Categorie archief: kwangie denkt moeilijk

Nichtje en ik: hebben weinig verstand van voetbal

Geplaatst in je hebt van die dagen, kwangie denkt moeilijk door
Met mijn nichtje ging ik naar mijn neefje.
Die gaf een huisverwarmingsfeestje.
En wat een feest was het daar!
Nichtje en ik keken onze ogen uit.

Waaaaaauw! Die keuken!
Oooooooh! Die bádkamer!
Aaaaaaah! Die platter dan platte televisie!
Wil ik ook! Wil ik ook! Wil ik ook!
 
Alleen een beetje jammer dat het beeld bezoedeld werd door
voetbal.

Ik        :  Blegh…
Neef   :  Wat?
Ik        :  Altijd die voetbal.
Neef  :  Zo vaak is dat toch niet op tv?
Ik        :  Nou! Wij hebben anders wel Eurovisie Live, hoor!
Neef   :  Eurovisie Live?
Ik        :  Ja! Je weet wel! Eurovisie Live!
Neef  :  Bedoel je die zender waar de hele dag ABBA op komt?
EuroDIvisie Live bedoelde ik natuurlijk… ABBA is leuk, maar om dat nou vierentwintig uur per dag uit te zenden?

Desondanks keken Nichtje en ik toch braaf naar de wedstrijd van RKC tegen nog iets.
En als echte kenners, voorzagen wij de wedstrijd van pittig commentaar.

Nichtje  :  Zoooo! De doelpunten blijven maar vallen!
Ik       :  Inderdaad! Wat een afgang! Er zit telkens maar zo’n minuut tussen of zo!!
Nichtje  :  Ja, echt erg!
Ik       :  Was dat nou alwéér een doelpunt?!?!
Nichtje  : Ja, joh! Jeetje wat slecht!
Neef     :  Uhm… Dames, dit is de samenvatting…

Tja, als het 0-6 wordt, dan is zo’n samenvatting gauw gevuld, ja!
En nee, we hebben ons imago niet meer weten op te vijzelen die avond!
 
 
 
Update 18-08 22:23
Met dank aan Rick: Dames, het is niet Eurovisie Live, noch is het Eurodivisie Live. Het is EREDIVISIE LIVE!
Hiermee verklaar ik mijn carriere als voetbalkenner voor beëindigd.

Geprakte banaan met lauwwarm water in een tuitbeker

Geplaatst in grut & kroost, kwangie denkt moeilijk door
Als trotse eigenaar tante van vier neefjes draai ik mijn hand niet meer om voor een dagje oppassen. Niet dat ik zo vaak op bebies zit.
Dat doe ik schandalig weinig eigenlijk.
Maar als de nood aan de man is en de ouders ten einde raad word ik weleens opgeroepen voor wat quality time met de neefjes.
Gisteren mocht ik een dag en een avond op L. passen.
Maar niet zonder waslijst met instructies van Zus en Gijs.
Want anders zou het zomaar kunnen, dat L. zich misdraagt tegenover zijn liefste tante.
En dan is het – puur hypothetisch –  zomaar mogelijk dat de tante de eierstokken op slot doet en nooit meer neefjes of nichtjes voor L. tevoorschijn tovert.
Je weet maar nooit.
 
Die waslijst met instructies.
Die bestond voornamelijk uit maaltijden.
Want behalve slapen en spelen, mag de bofkont ook nog eens de hele dag door éten.
Hoe goed kan je leven zijn?
 
En natuurlijk hield ik me netjes aan de menukaart.
Zo ben ik nu eenmaal opgevoed.
Doe wat je gevraagd wordt.
Tenzij je beter weet, natuurlijk. Dan is alles geoorloofd.
En dus.
Maakte ik een heerlijk maaltje voor L.
 
Een héle banaan geprakt
met lauwwarm water
in een tuitbeker
 
Klinkt niet heel aantrekkelijk.
Maar Zus zal het wel weten.
Toch?
 
En dus prakte ik een hele banaan en voegde een scheutje lauwwarm water toe.
Dit alles deed ik in de tuitbeker en schoof ik onder de neus van de jongeman.
Die weinig interesse in de bananenshake had.
Hij deed wel alsof hij slokjes nam, maar hij kreeg er weinig uit.
Wat raar eigenlijk.
Die bananenprut gaat gewoon in die tuit zitten.
Dat krijg je er toch niet zo uit?
 
Ach ja, L. had veel plezier in de beker op de grond te gooien.
En dat vond de tante wel weer grappig.
Maar goed dat zet ik hem nog wel een keertje betaald de boodschap was duidelijk:
Dit hoefde L. niet!
 
Bij thuiskomst biechtte ik maar meteen op dat de bananenshake een fiasco was en dat L. door zijn tante een groot vitaminetekort heeft opgelopen.
Zus fronste bij deze mededeling.
Pakte de menukaart.
Las nogmaals de instructie.
En begon te lachen.
 
Want.
L. krijgt een geprakte banaan.
Daarnaast, bovendien en tevens lauwwarm water in een tuitbeker.
 
O.
Dat was eigenlijk.
Wel logisch.
Laat die eierstokken voorlopig nog maar op slot. Eerst wat meer gezond verstand aan laten groeien.

Fruitvliegjes-terreur

Geplaatst in kwangie denkt moeilijk, kwangie denkt terug door

Ik háát fuitvliegjes.
En fruitvliegjes haten mij.

Het is allemaal begonnen, zo’n twaalf jaar geleden.
In de biologieles van meneer Heine.

Iedere leerling kreeg twaalf fruitvliegjes voor zijn neus.
En ether.
Daarmee moest je de vliegjes verdoven.
Om uit te zoeken of het mannetjes of vrouwtjes waren.
Of dood.
Dan stonden hun vleugeltjes raar.
En moest je nieuwe halen bij meneer Heine.
Ik hoef vast niet te vermelden dat het doel van die hele les mij ontgaan is.

En ever since wordt mij de genocide van de jaren negentig verweten.
Niet alleen heb ik de klas (en meneer Heine) niet tegengehouden bij de fruitvlieg-onterende-experimenten, nee, ik heb er zelfs aan deelgenomen.

Ik zal niet zeggen dat ik het niet gewußt heb, want ik wist het wel degelijk.
Van al die vliegjes die onnodig het loodje hebben gelegd.
Terwijl ik toekeek.

Nu, jaren later, achtervolgt het mij nog.
In groten getale.
Blijven die dingen hier binnendringen.
Om al het fruit in huis op te eisen.
En de boel te terroriseren.
Ter compensatie van die twaalf die destijds te zwak waren om 30 seconde ether te overleven.

Daarom.
Háát ik fruitvliegjes.

Hij en ik: stand up Kwangie

Geplaatst in hij & ik, kwangie denkt moeilijk door
Ik        : Zou ik dat ook kunnen?
Hij      : Wat?
Ik        : Stand up comedy.
Hij      : Nee!
Ik        : Serieus! Volgens mij ben ik daar best goed in, hoor!
Hij      : Hahaha! NEE!
Ik        : Niet?
Hij      : Helemaal niet!
Ik        : Hoezo niet? Vind jij mij niet grappig dan? Hoort u de toon die ik aansla? Die is dreigend, he? O wee
             als je het verkeerde antwoord geeft, jongeman!
Hij      : Ik vind jou heel grappig…
Ik        : …Maar…?

Hij      : Andere mensen niet.

 
Kwangie kan maar beter doen, waar zij écht goed in is:
Lief zo’n dodelijke blik toewerpen, dat hij spontaan de afwas, vuilniszakken en vuile was  wegwerkt!

Ochtendroutines

Geplaatst in je hebt van die dagen, kwangie denkt moeilijk door
Voor mensen die ’s ochtends graag een paar uur minuten langer in bed liggen, is het van levensbelang dat de ochtendroutine vlekkenloos verloopt.

De wekker moet tijdig afgaan en snoozen tot nader order, de douche goed heet en de kleding die je de avond ervoor niet klaar hebt gelegd moet in een mum van tijd uit de kast worden getoverd.

Een mens wordt nu eenmaal niet leuker van een ochtend-uit-balans.
En ik al helemaal niet.
Dat geef ik ruiterlijk toe.

De eerste uren van de dag ben ik het liefst verstoken van nasty surprises.

Om die te voorkomen, volgt Kwangie zo haar vaste ochtendroutines:
Allereerst buikoefeningen.
Die doe ik trouw elke ochtend.
Zodra de wekker gaat, zit ik rechtop.
Eventjes naar het donker staren.
En weer terugvallen in bed onder mom van ‘…nog één minuutje…’

Dit herhaal ik zo’n twintig keer, totdat het echt niet meer kan.

Dan verhuis ik naar de douche.
Waar ik het eerste kwartier niet meer onder vandaan kom.
Want.

Staand slapen is ook heerlijk.

Vervolgens moet er geföhnd worden.
Het verschil tussen een verzopen kat op het hoofd en head-turning-hair zit hem in die vijf minuten blazen op volle toeren na de hete douche.
Dus zetten we de blower hard.

En wapperen de haartjes in het wild.

In het kader van time management poetst Kwangie daarbij haar tanden.
En dat is best lastig.
Want op de kop föhnen levert simpelweg de meeste volume op, terwijl zwaartekracht nogal zijn uitwerking heeft op je speeksel.
Zeker als je je mond niet goed dicht houdt.
Gelukkig word je er vanzelf behendiger in.

En het levert ’s morgensvroeg welgeteld twee minuten extra op!

In die twee minuten kleed ik me aan.
En uit.
En weer aan.
Voordat ik boterhammen smeer en alles in de tas gooi.

Een laatste bag check. heb ik alles? Alles-alles?

Nog even Lief onnodig wakker maken gedag kussen.
De deur achter me dicht trekken.
Hup.

Naar de trein.

Waar ik steevast achter kom, dat ik:
– geen tandpasta op de borstel heb gedaan;
– vergeten ben iets op het brood te smeren;

– een bad hair life heb.

… en daarom voortaan best vijf minuten langer kan blijven liggen.