Held op sokken

Vannacht was het zover.
Zus en ik begonnen aan een niet ongevaarlijke opdracht.
Mocht het mis gaan dan…
Maar er is geen tijd te verliezen.
Geen tijd voor als, als, als.
Wie A zegt, moet ook B zeggen.
En we zitten hem zo dicht op de huid.
Vannacht moet het gebeuren.
Ik moet er niet aan denken dat hij zou ontsnappen.
Of erger.

We gaan hem in huis opsluiten.
Hem binnenlaten en vervolgens alles hermetisch afsluiten in afwachting op versterking.
Tot die tijd is het een kat en muis spel in huis.
Zorgen dat hij ons niet te pakken krijgt.
Uit de klauwen blijven van die psychopatische vrouwenmoordenaar met zijn zieke spelletjes.
En bovenal: in leven blijven.
Is mijn mobieltje wel opgeladen?

Zus is vastberaden de Slachter in de boeien te slaan.
En ik, ik moet eventjes slikken.
Dit is gevaarlijk spel.
Als het mis gaat.
Als.
Dan worden wij zijn trofee.
Toegevoegd aan het lijstje van zijn slachtoffers.

De paniek slaat toe.
Waarom is het hier zo benauwd?
Ik.
Moet.
Hier.
Weg.
NU!

En ik open het dakraam.
Eindelijk.
Lucht.
Ik moet hier weg. Ik moet hier weg. Ik moet hier weg.
Met een klim ben ik buiten.
Ren over dakpannen.
Glij langs regenpijpen.
Weg. Weg. Weg.
Weg van de sadistische seriemoordenaar.

En heel opgelucht.
Word.
Ik.
Wakker.
Pfff!

Alhoewel.
Sh*t!
ZUS!
Zus is nog in the house!
Weliswaar is zij voor het gemak eventjes niet in haar huidige zwangere toestand, maar toch!
Heb ik haar daar gewoon aan haar lot overgelaten?
Welke egoistisch kreng zus doet nou zoiets?
Nu moet ik dus terug.
Maar ik weet niet hoe.

Toch maar wat minder vaak Crime Channel kijken voor het slapen gaan.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s