekere neem. Wellicht ook dat ik een tikje workaholic ben (want van mijn ‘gewone’ reizen heb ik geen sleutelhanger). Maar ook dat ik me welkom voel bij Zus en Gijs.

Het maakte me ook nieuwsgierig.
Hoe hebben andere mensen hun sleutels eigenlijk gebundeld?
Heb je veel of juist weinig sleutels bij je?
Hebben de eventuele sleutelhangers ook nog een betekenis voor je?
En weet je toevallig ook nog waar elke sleutel toe dient?

Want dat schijnt ook vaak voor te komen. Dat je rondloopt met een stuk metaal, waarvan je niet weet welk slot het opent.

 

Kortom:
Tell me more about your keys, and I might tell you some about yourself!
Advertenties

Gezocht: inspiratie

Toaske begon er al over.
Ook Gijs deed zijn beklag.
Die fiets, die hebben we nou wel gezien.
Tijd voor een nieuw logje!

En zo neem ik plaats achter de laptop om een stuk uit de mouw te schudden.
*schud*
*schud*
*schud*

“Ik ga een nieuw stuk schrijven!”, roep ik.
“Waarover dan?” vraagt Lief.
“Geen idee!!”
En ik heb werkelijk geen idee, lieve mensen!

Moet ik de wereld weer eens lastig vallen met onze trouwsores?
Come on, Kwangie! Trouwen is zoooo Wesley & Yolanthe. Boooooring!!

 
Of zal ik vertellen hoe geweldig mijn niet-zo-nieuwe-fiets-meer fietst?
O nee, die hadden ze allemaal alweer gezien.
 
Nee, wacht! Ik kan natuurlijk schrijven over mijn neefje en alle woordjes die hij zegt tegenwoordig.

Meer, auto, uit, nee, twee auto’s, jie jie (tante), koek, peer, grote auto, kikker, zitten, fiets, vlieg, groene auto, ome Rrrrr., Robben, mama, papa, auto auto… Je merkt nu al waar zijn passie ligt!

 
Of weer een zinnig gesprek tussen Lief en mij transcriberen?
Ik    :    “Waarom krijgt hij een gele kaart?” bij de wedstrijd Ajax-Paok Saloniki   
Hij  :    “Omdat hij niet wachtte op het fluitje van de scheids.”
Ik    :    “Moet dat dan?”
Hij  :    “Wel als hij dat zo duidelijk aangeeft. Hij wees uitdrukkelijk op zijn fluitje ten teken dat de speler moest wachten met zijn vrije trap, zodat hij de muur kan zetten.”
Ik    :    “Hoe kan het toch dat je…”
Hij  :    “…alles van voetbal weet?”
Ik    :    “Nee, dat je wat voetbal betreft, altijd meer dan twee woorden gebruikt!”
Hij  :    “Weet niet.”

Of zal ik stiekem toch nog een kleine update geven over De Grote Dag met het risico dat ik voortaan als Die Idiote Trouwgek door het leven ga?
Ring is besteld, jurk mag bijna opgehaald worden en de schoenen zijn binnen. Zelfs de accessoires zijn bijna compleet – voor zover je ooit genoeg sieraden kunt hebben – maar Lief heeft nog niets gekocht voor 3 september. Daarom hou ik hem extra goed in de gaten om me ervan te verzekeren dat ie niet al het geld heeft opgespaard om zich vóór 3 september nog in Tokyo te vestigen!!

 
Hoe dan ook.
Lieve bezoekers, ik weet het ook allemaal niet meer!
Wat leest de mens tegenwoordig graag?
Wat wil je allemaal weten over het leven van een muts?
Laat het gerust even weten en ik zal proberen er iets van te breien!
Met eeuwige dank en vele credits voor de inspirator natuurlijk!

Stel je eens voor!

Vandaag heb ik even gemsnd met nicolekebolleke.
Wat een raar woord, eigenlijk. Ge-MSN-d.

Natuurlijk ‘kende’ ik Nicolekebolleke al van de vele leuke stukjes die ze schrijft, maar zo life praten was ook zeker gezellig! Daaruit bleek Nicolekebolleke écht een sportief meisje te zijn. Zo eentje die tegen een stootje kan en raad weet met ballen. Knap vind ik dat!

Zoals jullie waarschijnlijk wel weten ben ik dat namelijk helemaal niet.
Ik ben meer van het, uhm, niet-sporten.
Dat is zo ondertussen wel bekend.

Evenals dat ik niet kan rennen.

 
Maarre en nu komt het wat weet ik eigenlijk van jullie?
Nou?
Eerlijk?

Veel te weinig!!

En daarom wil ik jullie vragen, lieve lezers, lurkers en loggers: Stel je je eens voor!
Wie ben je?
Wat doe je?
En laat vooral alle gênante bijzondere weetjes niet achterwege!

Dat zou ik heel leuk vinden!

Toetje schreef onlangs een briljant logje waarin zij haar lezers opriep zich voor te stellen. Alle credits gaan dus naar haar!

Hij en ik: zijn een nét-niet-Nicci-French

Zoals sommigen van jullie wellicht weten, is Lief verbonden aan kwangie.punt.nl als creatief directeur. Bij het gehele proces betrekken we Lief. En niet zelden worden zijn diepzinnig gemompel opmerkingen meegenomen in een logje hier en daar.
Dat gaat ongeveer zo:

Ik:    “Zeg eens iets leuks!”
Hij:   “Dat kan ik niet op commando.”

Het is dan ook belangrijk dat alle logjes langs zijn eindredactie gaan.
Soms sneuvelen wat logjes, zo nodig voeren we nog wat cosmetische ingrepen uit, maar meestal is Lief het meest enthousiast van allemaal:

Ik:     “Lees dit eens!”
Hij:    …. *leest* ….
Ik:     “Je lacht helemaal niet!”
Hij:    “O, ha ha HA!”
Ik:     “Dank u.”

Ook in de nabeschouwing is Lief een niet te missen factor.
Hij:    “Kijk! Je hebt al één reactie!”
Ik:     “Als jij nou ook eens reageert, dan heb ik er twee! Dat staat minder zielig!”

U ziet: Wij werken nauw samen bij de totstandkoming van alle logjes.
Wat dat betreft zijn wij een soort van Nicci French.
Maar dan minder literair.
En met nog veel minder lezers.
Bovendien schrijft de ‘French’ in dit geval helemaal niet mee.
Dus laat die hele vergelijking maar weer zitten.

Hoe het ook zij.
Lief levert een grote bijdrage aan kwangie.punt.nl met zijn betrokkenheid en tomeloze inzet.
En daarom wil ik Lief graag even in het zonnetje zetten.
Doet u mee?
 

Er is er een jarig! Hoera! Hoera! Dat kun je wel zien, dat is…

kwangie.punt.nl bestaat een half jaar! …

Het begon allemaal met een onschuldig dansje.
Dat dansje moest gedeeld worden met de hele wijde wereld.
De enige lezers waren Lief, Broer, Zus en Gijs.
En ibendebiben natuurlijk, die zo enthousiast aan het schrijven was geslagen dat ik niet achter kon blijven.

Zes maanden later zijn er vele gezellige lezers bijgekomen.
Sommigen laten altijd een berichtje achter, anderen komen alleen een beetje buurten.

Bovendien is kwangie.punt.nl inmiddels behoorlijk internationaal geworden, gezien de bezoeken uit:

– Nederland;
– Nederlandse Antillen;
– België;
– Duitsland;
– Luxemburg;
– Australië;
– Engeland;
– Nieuw Zeeland;
– Zweden;
– China;
– Turkije;
– Cyprus;
– Korea;
– Denemarken;
– Italië;
– Brazilië;
– Verenigde Staten.

Hartstikke gezellig allemaal!
Maarre… Wie zijn jullie toch?
En van waar die fascinatie voor het leven van een (Chinese) muts?
Wat de reden ook mag zijn, u bent meer dan welkom!éé